Can ile Canan

Ermeni Soykırımı'nı Tartışma Eşiğinde

2012-01-16T17:22:00.007+02:00

Uzun zamandır yazmıyorum buraya. Köprünün altından çok sular aktı. Kişiselde kayıplar, bitişler-yeni başlangıç hayalleri, korkular, ameliyatlar... Ülke gündemi derseniz her şey jet hızıyla alıp başını gidiyor... Beni tekrar yazmaya teşvik edenler arasında, çocukluğumun ellerinde olduğu bir yakınımın yoğun bakımdan çıkamayışı (Aralık 2011) ve tam o günlerde Ekşi Sözlük'teki bir olay (?) etkili oldu sanırım.

Mevzu: Ermeni Soykırımı
Hukuk eğitimi aldığını söyleyen ve hukuki yaklaşımlardan pek de hazetmediğini uzata uzata örneklendiren bir hacivat ile iletişime geçtiğimde, cevapları karşısında hayetlerimi ifade edebilmem zor.

Kendi ifadesine göre; çok şükür kendisi Allah korkusu olan, bunun aksi insanlardan olmadığından, vicdansız şerefsiz sabit fikirli ve önyargılı olmasının mümkün olmadığını beyan eden, "Müslümanlar katliam yapmaz" eşiğini çoktan aşmış bu sabit fikirli yazarın; ırkçı, milliyetçi, ulusalcı ve İslam soslu entry'si -tahmin edileceği üzre- Ekşi Sözlük haftanın en beğenilen entryleri listesine de girmiş...

Türk milleti adına, kendi ifadesi ile "dik duruş" sergileyen bu yazara benim gönderdiğim mesaj şu idi:

(#26717342) hukuktan nefret ettiğinizi söylemişsiniz ama kendi eleştirdiğiniz bakış açısını fevkalade yüklendiğiniz görülebiliyor. ekşi sözlük, hatta neredeyse tüm sözlükler milliyetçi yuvası olduklarından alkışlayanınız da boldur, şüphesiz. yalnız ben entrynizi "ermeniler bizden özür dilesin ve tazminat ödesin" diye bitirmemenizi yadırgadım, onu paylaşmak istedim. böylece daha tutarlı bir dik duruş sergileyebilirdiniz oysa.

Olayın "Hukuksal" boyutu üzerinde kafa yoran, hukuk eğitimi almış bu yazardan gelen cevaplara karşı yaşadığım şaşkınlıkların da etkisi ile, ilgili başlığa yazdığım entry şöyle oldu:

allah korkusu olan insanlar olarak orantısız bir katletmeyi, müslüman halkı öldürmek veya zarar vermek gibi hiç bir eyleme karışmamış yüzbinlerce masum insanın mallarına konmayı ve bir milleti kendi anavatınında öldürüp uzaklara sürmeyi gerçekleştirebilecek kadar şerefli, yüksek fikirli ve önyargısız olanların savundukları ve akladıkları bir olay. çok şükür, ne mutlu ki milletimizin hukuk fakültelerinden osmanlı'nın dahi savunmadığı ayıplarını aklamak için seferber olacak kadar böylesi dik duruş sergileyen hukukçular fabrikasyon şekilde çıkış yapıyor.

------------------------------------------------------------------------------

Son günlerde, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde İnsan Hakları dersleri veren Prof. Anıl Çeçen'in açıklamaları da dikkat çekmekte...

"İnsan Hakları Sözleşmesi geçerliliğini yitirdi. Savaş hukuku uygulansın.... Göstericilere füze atılsın. 40-50 kişinin toplandığını uzaydan tesbit ettiğimiz anda, toplananları füze atıp imha edelim... Türklere doğum kontrolü yapılıyor ama yoksul Kürtlerin on çocuğu var. Ben araştırdım, Dünya Bankası bunlara para ödüyor. Ortada bir plan var" diyen bir hukukçu kendisi.

Böyle insanların hukukçu olduğu bir yer işte Türkiye.

"Halkımız cahil" mottosundaki eğitimli (pardon "yüksek öğrenimli") kitlemiz, bünyesinden gerçekten öyle bir hukuk ordusu çıkarmış ki; hele "milli meselelerimiz" kategorisi söz konusu olduğunda o derece sırıtan bir dinci-milliyetçi jargonları var ki...
O derece "dik duruş" sergiliyorlar ve bu arzın toplumda o derece talebi var ki...

"Irkçılığın böylesi" (tam metin) - Orhan Miroğlu. 14 Ocak 2012, Taraf.

Ekşi Sözlük başlığındaki şahsi görüşüm/entry'm şurada.
("entry" demezsek sözlüğü tanımıyorsun muamelesi çekilebiliyor)

Anıl Çeçen hakkındaki bir yorumdan alıntı:

Ulu önderine borcunu ne yapsa ödeyemeyecek bir Kemalist. Ulu önder olmasaydı kendisi gibi birinin hukuk fakültesinde insan hakları dersi verdiği bu cumhuriyet olur muydu, olabilir miydi? Ya da ne bileyim Sabiha Gökçen gibi bir ulu pilotumuz mesela, olabilir miydi? Hepimiz çok şey borçluyuz ulu önderimize... Savaş hukuku, Cenevre Sözleşmesi, İç savaş saptaması filan benim bildiğim kadarıyla PKK'nın kabulünü talep ettiği şeyler. Sen ben keskin olmak adına "İç savaş ulan bunun adı" deriz de bir devlet yetkilisinin ağzından böyle şey duyamazsın. Çünkü neden, çünkü bu resmîleşirse PKK "savaşan taraf" statüsü kazanır. Bunu kazanınca da misal Akdeniz'de silah yüklü gemiye PKK bayrağı çekilince uluslararası sularda o gemiye kimse ilişemez. Hiç sanmam ama, bunu mu istiyormuş? Yok, değildir. Herhalde onun istediği TC'nin tek taraflı olarak "savaşan taraf" kabul edilmesi, Diyarbakır'ı bile bombalasa insanlık adına kimselerin "Şşşt alooo, n'apıyon bilader?" dememesi.
(mehmet ordekci. 12/01/2012, Ek$i)

Ergenekon, Silivri, Hukuk, Yaklaşan Seçimler ve Milletvekili Adayları

2011-04-21T08:31:00.027+03:00

İkinci Ergenekon Davası'nın tutuklu sanığı gazeteci MUSTAFA BALBAY, CHP'den milletvekili adayı. Kemal Kılıçdaroğlu'nun "Balbay bizi tercih ederse mutlu oluruz" sözlerine cevaben "CHP bir siyaset kazanı. Bende o kazanın içinde yoğrulmaktan mutluluk duyacağım" şeklinde bir yazılı açıklama yapan Balbay'dan sonra, aynı davada yargılanan TUNCAY ÖZKAN da CHP'den
milletvekili aday adaylığı başvurusunda bulundu.

Başkent Üniversitesi eski Rektörü, Ergenekon tutuklu sanığı MEHMET HABERAL da kadroya katıldı sonra. Kalp rahatsızlığı gerekçesiyle uzun süre hastane nakilleri yapılan ve yaşam tehlikesi bulunduğu dahi söylenen Haberal için Zonguldak birinci, Mustafa Balbay içinse İzmir birinci bölge birinci sıra deniyor.
(Ecevit-Haberal-Ecevitçi Zonguldak'tan adaylık.)

"M.Haberal yataktan kalkarsa küt diye gidecekti hani??? şiiit Gata sana soruyorum!" (@ariadne)

"Mehmet Haberal: CHP'den milletvekili adaylığı sonrası turp gibi olan ulusalcı."

