ERGENEKON Yazıları-III

Kişisel Yorumlarım:
Bu ülkede askere hiçbir şey olmaz.
Sözüm,  görevini kötüye kullananlara gitsin.

Çeyrek asırdır bir PKK sorunu bitmiyorsa bu ülkede,
mutlaka değerlendirilmesi gereken bir sorun vardır demektir. _____________________________________________________

Neler oluyor Türkiye'de?

Savaşın devam etmesini isteyen bir derin devlet,  etnik temizlikçiler,  ülke gelirlerinin ezici çoğunluğunun gittiği bir savunma sanayi;  ve doğudaki çatışmalarda erlerin silahları patlamıyor ha?  Defalarca basılan karakollar basılmaya devam ediyor bu arada.

Neden kimse yargılanmıyor?
Hakkında  Susurluk  ve  Ergenekon davaları  dahil  ciddi iddialar olan,  Ergenekon olayları sürerken intihar eden  Albay Abdülkerim Kırca;  hakkında süren davalar olmasına rağmen  16 sene boyunca mahkemeye çıkmamış, çıkarılmamış.  12 sene bir davasının soruşturması sürmüş,  4 yıldır da yargılanacak mahkeme aranıyormuş.
Şimdi bu nedir?

Peki Şemdinli'deki olay neyin nesiydi?
Bir askere ceza verildi diye duyduk önce.  Sonra dönemin Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt  dava sürerken çıkıp  "İyi çocuktur"  dedi.  Verilen karar düştü ve dava Askeri Mahkemeye yönlendirildi.  Oradan da elbette "beraat".
Bu kadar.  İşte budur.


Peki aynı ülkede başkalarına ne oldu?

* Savcı,  Bülent Ersoy'un peşini bırakmadı.  Bakırköy Cumhuriyet Savcısı Bülent Ersoy'un beraat kararını temyiz etti.
“Tıbben çocuk doğuramayacak bir insanın  Türk annelerini  provake etmesi”
ile suçlandı.  Bülent Ersoy'un,  mal varlığını Mehmetçik Vakfı'na bağışlamaması bile temyiz sebebi edildi.  "Düşüncelerini sebepsiz yere ifade etti"  denerek yeniden dava açılması istendi.

(Bülent Ersoy,  bir televizyon programında söylediği  "Çocuğum olsa askere göndermem"  sözleri nedeniyle halkı askerlikten soğutma gerekçesiyle  9 aydan iki buçuk yıla kadar hapis istemiyle yargılandığı davadan beraat etmişti)    (bkz:  Savcı,  Bülent Ersoy'un peşini bırakmıyor)

(İncir çekirdiğinden böyle baba baba iddianameler hazırlayan ulusalcı savcılarımız;  tahammülsüz,  maymunlardan geldiğimizi kanıtlar gibi milletin gözüne soka soka çıkışlar yaparken;  varın aynı orantıyı devlet meselesi addedilen olaylar konusunda, derin devlet hususlarında,  hukukun üstünlüğü zırhını kuşanarak yaptıklarında  DOĞRU ORANTI  ile  kendiniz bir hayal edin.)

* Aysel Tuğluk  1,5 sene hapis cezası aldı.  Suçu şunu söylemek:
Sayın Başbakan  "PKK’yı terörist ilan edin sizinle görüşelim"  diyor.  Bununla mesele çözülmez.  Sizin terörist olarak nitelendirdiğiniz insanlar kimine göre de kahramandırlar.


Sol ve Medya

Peki ya  CHP'nin ve Türk solunun  Ergenekon konusundaki yaklaşımına ne demeli?   Ya bunların medya ayağını oluşturanlara?
Bir şey demeye gerek yok.

"17 bin 500  faili meçhul dosyanın olduğu bir ülkede,  insanı şok eden siyasi suikastlerin periyodik biçimde gerçekleştiği bir atmosferde şaşırtıcı olan,  Ergenekon davasını önemsizleştirmeye çalışan solcuların varlığı."