Devrimci Karargâh Örgütü'ne yardım ve yataklık suçlamasıyla Silivri Cezaevi'nde tutuklu bulunan eski Emniyet Müdürü HANEFİ AVCI milletvekili adayı olabilmek için görevinden istifa etti. Önce CHP'den aday olacağı konuşuluyordu ama bu konuda süregelen ön tartışmalar nedeniyle bu olmadı galiba. Liste dışı kalan Avcı, İstanbul 3. Bölge'den bağımsız milletvekili adayı.

Hanefi Avcı; Nur Cemaati'nin Emniyet, Yargı ve ilgili makamlarda örgütlendiği, Ergenekon soruşturmalarına yön verdiği iddialarını barındıran "Haliç'te yaşayan Simonlar" adlı kitabının yayımından sonra tutuklanmıştı. Evlilik dışı ilişkisi, kitabın gerçek yazarının kendisi olmadığı gibi birçok gündem dedikodularını da ekleyeyim.

CHP'den milletvekili adayı olmak için başvuran Ergenekon Davası'nın tutuklu sanıklarından Tuncay Özkan liste dışı kaldı. Melih Gökçek'in "seçimlerden sonraki CHP başkanı Tuncay Özkan olacak" kehanet-tweeti belki de dikkat çekiciydi kim bilir? O da İstanbul'dan bağımsız adaylığını koydu. Özkan: "Savcılara sorduğum soruyu sayın Kılıçdaroğlu şimdi size soruyorum, benim suçum ne? Benim adaylık başvurumu neden reddettiniz? Bu vefasızlık, bu sessizlik niye?"
Bu arada bir diğer Ergenekon tutuklusu Emekli Korgeneral ENGİN ALAN, MHP'den İstanbul 1.Bölge 1.sıradan listeye girdi. CHP'den aday adayı olabilmek için SİNAN AYGÜN, Ankara Ticaret Odası başkanlığından istifa etti ve Ankara'dan CHP MV adayı oldu. (Bu derece sağcı ve deşifre bir isim bile.) Yani kıssadan hisse: ERGENEKON MECLİSTE!

Biraz da hukukçular cephesine bakalım. İLHAN CİHANER de CHP'den adaylığını koymuştu, ancak o da listelere alınmadı. Hatırlarsanız kendisi Erzincan eski Cumhuriyet Başsavcısı idi ve makamında olaylı bir polis baskını olmuştu. Sonra yargılanmış, görev yeri ve yetkileri değiştirilmişti filan... İstifa edip CHP'ye katılmak ve 12 Haziran seçimleri ile MV olmak istedi ama aday yapılmadı gibi gözüküyor şu tarih itibariyle.
Son dakika: YSK tarafından verilen kontenjan adayı kararının ardından, İlhan Cihaner Denizli'den CHP adayı olarak gösterildi.

EMİNE ÜLKER TARHAN milletvekilliği adaylığı için YARSAV başkanlığı görevinden istifa ederek CHP adayı oldu. HSYK eski Başkanvekili KADİR ÖZBEK de milletvekili adayı.
"Eğer siyaset yapmak istiyorsan cübbeni çıkart gel" çağrısına uydular demek ki sonunda... Ağustos ayındaki bir yazımda şöyle demiştim:

"(YARSAV) Sıradan vatandaş olarak ne olduğunu bilmediğimiz bu kurum ve başkanları (Emine Ülker Tarhan ve öncesinde Ömer Faruk Eminağaoğlu) son dönemde adeta bir siyasi parti genel başkanı havasında her gün basın açıklaması yapıyor ve iktidarı eleştiriyor. İktidardakiler de sağolsun işte karşılıklı atışmaya devam..."
(bkz: Gündem Ağustos 2010/4)

YİĞİT BULUT'un adıysa AKP İstanbul ikinci bölge diye geçiyordu ancak aday gösterilmedi. Adamda iyi manevra kabiliyeti var ama hakkını vermek lazım. Ulusalcılıktan girdi, DP'den yolu geçti ve en son AKP'ye kapak atmaya çalıştı. Olmadı.

Olaylı eşi ÖZLEM TÜRKÖNE (Özlem siyasette yeni), geçen dönem İstanbul 1. bölgeden AKP milletvekili olan MÜMTAZ'ER TÜRKÖNE listede yer bulamazken; karikatürist Salih Memecan'ın eşi NURSUNA MEMECAN Sivas'tan, Sakarya'dan aday gösterileceği konuşulan milli futbolcu HAKAN ŞÜKÜR İstanbul 3. bölgeden, Dış İşleri Bakanı AHMET DAVUTOĞLU Konya 1. sıradan, gazeteci ŞAMİL TAYYAR Gaziantep'ten aday gösterildi. (AKP)

Oktay Ekşi'nin Hürriyet'ten CHP'ye yatay geçişinin benzerini şimdi de Muammer Güler AKP'ye geçerek yapıyor. Herkes ödülünü alıyor. (@itaatsiz)

14 Mart geceyarısı uğradığı silahlı saldırı sonucu ağır yaralanan İBRAHİM TATLISES ise Urfa'dan bağımsız aday. Önce AKP'den adaylık beklemiş kendisi, ancak olmayınca olmuyor dememiş ve bağımsız adaylığını koymuş (Bu kez, geçen seçimlerde Uzanlar'ın Genç Partisi'ndeki İstanbul adaylığı gibi bir gözü karalık yapmadı.)
Son dakika (21 Nisan): İbrahim Tatlıses adaylıktan çekildi.

Biraz da Ergenekon'un seyrine bakalım:

Nedim Şener ve Ahmet Şık'ın Ergenekon terör örgütü (ETÖ) üyeliğinden tutuklanmaları, davaları iyice sulandırdı ve hedef şaşırttı. Son Ergenekon gözaltıları başlığında da yazdığım gibi: "Ergenekon Operasyonu" oldu: "Cemaatime dokunma! Hareketi"

"Ahmet Şık 'Ergenekoncu' olarak gözaltına alınabiliyorsa, ben de alınabilirim demektir."

"Ergenekon'u ben birilerinin cezalandırılacağı bir 'okazyon/fırsat' olarak görmüyorum. Ama bazı şeylerin bundan böyle kesin olarak bir daha yapılmamasını sağlayacak bir olay olması gerektiğini düşünüyorum. Bu da bir 'ceza' sorunu değil, bir 'sergileme' sorunu olmalı. Yani, yıllardır kurulmuş, işletilmiş bu mekanizmanın nerelere kadar uzandığını, nüfuz ettiğini ve nasıl çalıştığını bizlere açık açık göstermeli. Her şeyin ortaya çıkmamasına da razıyım (zaten elimizde değil), yeter ki çıkanlar, olayın bütünü hakkında yeterli fikir versin.
Ama bu dediğimin, kendisini tanıdığım Ahmet Şık'ı, veya yazdığından tanıdığım Nedim Şener'i gözaltına almakla gerçekleşmeyeceğini de biliyorum. Şu anda söyleyebileceğim, bu gibi davranışların (daha hafif benzerleri olmuştu geçmişte), tam tersine, sürece zarar vereceği ve ortaya çıkmış olguların inandırıcılığını da zedeleyeceğidir.
(Son gözaltılar, Murat Belge. 6 Mart 2011, Taraf)

Bugün Nedim Şener ve Ahmet Şık'a karşı başlatılan operasyon, Ergenekon üzerinden muhalif sesi susturmanın zirve noktasına ulaştığı andır.
Bu itibarsızlaşmanın sorumluluğu artık hükümetin de üzerindedir. Hükümet, Ergenekon davalarının istihbarat ayağında hakim olan zihniyet polisliği yuvasına hızla neşter vurmazsa, Ergenekon'un Susurluk'a dönüşmesinin sorumlusu olarak tarihe geçecektir.
(Ergenekon Susurluk'a dönüyor, Ahmet İnsel. 6 Mart 2011, Radikal)

(*) Ahmet Insel davanın zihniyet polisliğine dönüşmesinin Türkan Saylan'ın dahil edildiği aşamada başladığını iki yıl önce belirtmişti.