"Diktatörleri askerler,  politikacıları gazeteciler devirir.  Yıllardır kokuşmuş ve dar alanlarda süren ülke siyasetimizi,  bu ülkenin merkez medyasına borçluyuz biraz da"  diyordu  Ahmet Altan.


Hurşit Tolon Paşa

Delil yetmezliği sebebiyle Ergenekon davasından dün tahliye edilen  Hurşit Tolon  ile ilgili bir anekdot düşmek istiyorum burada.  Cumhuriyet mitingleri üzerine kendisinin bir konuşmasını izlemiştim geçmişte.  Kişisel yorumum şu:
Bu ülkede  bağnaz dinci kesimin kadına yaklaşımı ile,  koyu Kemalistlerin kadına yaklaşımı arasında temelde bir fark yok.  O kadar çakışıyorlar ki hatta birbirleriyle!

Birinin derdi:  Kadını kapatmak,  türban veya çarşafa sokmak,  tek telini göstertmemek.  Diğerinin derdi:  Kadının kafasını açmak ve yakasına Atatürk rozeti takmak.  İşte bu kadar!  Kadın = Beden.
Kadının adı yok,  kişiliği yok,  kişisel tercihleri yok.   (Varsa da yok sayılıyor)

Tuhaf bir şekilde aynı kadın,  ekonomik hayata da katılıyor bizde.  Para kazanıyor yanii. Arap ülkelerinden farklı olarak daha yüksek eğitim de alıyor. Ama sonra dönüyor dolaşıyor,  oralardaki kadınlarlardan daha meşakkatli yollardan geçtikten sonra,  onlarla aynı değerler potasında tartılıyor.
Bu söylediklerimden ve  (sözde)  kadın adına sürdürülen bitmez siyasi tartışmalarımızdan pek çok sonuç çıkartmak mümkün.


Yazımı,  geçenlerde bir sitede gördüğüm kısa Ergenekon yorumu ile tamamlıyorum.

"İktidarda olan hemen her partinin varlığından haberdar olduğu bir oluşumun  (derin devlet) ,  bu dönemdeki iktidarın menfaati gereği,  ülke gündemi ve ekonomisine ciddi hasarlar bırakmayacak ölçüde, şimdilerde etkisiz kişiler üzerinden yürüttüğü ve açığa çıkardığı operasyondur nitekim Ergenekon.
Şaşkınlıkla izlemiyoruz."
(rotinda  /  20.09.2008,  Private Sözlük)

_________________________________________________________



(bkz:  ERGENEKON Yazıları-II)

Ümit Özgen'i kim öldürdü?

Ümit Özgen.  Hatırladınız mı bu ismi?
Ocak 2009 desem?
Uludağ, Akut, donma vakası desem?

Tarih:  21-22 Ocak 2009
Ekranlarda  "Uludağ'da kaybolan genç bulundu!" haberleri ve tanıdık gelen  "Sevinç gözyaşları döküldü"  lafları...
Ertesi gün de bildirdiler ki meğer ambulansta ölüm gerçekleşmiş,  desem?
___________________________________


Bir sürü şey söylendi bugüne kadar.  Çocuk kaybolmuş öğleye doğru siste. Olağan bir durum, düz ova değil bu kaybolunan yer. Mevsim de yaz değil.
Eh neyse ki yanında cep telefonu var bu gencin.  Hemen Uludağ'daki beraber geldikleri arkadaşlarını arıyor.  Ailesini arıyor.  Bundan sonrası
-miş'li geçmiş zamanla:

Bir şekilde Jandarma'ya ulaşılmış,  anlatılmış durum. Tarifler yapılmış.
2 adet kar motorsikletiyle saatler sonra çocuk aranmaya başlanmış. Benzin çabuk bitince  arama yarıda kesilmiş,  sonuç alınamamış.
Çocuk bakmış işler yavaştan ilerliyor,  "Her koyun kendi bacağından asılır" düsturuyla kendisi labirentin çıkışını bulmaya çalışmış.
(Bu arada havadaki sis de çekilmiş,  telefondaki sözleri ve o gece Uludağ'da olanların anlatımlarına göre.)

"Ben daha fazla dayanamam artık, helikopter gönderin"  demiş çocuk.
"Bir fişek yok mu?"  diye sormuş Jandarmaya.  "Patlatın ben o yöne doğru koşayım, beni o bölgede arayın" demiş.  Yani demiş de demiş...



Yukarıdaki mesajlar bu gencin bilincini yitirmeden ve ölmeden önce durmadan attığı mesajlardan bazıları.

Gerçi bulundu bulunmasına.  Kaybolmasından 11 saat kadar sonra, geceyarısı saat 23 sularında  Çobankuyu mevkii denen bir yerde.
Ama bulunmakla iş bitse!

Genci buluyorlar. Bu kez de ambulansa taşıma derdi başlıyor. Ambulans ve içindeki doktor, oteller bölgesine gelmiş; bilinci kayıp Ümit ise Çobankuyu mevkiinde!
Kar makinasıyla inilmesi zor bir yerde mi bulunmuş ne (zaten aksinin düşük ihtimal olduğu başından belli.)
O durumdaki,  nabzı durmuş hastayı
saatler boyunca otel bölgesine taşımaya uğraşmışlar bir de...

E kardeşim,  o zaman ne diye ambulans istenmiş oraya?  Oldu olacak Bursa'ya götürseydiniz bari çocuğu hemen bulur bulmaz?  Kaldı ki ambulans da öyle yapmış?  İçinde teçhizatı olmayan,  ama kendisine ulaşılmak için 3 saate yakın zaman harcanan ambulans;  almış donmuş genci  Bursa Muradiye Hastanesi'ne götürmüş.  Daha doğrusu götürememiş,  nihai son hastane yolundayken vuku bulmuş.

(Burada bir de şöyle bir hoşluk/boşluk var.  Ümit bulunmuş, böyle bir durumda hemen su içirmek gerekmiş. Ekipte ve kar araçlarında su aranıp bulunamamış,  oteller bölgesinden çocuğun bulunduğu yere su istenmiş!)



Varan 1:  "Ben izin vermezsem,  AKUT buraya adımını

atamaz"

Uludağ Jandarma Üst Düzey Emir Komuta Şeysi'nin veciz sözü.
Bu laf ortaya atılmış.  Ancak lafın gereği olan arama-tarama-bulma işi olabildiğince dinlene dinlene, ağırdan alarak yapılmış. Baba Haluk Özgen acıyla ve kızgınlıkla yâd ediyor bu yaklaşımı.

Ne var ki yeterince görüp geçirmiş,  düşüp kalkmış sıradan vatandaşımız Varan 1 yaklaşımına âşinâ.  Hem ifadeye hem de meâline...
Neyi paylaşamıyor bu ülkedeki makamlar?
Hadi burada bir asker durumu var. Üniversitelerde aynı şey Öğrenci İşleri-Dekanlık;  kıskançlıktan gözü dönmüş prof sürtüşmeleri;  son Ergenekon olaylarıyla anlaşıldığı üzere  Emniyet İstihbaratı ve MİT,  MİT ve Askeri İstihbarat arasındaki husumetler/sürtüşmeler/ayak bilemeler...
Yani burada anlatamadım,  ama anlayacak olanın kelimelere ihtiyacı yok. Hep "birlik-beraberlik" mesajları.  Ancak onları biraz eşele,  altından egemenlik savaşları ve bölünme, nispi derebeylikler yönetimi çıkıyor.

Velhasılında AKUT'a arama işi için hemen izin verilmemiş.  Donan insan için zaman çok mühim,  ama ne gam.  Burası Türkiye!


Varan 2:  Ağzı olan konuşuyor
Bir sürü bilgi ve iddia vardı bu olayda.  Biri diyordu ki,  kulübeye girmiş ama orada durmamış,  dışarı çıkıp koşmuş,  hata yapmış.
Çocuğun bizzat mesajlaştığı Uludağ'daki bir arkadaşı (Sinan) da diyor ki, kulübeye girmedi,  bir kulübenin önünden geçti.