Ülkemizde mahpusların yüzde 55'ini tutuklu yargılananlar oluşturuyorken, sanık hakları sadece paşalar ve bir kısım gazeteciler içeri alınınca aklına düşenlerin samimiyetine inanalım mı?
('O da' mı muhalif (tüm metin), Hilâl Kaplan. 23 Şubat 2011, Taraf)

Aslında medya dışında sokaktaki vatandaşın umrunda değil hatta hoşuna gidiyor. (dersimi - 9 Şubat 2011, Radikal Online)

Toplu mezarların açılması, Diyarbakır'daki JİTEM davası vd Ergenekon davasının yan ürünleri, keşke bunlar davanın ana konuları olabilseydi. (@orkece)

Gelen tepkiler sorasında hükumet önce "Yargının işidir, biz karışamayız"; Başbakan ise "Yargı toplumsal duyarlılıkla değil dellilerle hareket eder. Beklentimiz sürecin hızlanması" dedi; sonrasında ise olaylar Ergenekon Savcılarının değiştirilmesine kadar uzandı. Ergenekon soruşturmasına bakan Zekeriya Öz, Fikret Seçen ve Ercan Şafak davadan alınarak İstanbul Başsavcıvekili olarak atandı.
CHP ve BDP'nin Ergenekon ve KCK davalarından tutuklu çeşitli isimleri aday göstermelerini değerlendiren Recep Tayyip Erdoğan: "Dokunulmazlık kaldırılsın diye bu kadar konuştular. Şimdi dokunulmazlık zırhına kimlerin müracaat ettiği ortada."

VETO: Yüksek Seçim Kurulu (YSK); aralarında Hatip Dicle, Leyla Zana, (polis tokatlayan) Sabahat Tuncel, Sırrı Süreyya Önder ve Gülten Kışanak'ın da bulunduğu DTP/BDP'nin 12 bağımsız milletvekili adayının adaylıklarını, milletvekili seçilme yeterliliğini etkileyecek
eski mahkumiyetleri bulunduğu gerekçesiyle iptal etti.

Kişisel yorumum: Utanç verici bir karar. Mecliste mafya ile bağlantıları afişe olmuş olan, hatta Wikileaks belgelerine bile girmiş isimler dahi aday olabiliyor, yolsuzluk veya değil, başkalarında da sorun yok ama sıra BDP'lilere gelince adaletin kılıcı iniveriyor, bravo! Ayrıca mesela Sabahat Tuncel'in milletvekilliğine gerçekten bir mani olsaydı, zaten daha önce milletvekili olamazdı. Olay bitmiş, kadın milletvekili olmuş, tekrar adaylığını koyuyor, bunlar bitmiş olayı yeniden açıyor.

"abdülkadir abi (Abdülkadir Aksu) listede, Cemil Çiçek listede, Hrant cinayetinin baş valisi Muammer Güler listede... Kafatasçı tespitleriyle ünlü Yusuf Halacoğlu MHP'den milletvekili adayı olmak için Gazi Üniversitesi'ndeki görevinden istifa etti..".

Yüksek Seçim Kurulu'nun provokatif kararı ardında yükselen tansiyon sokaklara taştı. On binlerin katıldığı gösterilere saldıran asker ve polis onlarca kişiyi yaraladı. Yüzlerce insanın gözaltına alındığı olaylar sırasında Bismil'de üzerine ateş açılan İbrahim Oruç yaşamını yitirdi. (Kanlı Seçim; Halka Gaz, Dayak ve Kurşun!)
Görgü tanıkları silahla hedef alınarak vurulan Oruç'un yere düşmesinin ardından tekmelenmesiyle dişlerinin kırıldığını belirtti. Bu arada gösteriler sırasında anaokuluna/kreşe molotof kokteyli atmak gibi aşırılıklar tepki çekiciydi. Diyarbakır'ın Bismil ilçesinde bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayı protesto eden Van'daki bazı göstericiler, bir banka şubesine molotofkokteyli attı, "haklıyken haksız duruma düşmek" gibi yorumlar yapıldı. Ayrıca aralarında zaten hali hazırda milletvekillerinin yasal durumu aday olmalarına bile imkân vermiyorsa, nasıl milletvekili oldular geçen seçimde? Yine de, Türk Medyası "vatan hainleri", "teröristler" gazlaması yapmaktan geri durmadı ki burada yapılan bir demokrasi ayıbıdır, büyük ayıptır. Bu bariz gerçeği bile kınayamadı büyük medya.

AKP'ye duyulan nefretin yarısı Kürtlere reva görülen şiddete duyulsaydı, şimdiye kadar şahane bir ülke olacaktık. (@erkanshen)

Bankayı ateşe verenle, onların haberini ateşle veren güya haberci arasında ne fark var? Biri kahverengi, öteki lacivert. (@theserendipity)

Bu kararın en çok AKP'ye yarayacağı ve siyasi-planlı bir karar olduğu konuşulmaya başlandı hemen. YSK vetosuna CHP'den tepki geldi. Meclisi olağanüstü toplayarak YSK krizini çözme önerisinde bulundu CHP. Gelişmeler ve artan tepkiler üzerine midir bilinmez; YSK bu kez de "Eksik belgeler tamamlanırsa adaylar seçime girebilir" açıklamasını yaptı. (Şaka gibi!)
1.5 yıllık hapis cezası 6 ay hapse çevrilen İstanbul 1. Bölge Bağımsız Milletvekili Adayı Sebahat Tuncel'in parlamentoya tekrar girmesinin önü açıldı. Gültan Kışanak da mahkemeden seçim hakkına ilişkin belgeyi alarak YSK'ya iletti. Hukukçu olmadığımdan anlamını tam idrak edemesem de, mahkemelerin apar topar "memnu hakların iadesi" kararları almasının, bağımsız adaylar için süreci normale döndürdüğü söyleniyor.
21 Nisan'daki YSK toplantısı sonrasındaysa; HATİP DİCLE, LEYLA ZANA, SALİH YILDIZ, ERTUĞRUL KÜRKÇÜ, GÜLTAN KIŞANAK ve SEBAHAT TUNCEL ve HARUN ÖZCAN'ın milletvekili adayı olmalarına engel durumlarının bulunmadığı açıklandı. Yani bu isimler 12 Haziran seçimlerinde adaylar arasında yer alacak. İsa Gürbüz, Çiçek Otlu ve Şerafettin Efe'nin itirazları ise reddedildi.

Ey YSK. Değdi mi? Bir gencin ölümü, onlarca yaralı yüzlerce dükkan ve arabanın tahrip olmasına değdi mi?aynı kararı daha önce alamaz mıydınız. Türkiye'ye bunu yapmaya hakkınız yoktu. Bu faturayı ödetmemeniz gerekirdi. Artık güvenilirliğiniz kalmamıştır. (*, *)

yasakların ardındaki derin elden nasıl rahatsızsam, aynı derin elin yasakları 1 günde kaldırmsından da rahatsızım.bağımsız bir hukuk istiyorum. (@sucluyorum)

"YSK'nın altı üyesi Yargıtay'dan, beş üyesi Danıştay'dan geliyor.
Hepsi hukukçu.
Peki, bu kadar çok karar değiştiren hukukçulara ve onlara böyle karar değiştirme imkânı veren hukuk sistemine nasıl güveneceğiz?
Bu kararların siyasi olmadığına nasıl inanacağız?"
"Burası devlet falan değil; Ankara "bela" arayan adamlarla dolu ve istediklerinde o belayı da çıkartabiliyorlar."
"Bu ülkenin huzura ve barışa kavuşmasını isteyenlerin çok kararlı davranması, bu devleti, Anayasa'yı, kurumları baştan aşağıya değiştirmesi gerekiyor.
Bu devlet bitti çünkü."
(Bitiş -tam metin-, Ahmet Altan. 20 Nisan 2011, Taraf)

Olayı Ergenekon'a bağlayanlar da olmadı değil:

AKP nin anayasayı değiştirecek cogunluga ulaşması muhtemel olan bir secim oncesinde kim Turkiyeyi sallamak isterdi bu kadar acaba? (@kuntakinteden)

Hazırlanacak yeni Anayasa için TBMM Anayasa Komisyonu Başkanlığı gibi özel bir görevi de bulunan AKP'li BURHAN KUZU, YSK'nın bu kararına destek verdi ve "YSK zaman zaman çok yanlış kararlar verir. Ama belki en doğru kararlardan birisi budur maalesef" diyerek vetoya sahip çıktı.

Ve son olarak, Samsun'dan bağımsız milletvekili adayı olan 28 yaşındaki İsmail Çelik'in adaylığını YSK kabul etti. İsmail Çelik, Samsun'daki bir duruşma çıkışında açıklama yapan DTP/BDP Genel Başkanı Ahmet Türk'ü yumruklamıştı.

Yasaklar ve uzun bir aradan sonra tekrar merhaba

2011-04-12T00:50:00.006+03:00

.
Selam. Neredeyse 1 aydan fazla bir zamandan sonra tekrar bir şeyler yazıyorum buraya, ki bu kolay değil benim açımdan. Hatırlarsanız geçen ayki Blogger/Blogspot kapatma kararı sebebiyle, bloglara erişim yasağı getirilmişti. Geçici çözümler bularak (DNS ayarları vs.) girmeyi başaranlarımız olsa da; açıkçası kendi adıma bir kopuş, böyle bir absürd yasakçılık anlayışından tiksinme halleri içerisindeydim. Bu süreçte blog yazarlığı ile aramda bir soğuma oldu gibi. Yazma işi böyle işte, düzenli zaman ayır(a)mayınca kopuyor ve soğuyorsun. Bazen de şöyle oluyor: Diyelim ki yazmak istediğin çok şey var önünde, zamanın da var. "Hangisinden başlayayım, hangisine yoğunlaşayım?" kararsızlığından bir türlü başlayamıyorsun. Açıkçası durumum böyle.

Bu çekingenlik halini aşmaya çalışırken, ufak bir giriş olarak yakın zaman içerisinde ülkemizde hatırladığım internet yasaklarından biraz bahsetmek istiyorum.

"Atatürk'e hakaret videoları" öne sürülerek sosyal paylaşım sitesi YouTube'un kapatılması var önce. (Aslında şeffaf, askerler ve siyasetçiler ile ilgili videoların kamuya açıldığı bir mekanı kapatmak ve yasakçılıktı bu kararın sebebi. Atatürk videoları ve Atatürk'ü koruma kanunu bu işin kılıfı oldu bence.) Yasağa rağmen, ufak DNS ayarları veya Hosts dosyasındaki değişimlerle YouTube'a girmeye devam ettik. Yıllar sonra hem siteye olan ilgi-alaka hem de "değişen zaman" derken tam YouTube açıldı diye seviniyorduk ki; yasağın kaldırılışı daha birinci ayını doldurmadan bu sefer de Deniz Baykal'ın gizli çekim videoları yüklenmiş diye, başvurusu üzerine YouTube tekrar kapatıldı.

Bir ara Google'ı kapatalım kampanyası başlatılmıştı hatırlarsanız. Gerekçe: "Vergi vermemesi ve dokunulmazlara karşı hakaret içerikli yayınlar yapılması" olarak açıklanmıştı. AKP'li Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım, "Bu ülkeyi Google mı yönetecek?" diye soruyordu. (bkz: Google sansürü)

Adı geçen ilgili siteleri kapatalım furyasında öncelikle AKP hükumetinin adı geçiyordu. Sonradan Atatürkçü Düşünce Derneği de bu yasaklara destek vermişti hatırlarsanız. ADD Başkanı Tansel Çölaşan'ın yorumu şöyleydi:
"Bizim için Atatürk bir demokrasi ve kadın özgürleşmesi sembolüdür. Bu ona saygı ile ilgilidir. Mahkemenin verdiği karardan rahatsız değilim."
Yani o da kapatılmalıdır diyordu ve bu hanım Danıştay Eski Başkanvekili! (bkz: Gündem Ekim 2010)

2010'un sonlarına doğru, MÜYAP'ın "telif hakları" şikayeti ile müzik dinleme sitesi Fizy kapatıldı.
Ve nihayet Mart 2011'in ilk günlerinde Blogspot.com/Blogger'a da erişimler engellendi. "Yuh artık!" dedik, bu nasıl "hukuk", bunlar nasıl "hukukçu"?? Bloglar üzerinden Lig TV yayınları yapıldığı gerekçesiyle davayı Digiturk açmış. "Peki neden bütün bloglar cezalandırılıyor?" diye isyan ettik, Twitter'da #blogumadokunma dedik. Bu yapılanın, sırf içinde hırsız bir aile ikamet ediyor diye tüm mahallenin bütün giriş-çıkışların yasaklanmasından ne farkı vardı?

Bu sürecin bana tek kazandırdığı ise (buna bir 'kazanım' denebilirse eğer) Twitter oldu. Daha fazla zaman ayırmaya başladım yani Twitter'a ve yasağın kaldırılışından sonra blogumu ihmal ettim. (Zaten o nasıl bir "yasak kaldırma" idiyise, günlerce Blogger'a akşam girdik sabah giremedik veya bir gün açıldı sonraki günler açılmadı... Bu döngüler de baydı tabii.)

Twitter demişken: 140 harf kısıtlaması, "ben seni ekledim sen de beni ekle yoksa takipten çıkarım" bakış açısı biraz sıkıcı. Bir de okuduğunu anlamayan bir eğitimli güruh var gerçekten bu ülkede, onlardan kaçış yok. Bir de ulusalcılardan... Sanırım bütün interneti kaplamışlar:)
.

Son Ergenekon gözaltıları

2011-03-03T16:24:00.004+02:00

.
İleri Demokrasi'nin bizi getirdiği yer:
"Ergenekon Operasyonu" oldu: "Cemaatime dokunma! Hareketi"
.

Gündem Şubat 2011/3 . (Batum + OdaTv)

2011-03-01T00:18:00.003+02:00

5 Şubat'ta Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD) Zonguldak Şubesi'ni ziyareti sırasında Süheyl Batum'un sarf ettiği sözler, hem Genel başkan yardımcısı olduğu CHP'yi hem de ülkeyi karıştırdı. "Koca bir askeri yıktılar. Meğer kağıttan kaplanmış, biz bunu asker zannedermişiz. Meğer ABD içini oymuş. O koca ağacı hop diye yıktılar, ancak CHP'yi yıkamadılar."