Yahu tamam anlıyorum.  Devlet meseleleri söz konusu olduğunda veya hassas mevzularımız,  kendimize doğru yontarız.  Ama böyle bir konuda bari herkes sil baştan bir hikaye yazmasın da ne nedir bilinsin.


Varan 3:  Kanunlar kime işler,  kime işlemez?
Gelelim bilinen bir mevzuya...
GSM operatörü şirket  Turkcell;  kaybolan gencin koordinatlarını, Jandarmanın irtibatına rağmen ancak Savcılık izniyle ve başvurudan
4 saat sonra olacak şekilde vermiş.  +1 saatte de verilen koordinatın çözümlemesi mi ne yapılmış  (teknik bilgi).  Etti mi toplam 5 saat!

Burada suçlanacak bir şey yok,  zira kanuna uymuşlar.  Biliyorsunuz devletlerin yazılı kanunları vardır,  bir de vicdanın yazılı olmayan kanunları/hukukları.  Turkcell sorumluları burada birincisini seçmiş.
Ancak, operatör tanıdıkları olanların,  savcısız-izinsiz  şıp diye koordinat bildirme durumlarını öğrenince isyan etmiyor da değil insan.  Birileri için, birkaç yakın ilişki ve telefonla şakkadanak elde ediliveren bilgiler, kolayca açılan kapılar;  kimsesizseniz veya kolay lokma olarak addedilmişseniz ağzınızla kuş tutsanız açılmaz.  Kaderin böylesine!
(Gene iş döndü dolaştı  "kader"e  yüklendi ya!  Zaten hepimiz kadere çalışıyor gibiyiz.)


Varan 4:  Oteller ne tarafta,  yol ne tarafta?
Uludağ gibi kış turizmi ve kayak sporlarının yoğun olduğu bir yerde levha, tabela işaretleri, ağaç numaralandırma, yol işaretleri koyma, vs... Neden yoktur?  Mars'ta yol tarifi sormuyoruz ayol,  Uludağ'dayız biz daha!

Bir soru daha:  Bu otel sahipleri, oradaki Jandarma, yaratıcı insanlarımız? Hiç düşünen kimse de mi yok bu ülkede?  Yoksa ben mi abartıyorum?

-Son  Analiz- ....... ...

Bu olay bir şeyi daha gösterdi.
Ülkedeki herkes ne çok analiz manyağı  ne çok yargıç olmuş!
Âdeta bir bilirkişi,  âdeta bir jüri!  Meğer hepimiz potansiyel bir Deniz Seki,  büyük jüri üstadı bir Bülent Ersoy barındırmakta imişiz içimizde!
Yok çocuğun yanlışları şunlar şunlarmış,  yok babanın yanlışları bunlar bunlarmış... Madde madde,  çarşaf çarşaf!

Sanki bütün bu olaylar olurken,  bu lafları edenler an be an oradaydı! Çocuk beklemiş en az 6 saat boyunca tek bir kıpırtı göremeyince bari helikopter gönderin  veya  fişek atın ben işaretin olduğu yöne doğru koşayım demiş.  Bakmış sanki kendi kendine konuşuyor,  bari bu karanlıktan çıkışı kendi kendime bulayım çare yok demiş.
Ve karanlıkta gördüğü bir ışığın peşine düşmüş.

Onlarca paragraf döşenip madde madde hata sayanlar,  o genci ölüme gönderen ihmalleri yapanlarla aynı kafadan aslında.

Ve yeri geldiğinde hep dediğim gibi:
Şehir;  farkları yok etmeden birlikte yaşamak demektir.  Farkları yok etmeye kalktığınızda elinizde milyon nüfuslu köyler kalır.
"Bursa  da büyük bir köydür.  Halkı da zengin köylülerdir"

Nokta.