Benim için şaşırtıcı olmadı bu açıklamalar. Zaten daha önce "CHP'deki 2010 model değişim" başta olmak üzere CHP üzerine yazdığım çeşitli bloglarımda değindiğim şeyler.
Şimdi bakalım başkaları ne demiş?

Başbakan Erdoğan: "Anamuhalefet partisi geçmişinden bugüne darbe şakşakçılığından vazgeçmedi, ne yazık ki bugün de vazgeçmiyor." "Senin her yerin anayasa hukukçusu olsa ne olur!" Erdoğan, Zonguldak savcılığının bu konuda soruşturma açtığını hatırlattı. Fakat bunun yetmeyeceğini, TSK'nın kendilerine bağlı bir kurum olduğunu ve gereğinin yapılması için suç duyurusunda bulunduğunu açıkladı.

Türk Silahlı Kuvvetleri, yaptığı bir basın açıklaması ile (BA - 04 /11) bu sözleri isim vermeden kınadı. Genelkurmay Başkanı Işık Koşaner, CHP Genel Merkezi'ne sürpriz bir ziyaret gerçekleştirdi. (Benzeri sözler bir başka parti mensubu siyasetçi tarafından söylenmiş olsa, bu kadar ılımlı tepki verilir miydi?)

Kemal Kılıçdaroğlu: "TSK'yı ancak genel başkan eleştirebilir." ("Orduyu eleştirmek, CHP Genel Başkanı katında olur ancak.")
Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Batum'un sözleri hakkında inceleme başlatmasıyla ilgili olarak ise Bülent Arınç örneğini (bkz: Mart 2009) hatırlattı ve "Aynı savcı, merak ediyorum Bülent Arınç için neden bir şey yapmadı? O zaman bunu duymadılar mı?" diye sordu. "Batum istifa etmeli mi sizce?" sorusuna cevaben ise "Bana böyle sorular sormayın" demekle yetindi.

Batum için söylenebilecek tek şey veya en isabetli şey, "Batum bir darbe meşrulaştırma-tetikleme hukukçusudur".
(kakavan - 8 Şubat 2011, Radikal Online)

CHP'deki iktidarın Sn. Kılıçdaroğlu'na geçtiğini zannetme hayalperestliği Süheyl Hocanın açıklamalarıyla su yüzüne çıkmıştır. 2011 seçimleri sonrası siyaset sahnesinde adını bile duyamayacağımız Sn. Kılıçdaroğlu değişme vaatleriyle bizleri aldatan lider olarak anılacaktır. Ülkenin elitlerinin partisinin değişikliği rüyası kısa sürmüştür.
(megul)

Seçim sonuçlarının hayalkırıklığına yol açacağı anlaşılınca Kılıçdaroğlu sonrası dönem için kılıçlar çekildi bile. Belli ki 28 Şubat 'Milli Görüş' için ne ise, 12 Haziran 'Laik Görüş' için o olacak. Laikler arasındaki demokrat-otoriter bölünmesi 12 Haziran'dan sonra kurumsallaşacak. CHP kimin elinde kalacak kavgası başladı. Ben Süheyl Batum'un temsil ettiği otoriterlerle aynı fikirdeyim. CHP otoriterlerin partisi olarak kalmalı ve laik demokratlar yeniden organize olmalı. Benim tercihim durmadan temcit pilavı gibi öne sürülen yeni oluşumlardan ziyade EDP'de birleşmektir. Şimdiye kadar yapılan denemeler boşa çıktı çünkü zamanın ruhu uygun değildi. 12 Haziran'dan sonra uygun olacak. Laik demokratlar uzlaşarak tek bir yapıda birleşmeli.
(İtaatsiz - 9 Şubat 2011, Radikal Online)

Asıl "kağıt kaplan" asker değil, siyasiler...

Geçmişimizi giderek daha sağlıklı şekilde inceleme olanağımız oluyor ve her olayda, asıl sınıfta kalanların siyasetçilerimiz olduğunu daha çok ortaya çıkıyor.
(10.02.2011 - Posta)

(Birand'ın gündemdeki gelişmeleri yorumladığı çeşitli yazılarından ve twitlerinden kolajlar sunacağım önümüzdeki günlerde.)

(*) chp aslında akp'nin süper iyi çalışan çocuk kolları teşkilatı olabilir mi? kafadan bi yüzde 15 katkıları var bence akp'ye.
(*) kazara süheyl batum istifa etse akpliler çok üzülmez mi?
@Hakan_Toker

(*) Süheyl Batum, "Elli bin kişiyle Silivri'ye gitseydik," demiş. CHP hâlâ nerelerde. Elli bin kişiyle Mutki'ye niçin gitmiyorsunuz? @semihgumus

(*) "İktidarı ancak CHP genel başkanı eleştirebilir", "TSK'yı ancak CHP genel başkanı eleştirebilir"... Sonra da AKP'lilere biatçı derler.
(*) Sorbonne'da demokrasi liberalizm kültür vb. üzerine tonlarca bilgi ediniliyor ama ruh bunları almıyor, ruh askeri darbe hayalini sürdürüyor. @resatcalislar

14 Şubat 2011 - OdaTv baskını

Polis, Ergenekon Terör Örgütü'nün medya yapılanması olduğu ve bu örgütün hedefleri doğrultusunda yayın yaptıkları gerekçesiyle OdaTv'yi bastı. Soner Yalçın ve ekibi gözaltına alındı. Operasyonlarda OdaTv binası ve Soner Yalçın'ın Levent'teki villasında, Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından çeşitli aramalar yapıldı. Çok sayıda bilgisayar, harddisk ve dijital materyale el konulduğu söylendi.
OdaTv'nin imtiyaz sahibi Soner Yalçın'ın yanı sıra Genel Yayın Yönetmeni Barış Pehlivan ve Haber Müdürü Barış Terkoğlu tutuklandı. Sitenin Yayın Koordinatörü Doğan Yurdakul, polisin bulduğu Ergenekon belgelerinin bilgisayarlarına hacker tarafından yerleştirildiğini savundu.

Hem Türkiye hem de yabancı basında tepki ve şüphe ile karşılanan baskına, ABD'nin yeni Ankara Büyükelçisi Francis Ricciardone'nin "Bir tarafta basın özgürlüğü deniliyor, diğer yanda gazeteciler gözaltına alınıyor. Biz anlamıyoruz" sözleri ise hükumet kanadında tepki ile karşılandı.

Kişisel yorumum: Tabii ki basın özgürlüğü adına ve "İleri demokrasi bu mu!" benzeri pek çok karşı tepki geldi bu baskına ama... Ne var ki bence olması gereken veya olması beklenen derecede tepki de gelmedi gibi... Ve bunun böyle olmasında en önemli sebep OdaTv'nin bizzat kendi tutumu oldu.
Saldırgan, kişileri hedef alan, karalama amaçlı bu siteye yapılan polis baskınını "basın özgürlüğü"ne koyamadı ahali. Ben burada CHP'den bahsetmiyorum. Sadece laik kesimden bile değil, genel olarak Türkiye modernlerinden de güçlü bir tepki gelmedi. Ve kendilerinden farklı düşünenleri karalayarak susturanların, oklar onlara döndüğünde demokratik söylemlere sarılması ne acıklı.
Ve ne ilginçtir ki... Başkalarına "Sorosçu", "Yahudi", "Ermeni", "şuraya buraya çalışıyor", "ABD yanlısı", "CIA/Mossad ajanı" gibi kodlamalar yapan, (özde veya sözde) soy sop güzellemeleri döşeyerek yabancı düşmanlığı yapan bu ulusalcı yapılanmayı savunanların savunucuları; bir Dani Rodrik bir ABD Büyükelçisi ve bazı İsrailli Yahudiler oluyor.

"Gerçekten bu toplum, ırkçı faşist bir işadamının demokrasi ve fikir özgürlüğünü temsil ettiğine inanıyor mu?" diye soruyordu Yıldırım Türker:

"Riyakârlığı bir kenara bırakın.
Faşist bir işadamının muhalif bir basın emekçisi olarak portresini yutturamayacaksınız."
(Soner Yalçın sınavı. 21/02/2011 - Radikal)

CHP Genel Başkanı Dersimli olmasına binaen kendisini Kürt sayanlara, yedi göbekten Türk olduğunu ispatlasın diye zamanında Soner Yalçın'ın yardımına başvurmuştu.
(Ertuğrul Kürkçü. 22/02/2011 - Bianet)

K.G. : "Hangi terazi ile tartarsan, o terazi ile tartılırsın" diye bir laf vardır hani. Soner Yalçın ve OdaTv'si, çeşitli insanlar hakkında karalayıcı-hedef gösterici-milliyetçiliğin en zehirlisinden bir yayıncılık anlayışını yürüten; cevap hakkına geçit vermeyen bir oluşumdu. Olumlu ve alkışlanacak tarafları da vardı/vardır. Ancak artıların varlığı, dağ gibi olmuş eksileri görmezden gelmemize engel olmamalı.
AKP hükumeti son zamanlarda antidemokratik bazı uygulamalara girişmiştir ve muhaletsizliğinin verdiği rahatlıktan olsun, iyice MHP çizgisine yanaşmasıyla olsun, dış politikadaki hızlı ve tehlikeli geçişleriyle olsun, soru işaretleri ve tepkilere gebe işler yapmaktadır. Ama bunları eleştirelim derken adresi de doğru seçmek lazım diye düşünüyorum. Soner Yalçın ve benzerleri, kendilerinin başkalarına reva gördüklerinin küçük bir benzerine maruz kalıyorlar sadece... Oysa ben dilerdim ki, ne "Ergenekon" ne başka bir şey, bu kişiler asıl "nefret suçu" ve "halkı kışkırtma" sebepleri ile kınansalardı.

(*) Soner Yalçın kendisine sahip çıkan ABD elçisi hakkında ''bu amerikalılar o emperyalistlere benzemiyor'' açıklaması yapacak mı? (@mmulteci)

(*) "Kayıtsız şartsız Oda TV'ye biat edeceksin, kusurunu görmeyeceksin" diye dayatırsanız; o zaman siz de cemaat olmuşsunuz demektir. (@umitalan)

(*) Kemalizm tarikatının Odatv kolunun tekkesine baskın yapılmış. Kemalist tarikatlar giderek etkilerini yitiriyorlar.
(*) Eğer fikir özgürlüğü sadece Soner Yalçın çizgisinde fikirler için talep edilecekse, ne olur fikir özgürlüğü olmasın. *Eğer fikir özgürlüğü Beyaz Türkleri, orduyu, zenginleri yüceltip halkı aşağılama özgürlüğüyse ne olur fikir özgürlüğü olmasın.
(*) Beyaz Türk medyası tarafından şişirilen mikroskobik düzeydeki hükümet muhaliflerine baskı uygulamak, onların reklamını yapmaktır.
(*) Kılıçdaroğlu "OdaTV'deki Yürekli İnsanlara" verdiği selamla, AKP'ye biraz daha oy ve prestij hediye etti. *Karşınızda Kılıçdaroğlu gibi bir solcu karikatürü olduğu sürece, yaptığınız her operasyon lehinize çalışır.
(*) Beyaz Türkler'in Soner Yalçın'ı gerçekten "susturulmuş büyük aydın" olarak gördüklerini sanmıyorum. Asıl mesele dizi-alkol-dekolte-heykel.
(*) Antiemperyalist kemalist ideolojinin kahraman gazetecisi Soner'i, Amerikan büyükelçisi ve Beyaz Türk burjuvası korumaya alıyor. *Tekrar söylüyorum: Soner Yalçın gibi bir insan üzerinden basın özgürlüğü söylemi üretilebilmesinin bir nedeni de AKP'nin alkol düzenlemeleri.
@resatcalislar
.

Böyle bir ülkede yaşamaktan utanıyorum

2011-02-26T02:06:00.003+02:00

(FAZLADAN SÖZE GEREK YOK)

LİNK: http://twshot.com/3H3Z

Gündem Şubat 2011/2 (Ortadoğu karıştı)

2011-02-23T13:53:00.021+02:00

Lübnan -> Tunus -> Mısır -> Libya...

Ortadoğu, Arap bölgeleri ve Kuzey Afrika'nın durumu biraz karışık bu aralar. Yetişene, anlayabilene, bu kadar belirsizlik ve tartışma içerisinde doğru yorumlayabilene mavi boncuk.
Benim gördüğüm: Önce Tunus'ta aniden bir kıvılcım ile patlayan kargaşa hali, ardından Müslüman Kardeşler'in sahneye çıkışı ile aynı halin Mısır'a sıçrayışı... Hüsnü Mübarek'in önce direnmesi. Halkın devam eden gösterileri, Obama'nın telefon hatları derken Tunus lideri Bin Ali gibi onun da gidişi ardında askerin yegane düzen bekçisi olarak Mısır'daki kargaşaya resti çekişi ve adeta görevlendirilişi...
Tüm bu zincirleme etkiler tam 'duruluyor gibi' derken; olaylar birden Libya'ya da sıçradı. Ki orası biliyorsunuz kırmızı çizgili bir bölge olduğundan, gösteriler de kırmızı başladı, kırmızı gideceğe benziyor. Bu arada bazı Türk şantiyelerinin yağmalandığını ve ülke çapında internet bağlantısının kesildiğini de öğreniyoruz medya aracılığıyla. Kaddafi'nin helikopterleri kendi halkına gökten kurşun yağdırıyor. Kaddafi yönetimden ve ülkesinden gidecek mi sorusu merak uyandırıyor. Erbakan'ın ağzıyla: "Kaddafi'nin altı kızardı." (*)

Bütün bu gelişmelere hep o bildik söylemle "ABD işi" diyen de çıktı, "devrim" diyen de... Plan ve örgütlülük noktasındaki boşluklar nedeniyle "halk ayaklanması" da deniyor. Elbette yine "İsrail" adı çokça geçti. Kim bilir, belki de Amerikan pragmatizmidir? Denge politikası güdüyorlar belki de risk alıyorlar.
Bilemiyorum. Sanırım bundan sonrasında hangi yöne gidileceğinde sokağa dökülen halkın kararlılığı, örgütlülüğü ve sahneden inen otokratik liderlerin içerideki taraftarlarının güç dengelerindeki payı etkili olacak.

Şimdi haberlerden ayrıntılar:
* Milyonlarca Mısırlı meydanlarda toplanmış, Hüsnü Mübarek'e git git git diye haykırırken; Recep Tayyip Erdoğan da 1 Şubat'taki Meclis grup toplantısında Mısır liderine reform çağrısı yaptı ve İslami jargonla gitmesi çağrısında bulundu. Bir yorumcunun da dediği gibi (blueknife - Radikal Online), "Türkiye Devleti günlerdir bekledi. Amerika kararını verince o da bu konuşmayı yaptı. Obamanın açıklamalarını ve bu açıklamayı yanyana koyun, yeterlidir." Türk hükumeti, Amerikan çıkarları ve planlarının Ortadoğu'daki en önemli destekçilerinden ve denge sağlayıcalarından biri olarak devreye girmiş gibi gözüküyor.