• http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetay&ArticleID=917857&Date=21.01.2009&CategoryID=77
• http://haber.gazetevatan.com/haberdetay.asp?detay=Oluyorum_Sinan&tarih=23.01.2009&Newsid=219598&Categoryid=7
• http://www.turkei.net/news_detail.php?id=48733
• http://www.turkei.net/news_detail.php?id=48787
• Ntv Sade Vatandaş programında olay tartışıldı


• 5 yıl sonra sonuçlanan bir dava:
  Donarak ölen Ümit'in davasında 7 askere ceza



• Muhsin Yazıcıoğlu  ile bindiği helikopterde ölen gazeteci  İsmail Güneş'in durumu ile  Ümit Özgen'in  durumunu bazı açılardan benzetiyorum.  Kışın ortasında dağ başında  düşme/kaybolma,
  cep telefonuyla 112/arkadaş/Polis aranarak yardım isteme, aranmama/sallanmama/bulunmama/karanlık noktalar...  Ve
  epey zaman sonra ulaşılan cesetler...  Bu teknoloji çağında?
  bakınız:  Kaderciliğin Sıradanlığı  ve  Kolaycılık

FreeCell

Zevkli bir kart oyunu. Windows kurulumuyla gelen standart oyunlardan biri. Özellikle yoğun zamanlarda, çok okumalı-yazmalı dönemlerde, sınav günlerinde kısa molalar için ideal oyunlardan biri.

Bir el  en fazla 15-20 dakikada bitiyor. Her elin bir çözümü var, dolayısıyla Solitaire gibi açılmayınca insanı sinir eden, bahtına küstürten bir oluşum değil. Yalnızca oyuna kek gibi atlayarak başlamamak gerekiyor. Önce bir bakmak, As'lar nerede, neyin altına ne konabiliyor bu dizilimde? Bu aşama oyunun en önemli kısmı, zira bundan sonra adım adım zafere gidiyorsunuz  ;)

Amaç, sol üstteki 4 boş haneyi kullanarak sağ üstteki bölmelere As'tan başlayarak Kral'a dek desteleri yerleştirebilmek.  Ortadaki alanda ise kırmızı-siyah-kırmızı şeklinde olacak biçimde sıralı dizimler ve taşımalar yapılır. Sol üstteki boş haneler doldukça, taşıma yapılabilecek kart sayısı otomatikman azalır vs.

Not:  "Yeni oyun"  diyerek rastgele başlangıçlar yapılabileceği gibi,
"Oyun seç"erek de şansınızı deneyebilirsiniz.  Windows sürümü haricindekilerde bugüne dek 8 adet oyunun çözümünün bulunamadığı söyleniyor  (bkz).

ERGENEKON Yazıları-II

.
İtirafçı İbrahim Babat,  Susurluk Raporu'nu hazırlayan  Kutlu Savaş'a  anlatıyor.  (TC vatandaşlığına geçen Mehmet Kılıç'ın,  Antalya'da askerliğini yaparken kayboluşu ve akıbeti üzerine) :

"1989'da  JİTEM komutanları tarafından bize,  Mehmet Kılıç'ın (Maho Gevdan) Antalya'dan alınıp getirilmesi istendi.  Ben,  Astsubay Şaban Bayram  ve Erol adındaki bir askerle birlikte  Antalya'da İl Jandarma Alay Komutanı'yla görüştük. Yetkililer geleceğimizden haberdardı. Alay komutanına  "Alıyoruz ancak geri getirmeyebiliriz, ifadesini aldıktan sonra infaz edebiliriz" dedik. Ertesi günü Mehmet'i nizamiye kapısından aldık, Silopi'ye getirdik,  Cem Ersever'in sürekli ilişkide olduğu  Irak irtibat subayına teslim ettik.  Mehmet Kılıç eskiden KDP içinde üst düzey sorumlu olduğundan,  Irak devleti tarafından JİTEM'den 100 bin dolar karşılığında istenmişti. Bu olayı duyan ve rahatsız olan Yüzbaşı İsmail Öztoprak, daha sonra kaza süsü verilen bir olayla öldürüldü."

"Adı Ergenekon olsun, ne olursa olsun; sözde düşmanlar üreterek, korku imparatorlukları kurarak, sivil iktidarları vesayet altında tutarak her türlü hukuk dışı faaliyeti mubah sayarken güzelce cebini dolduran bir yapı, ...
Zamanında Ermeni malları paylaştırılmış, 90’lı yıllarda nerdeyse alenen korucular, çeşitli aşiretler ve mafya ile birlikte eroin kaçakçılığı sayesinde milyonlarca dolar kazanılmıştır.

Ne var ki Güneydoğu'da şiddetin doruğa ulaştığı o yıllarda bu konuları özellikle merkez basında yazmaya kalkanların kalemleri hızla kırıldı. Birçok meslektaşım  (Halit Güngen-Diyarbakır, Cengiz Altun-Batman, Uğur Mumcu-Ankara)  faili meçhul cinayetlere kurban edildiler. Sansüre meydan okuyan gazeteler defalarca kapatıldı, basıldı.

Hatırlıyorum, sırf çevremdeki arkadaşlarımın, akrabalarımın gözlerini açmak adına; bölgede işkenceye maruz kalmış, canlı mayın tarayıcısı olarak kullanıldıklarını söyleyen köylüler ile yaptığım mülakatların ses kayıtlarını onlara dinletmeye çabalıyordum.  Ama kimse bilmek, duymak istemiyordu.
Susurluk raporunda da açıklandığı üzere, OHAL perdesi altında hukuksuzluğun, vahşetin ve özellikle eroin ile silah ticaretinin olağan hale geldiği bir bataklık söz konusu. Bu ayağın taa Kuzey Irak’a kadar uzandığı iddiaları o zamanlardan beri var."
(Amberin Zaman  -  30 Ocak 2009,  Taraf)

Not:  Tüm yazıyı okumak için tıklayınız.

(bkz:  ERGENEKON Yazıları-I)

Halil Ergün'le bir sohbet

Halil Ergün  geçtiğimiz Cuma bir televizyon programına katılmış,  Kenan Işık'ın sunduğu bir sohbet programına...
-mış diyorum,  zira tesadüfen gazetede denk geldiğim yayın ile ilgili edilmiş bir kaç kelam üzerine merak edip internette aradım ve programın önemli kısmının videolarına ulaşabildim.  Aradığıma da değdi doğrusu,  keyifli bir sohbet izlemiş oldum.  Bilge Olgaç  hakkında da bir iki kelam edildi.
Arzu edenler şu linkten ulaşabilirler:
http://dunyabiroyunsahnesi.blogcu.com/dunya-bir-oyun-sahnesi-2-bolum-videolari_35111811.html


_Doğrunun, güzelin ve başarının yanında olmamak çok tehlikeli bir şey.

_Kahır, sanatın bir parçası. Ancak beğenilmek olmazsa eğer, sanat yaparken çekilen kahır çekilmez.

_Türkün Türk'ten başka dostu yok, ama düşmanı da yok.

RTE Davos'ta!

Recep Tayyip Erdoğan.  Nâm-ı değer  Davos fatihimiz.
Ne fetih ama!  Adamın Türkiye'ye dönüşü bile ücretsiz metro seferleriyle karşılandı,   "One minute!"  (Van minüt!)  ile  gönüllerde taht kurdu!
Öte yandan bizzat  İsrail'in tepki çeken aşırı hareketleri  ve saldırganlığı sebebiyle  bir facia olarak nitelenmedi bu olay/fevriliği dünyada.

Hatırlarsanız bir ara ülkemizde  "delikanlılığın kitabını yazan"  arkadaşlar türemişti ekranlarda, oturdukları yerden rutin tavır ve hareketleriyle kitap yazardı bu Kasımpaşalı arkadaşlar.  RTE de kışkırtıldığında kolaylıkla o eşiğe yanaşıyor.

Murat Belge şöyle diyor bugünkü yazısında  (1 Şubat, Taraf) :
"Öfkeli ve vakur, öfkeli ve zarif olmak mümkündür."