* Başkalarına "iç işlerimize karışmamaları" yönünde uyarılar yapan siyasilerimiz, konu "bizim dışımızdakiler" olunca bu denli rahatça söylemler geliştiriyor ve sözleri bir şekilde muhataplarında yankı buluyorsa; o zaman aynı eyleme kendileri de açık olabilmemeliler. En azından buna hazırlıklı olmalılar. Nitekim Mısır Dışişleri Bakanlığı "Batılı ülkeler ve hatta Türkiye'nin Mısır'daki gelişmelere burnunu sokmasını görmek üzücü" çıkışında bulunmuştu.

Başbakan Erdoğan'ın Kırgızistan gezisinde gazetecilerin sorularını yanıtlarken "Ortadoğu'yu tribünlerden izleyecek bir ülke değiliz" demesi, Ankara'nın dış ilişkilere bakışının temelinden değiştiğini gösteriyor.
(Mısır krizinde İsrail kazanıyor, M. A. Birand. 8 Şubat 2011, Hürriyet)

* ABD ilginç bir strateji izledi bu olaylarda. Dışarıdan bakan biri için anlaması güçtü: Önce Mübarek'in kendilerinin müttefiki olduğunu ve bölge istikrarı için önemli olduğunun altını çizdi. Ardından Mısır'da artan yağmalamalar sonrasında halkın taleplerine kulak verilmesi gerektiğini ve reform yoluna gidilmesinin kaçınılmaz olduğunu söyledi. Sonra İsrail yetkililerinin Mübarek yandaşı desteklerini gördük. Bölgedeki istikrarın muhafaza edilmesi için ABD ve AB ülkelerini Mübarek'e yönelik eleştirilerini frenleme çağrısında bulundu İsrail. Ve sonrasında Mübarek'in yardımcılığına Mısır istihbaratının başı Ömer Süleyman getirildi. Biraz daha devamında da "geçiş dönemi" söylemi ile ordu perde önüne sürüldü. Aslında "Mısır'da ordu rest çekti" de denebilir.

* Hüsnü Mübarek (Hosni Mubarak), 90'ların başında patlak veren Körfez krizi ve onu izleyen Körfez Savaşı sırasında; Arap ülkeleri, İsrail ve Filistin Kurtuluş Örgütü/FKÖ arasında aracılık görevi üstlenmişti. İsrail-ABD hattı ile iyi tuttuğu ilişkileri ve Filistin meselesinde İsrail'e olan desteği ile önemli bir müttefik olarak anılıyordu.

* Mısır'da süregelen hileli seçimler, işsizlik, yaşam standartlarına isyan, baskı kültürü, değişen dengeler ve yeni dünya düzeni... Tüm bunlar halk ayaklanmasını tetikledi. Beri yandan ilginç bir şekilde, (her ne kadar hileli de olsa) bugün ayaklanan Mısır halkı, yakın zaman öncesine kadar Mübarek'e oylarının aslan payını layık görüyordu. Ülkede kendisinden beslenen ve kendisinden güç olan odakların varlığı da yadsınamaz.

* BBC: "The United States is trying to steer Egypt away from revolution towards evolution." (bkz)
(Amerika Birleşik Devletleri, Mısır'ı devrim'den evrim'e doğru yönlendirmeye çalışıyor.)

* 11 Şubat 2011 Cuma - Hüsnü Mübarek, Mısır Devlet Başkanlığı'nı bıraktı.
Enver Sedat'ın 6 Ekim 1981'de bir suikaste kurban gitmesi sonucu Devlet Başkanı olmuştu Muhammed Hüsnü Said Mübarek. 18 gün süren eylemler sonunda, 30 yıl boyunca Mısır'ın devlet başkanı olan lider, ailesiyle birlikte başkent Kahire'yi terk etti. Başkan yardımcısı Ömer Süleyman, Mübarek'in iktidarı orduya teslim ettiğini, daha doğrusu "Silahlı Kuvvetler Yüksek Konseyi'ni görevlendirdiğini" açıkladı.

Obama şöyle dedi: "Bugün tarihe şahitlik ediyoruz. Mısır halkı konuştu, seslerine kulak verildi ve Mısır hiçbir zaman aynı olmayacak.
Vatansever ve sorumlu bir şekilde hareket eden ordunun şimdi de Mısır halkının gözünde güvenilir bir geçişi sağlaması gerekli." (Şaka gibi!)
Ahmet Davutoğlu Twitter yorumu: "Mısır halkı için hayırlı olsun."

* Gazze Şeridi'nde yönetimi elinde bulunduran Hamas, "Mısır'daki devrim zaferinin başlangıcı" olarak nitelendirdi Hüsnü Mübarek'in istifasını. Hareketin sözcülerinden Dr. Sami Ebu Zühri, "Gazze'deki ablukanın ve Gazze'ye yönelik son savaşın sorumlularından biri" olarak Mübarek ismine işaret etti.

* Yıllardır düzenli olarak ABD'den büyük para yardımları alan Mısır ordusu, olayları dizginlemesi ve geçişi sağlaması için resmi olarak görevlendirildi.

* Olayların zincirleme etki-tepkileri; Ürdün, Suriye, İran gibi geniş bir coğrafyada da hissedilebilir. Bu süreçte Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad reform sinyalleri verirken, Ürdün Kralı Abdullah ise hükümeti azletti ve yeni başbakan atadı.

* Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek'in devrilmesinde Facebook, Twitter gibi sosyal paylaşım sitelerinin önemli rol oynadığı söyleniyor.

* Gelelim Libya'ya...
Ülkenin kuzeydoğusundaki Bingazi'de patlak veren isyanlar, başkent Trablus'a da sıçradı. Libya ordusu halkı savaş uçaklarıyla bombaladı. "Vur" emrine uymayan iki albay, jetle Malta'ya kaçtı.

* Alıntılar:

Tunus ve Mısır'daki halk hareketlerini Soroscu ilan edip Ukrayna, Gürcistan ve Kırgızistan'ın devamı saymak yanlıştır. Çünkü Tunus'un 23 yıllık diktatörü Zeynel Abidin Bin Ali ABD istihbarat okulunda eğitilmiş bir CIA ajanıdır, iktidara ABD darbesiyle gelmiştir ve ABD'nin en has müttefikidir. Keza 30 yıllık diktatör olan Hüsnü Mübarek de ABD'nin en önemli bölgesel müttefikidir. Üstelik Mübarek ABD'nin İsrail-Arap dünyası ilişkilerindeki en kilit müttefikidir.
(Şubat 2011, OdaTv)

« Önce Tunus, sonra Mısır. İnsanlar sokaklarda. Sömürgecilik, savaşlar, baskıcı rejimler, diktatörlükler, kültürel çatışmalar vb tarihsel ve siyasal olguların şekillendirdiği Arap coğrafyası ve Ortadoğu'da değişim rüzgarı; halkın sokaklara dökülmesi ve işsizliğe, yoksulluğa, yolsuzluğa, baskıya ve adaletsizliğe karşı muhalefetiyle yükseliyor ve yayılıyor. (...) Domino etkisi ya da değil, önemli olan gerçek şu: Değişim rüzgarı rejim değişikliklerini, reform ya da devrimsel dönüşümlerle yaratacak. Halk; işsizliğe, yoksulluğa, baskıya ve adaletsizliğe karşı ve değişim istiyor.