Başbakanımız bu noktaya artık gereğince yoğunlaşmalı.  Her moderatör krizinde stüdyoyu terk etmemeli.  (Geçen sene NTV moderatörüne ettiği lafları hatırlayın.)  Başparmağını her sinirlendiğinde dikine dikine kameralara sallamamalı... Yoksa İsrail Cumhurbaşkanı Peres'in münasebetsiz benzetmesi (İstanbul'a bombalar yağması örneği)  birgün gerçek olabilir.

Gündemdekiler (Ocak 2009)

Semra Yücel  (Kaynana Semra Hanım):
Flash TV'de  "Semra Kaynana ile Dest-i İzdivaç"  isimli programı sunuyor.  Reytingleri ne durumda bilmiyorum ama izleyeni var,  evlenmek üzere yayına başvuranı da...

Bendeniz şahitliğin önemine  ve  arabuluculuğa inanan biriyimdir.  Semra Yücel'in şahitliği ve aracılığıyla kurulan bir evlilikte her zaman korku ve cinnet ihtimalinin/korkusunun var olacağı kimsenin aklına gelmiyor mu acaba?

Gidenler sanırım ya yukarıda sözünü ettiğim kavramlara pek saygı duymuyor  ya da  zaten fazla düşünmeyen insanlar.  Burada dengesiz,  sinir hastası,
tek oğlu  altın vuruşla  bu dünyadan çekip gitmiş,  kızını da medya önünde binbir lafla eşinden boşatmış bir kadın var.  Belki de bir zamanlarki eşinden bu şekilde öç alıyordur kendisi.

Sonuç itibariyle;  "Dinmeyen ego, bitmeyen arzu, bakınız bir televizyon starı yaratıyor."   (Okan Bayülgen, Disko Kralı)

"Parayı görünce dengesizliğinden eser kalmamış kaynana.  Aslında hala dengesiz ama çıkar için dengeli taklidi yapıyor.
Siz onu sunduğu evlilik programının dışında görün bir de.
Kim bu kadınla aynı ortamda bulunmak ister?"   (enel hakki, Private Sözlük)
____________________________________________________________

Arif Verimli:

Özellikle bir dönem  (aslında hâlâ da devam eden epeyce uzun bir dönemdir)  televizyon ekranlarında boy gösteren milli akademisyenimiz.  Pardon, sinir hastalıkları şeysimiz.

Kendisi yıllar boyunca  Esra Ceyhan  programlarının kadrolu elemanı tadında ekranlarda arz-ı endam ederken;  beri yandan Reha Muhtar'la Ateş Hattı,   Savaş Ay'ın meşhur programı  A Takımı
ve burada yazmakla bitmeyecek bilimum tartışma programından geldik günümüze...  Seda Sayan ve  Müge Anlı'nın sabah programlarında düzenli kadrolu olarak görevini sürdürmekte.  Farklı yayınlardaki kimi mesailerini de y0k saymamak lazım tabi.

Allah sağlık sıhhat versin,   düşüncelerini açıklarken sanki gazından kıvranıyormuş gibi acayip hareketler yapan bu değerli doktorumuz, medya ile arayı iyi tutayım derken aşırı popülarite kazanmış birisi.  Televizyona çıkmaktan ve basına demeçler vermekten arta kalan hangi zamanında   (Cidden yani! Hangi zamanda?)   bir uzman olarak araştırmalarını  ve çalışmalarını sürdürüyor,  hastalarıyla ne vakit gerçekten ilgileniyor?  diye merak etmiyor değilim bazen.

Türk psikiyatristlerin en nefret ettiğim ve en zararlı bulduğum davranışı olan ekranlardan peçete,  ay pardon,  'reçete' dağıtma yanlışını yapanlardan biri. Bir de evladının uyuşturucudan öldüğünü canlı yayında annelere söyleyip hengamede bağrışıp çığrışanları teselli ediyor. Yaptığı zor bir iş gerçekten.
____________________________________________________________

Perihan Mağden:

Radikal gazetesindeki yazılarına ara vereceğini açıkladı.
(Son iki yazısı için:  Derken  ve  Hesap veriyorum)
____________________________________________________________

Yalçın Küçük:

Ergenekon Davası sırasında o da tutuklandı ve sorgulandı. Dolayısıyla sıklıkla ekranlarda.  Bir zamanlar bu adam hiç televizyona çıkmazdı, orucunu bir bozdu tam bozdu doğrusu. Son olarak bu haftaki  32. Gün  programında denk geldim kendisine.  Şamil Tayyar denen,  konuşma yeteneği ve bilgi derinliği olmayan  (heyhat!)  bir adam vardı karşısında;  aklınca Yalçın Küçük'ü iğneledi durdu yayın boyunca.  İşte böyle değerlinin karşısına değersizi koyduğunda  değerli olan sanki daha bir Hint kumaşı gözükür ya kuzgunun gözüne,  aynen öyle oldu.
Bu arada Yalçın Küçük'teki kafa karışıklığını da gözlemleme şansım oldu.
Bu tarz adamlar konuştukça, koskoca insanlık tarihi boyunca Ademoğlunun 'yönetim'i yüzüne gözüne bulaştırdığı yönünde karamsar bir görüş sardıkça sarıyor beni.
Yalçın Küçük kendini ısrarla "orducu" diye niteledi.  Ancak Kenan Evren'e de Hilmi Özkök'e de eleştirileri var.  Savunduğu 'ordu'nun;  solcuları ve milliyetçileri,  bu ülkenin itici gücü olabilecek insanları  ve  nitelikli eğitim ümidini defalarca baltaladığı için bugün gelip Kasımpaşalı ekolüne dayandığımızı göremeyecek kadar saf bir adam değilse eğer;  o da bir
"kafa karıştıralog".  Sokaktaki çöpçüden köşebaşındaki fahişeye kadar herkesi Sabetayist ilan eden Yalçın Küçük,  bombalarına devam ediyor.

____________________________________________________________

Ali Babacan:   ...

Mevcut Dış İşleri Bakanımız. Ama daha çok Sanayi Bakanı veya Ulaştırma Bakanı gibi geliyor bana veya Enerji Bakanı gibi... Dış görünüş, hal ve hareketlerine bakın. Tam bir Arap yöneticiyi andırmıyor mu?  Diplomasi ve dış ilişkilerimizde, şekilsel düzeyde bile oldukça şeyin değiştiğini, kendisi ve türbanlı genç eşinden çıkarımsamak kolaylıkla mümkün.

(Irak Dış İşleri Bakanı Hoşyar Zebari  ile  Ali Babacan)

____________________________________________________________

Recep Tayyip Erdoğan:

Nâm-ı değer  Davos fatihimiz.  Ne fetih ama,  adamın Türkiye'ye dönüşü bile ücretsiz metro seferleriyle karşılandı. Gönüllerde taht kurdu!  Öte yandan bizzat  İsrail'in tepki çeken aşırı hareketleri  ve saldırganlığı sebebiyle bir facia olarak nitelenmedi bu durum/fevriliği dünyada.

Hatırlarsanız bir ara ülkemizde "delikanlılığın kitabını yazan" arkadaşlar türemişti ekranlarda;  oturdukları yerden rutin tavır ve hareketleriyle kitap yazardı bu Kasımpaşalı arkadaşlar.  RTE de kışkırtıldığında kolaylıkla o eşiğe yanaşıyor.

Murat Belge şöyle  diyor bugünkü yazısında  (1 Şubat, Taraf) :
"Öfkeli ve vakur,  öfkeli ve zarif olmak mümkündür."

Başbakanımız bu noktaya artık gereğince yoğunlaşmalı.  Başparmağını her sinirlendiğinde dikine dikine kameralara sallamamalı.  Yoksa İsrael Cumhurbaşkanı Peres'in münasebetsiz benzetmesi  (İstanbul'a bombalar yağması örneği)  birgün gerçek olabilir.

____________________________________________________________