Eğer AKP gerçekten ekonomik bütünleşme ve demokrasi temelinde, barış üretici ve düzen kurucu bir aktif dış politika izliyorsa; o zaman Arap coğrafyası ve Ortadoğu bölgesinde yaşanan "muhalefet-değişim-demokrasi" ilişkisine Türkiye'nin ciddi katkı vermesi gerekiyor. Gerekiyor da, AKP bunu ne kadar gerçekleştirecek bilmiyoruz.
...
CHP hem yaşanan değişim sürecini yanlış okuyor hem de kendisini demokratik parlamenter muhalefet alanına yerleştirmeyen, kafa karıştırıcı bir "halk direnişi" söylemini dile getiriyor. Dahası, aynı süreç içinde CHP genel başkan yardımcılarından Süheyl Batum'un Ergenekon Davası tutuklularından en az ikisini milletvekili yaparak "Silivri'den kurtarmak" önerisi de bu görüntüyü güçlendiriyor. (...) Ek olarak, AKP eleştirisinde ve muhalefet söyleminde kullanılan gereksiz "üslup", "Kayseri, AKP, yolsuzluk" ya da "Hizbullah, AKP, terör" konuları üzerine yoğunlaşan muhalefet etme biçimi de, toplumdaki yeni CHP umutlarının azalmasına yol açıyor. »
(Tunus, Mısır, muhalefet, CHP E. Fuat Keyman. 6 Şubat 2011, Radikal İki)

(Kişisel görüşüm: CHP'nin yeni dünya düzenini ve çevremizdeki değişimleri doğru okuyamadığına katılıyorum. Ancak şöyle de bir şey var ki, CHP'nin gerçekten bunları yorumlamak gibi bir niyeti de yok gibi sanki. Tek hedefi AKP'yi iktidardan indirip baskıcı ve değişime ket vuran bir iktidarı bir şekilde (koalisyon vs) kurabilmek. Bunun için de değişim ilüzyonları yaratıyor. Bünyesine ne kadar sivri veya değerli insan katarsa katsın (Oktay Ekşi, Süheyl Batum, ..., Sezgin Tanrıkulu,...) , partinin çekirdek tabanı ve içindeki İttihatçı-Kemalist kafa değişimlerde diretecektir. CHP'nin artık biraz önce siyasi partiler mezarlığındaki yerini alması ve yeni bir sol muhalefetin kurulması lazım. Tabi değişim sadece parti isimleriyle sınırlı kalmamalı. Yani bir CHP'nin yerine benzer söylemlerde bir başkasına hiç ihtiyaç yok.)

*Alıntılara devam edelim:

"Dünyadaki demokrasiyi en az özümsemiş toplumlardan biri olan Türk toplumunun Hüsnü Mübarek'i hep birlikte lanetlemesi ilginç değil mi?" diyordu Reşat Çalışlar Twitter'da. (*)

Yönetimden halk ayaklanmasıyla değil bir saray darbesiyle uzaklaştırıldı gerçekte. 'Halk destekli ordu' kisvesi altında kanırta kanırta iktidarı devraldılar Mübarek'ten. Koltuk tek adamlar arasında el değiştiriyor, halka geçmiyor Mısır'da. Bir zalim gidiyor, başka bir zalim geliyor yerine. Müslüman Kardeşler hareketi zannedildiği kadar yaygın çıkmıyor toplumda. Mısırlıların yüzde 15'i onaylıyor varlıklarını ve fakat ancak yüzde biri başkanlık seçimlerinde adaylarına destek vereceğini söylüyor. Mısırlıları harekete geçiren asıl konular yüzde 30'larda gezinen işsizlik ve refahtan daha fazla pay alma davası. Demokrasi tali mesele kalıyor bunların yanında. Hülasası, yeni bir tek adam rejimine hazır ve razı görünüyor Mısır halkı. Yeter ki aşları, işleri, ekmekleri büyüsün...
Bütün Ortadoğu'nun kaderini değiştirecek bir demokrasi fırtınası zannederken, biz biraz fazla mı heyecana kapılıyoruz, ne dersiniz?
(Halk değil saray darbesi, Akif Beki. 12.02.2011, Radikal)

Mübarek'in gidişi öncesinde: İsrail Başbakanı Benyamin Netanyahu "Mısır'ın bu protesto dalgasını aşacağını düşünüyorum" demiş; Obama'nın danışmanı Joe Biden kendisine "Sizce Mübarek'in zamanı doldu mu?" sorusuna cevaben: "Hayır. Bence Başkan Mübarek'in halkın ihtiyaçlarına daha iyi yanıt verdiği bir yöne doğru hareket etme zamanı geldi. Birkaç konuda Mübarek bizim müttefikimiz olmuştur. Ona diktatör diyemem" demişti. İngiltere'nin eski başbakanı Tony Blair ise şöyle bir uyarı yapacaktı: "Hüsnü Mübarek, Saddam Hüseyin değil."

Mısır ordusu tanklarını ve askerlerini sokaklara çıkardı ve ilginç bir şey yaşandı. Halk tankların üzerine çıkıyor, askerlerle kucaklaşıyordu. Böylece sokakların halkın elinden geri alınmasına ilişkin ilk adım atılmış oldu, hem de oldukça çatışmasız bir biçimde... Halkla onu ezen orduyu sarmaş dolaş edip bütün dünyaya burjuva basın üzerinden mutlu mu mutlu görüntüler dağıtarak!
(Mısır'da İsyan Emperyalizmin Güdümüne Giriyor, Eren Buğlalılar - Haberfabrikası.org)

Mısır'da isyan başlayınca, Türkiye'de ayaklanma lafını ağızlarına almayan sol siyasetlerin ve burjuva basının, en keskin devrimci yapılara ve demokrasi savunucularına dönüştüğünü şaşırarak izledim. Ayaklanma kendi ülkelerinde değil Mısır'da gerçekleştiği için statüleri sarsılmıyordu. Ama derhal en devrimci, en demokrat olmazlarsa bu alan başkaları tarafından doldurulabilirdi.
(...)
Onlar Mısır halkına destek verdiklerini açıklayadursunlar; savaşmayarak, teşhir etmeyerek, uzlaşarak güçlendirdikleri Türkiye oligarşisi bugün emperyalizmin Ortadoğu halklarına yönelik saldırısında kilit bir rol oynuyor. Türkiye'nin Mısır isyanı sırasında takındığı işbirlikçi tavırlar, Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun yaptığı "pozitif domino etkisi" açıklamaları emperyalizmin elini güçlendirirken Mısır halkının aldatılmasına yaradı.
(...)
Emperyalizm halkların umudunu öldürmek için ideolojik ve askeri yığınaklar yapıyor ülkemize. Biz onları teşhir etmedikçe, elleri dünyanın diğer halklarına da uzanıyor. Türkiye'nin emperyalizm tarafından Ortadoğu'daki halk hareketlerini bastırmakta kullanılacak bir öncü üs olarak hazırlanması, ülkemiz halkları için bir utançtır, lekedir. Bu utanç bizlerin sorumluluğunu iki kat çoğaltıyor.
(Mısır Halkının Öğrettikleri, Eren Buğlalılar - Haberfabrikası.org)

* RTE'nin Mısır halkı ve Hüsnü Mübarek'e seslendiği Meclis konuşmasından bazı bölümler içinse: (bkz)

Türkiyelilerin, en azından sıradan halk yığınlarının, iktidar ve egemenlik ilişkilerinin tarafı olmayanların laikçisinden dincisine, Devlet postunda endam etmişler yani Beyazların dışındakilerin yanı; Dünya Emperyalismine ve Onun Uşaklarına başkaldırmış Mısır Halkının yanında olacağına hiç şüphe yoktur. Ama Türkiye deyince hangi Türkiye??? Emperyallerle her türden göbek bağına girmiş hemen hemen toprağının her köşesinde bir Emperyal üs bulunan Türkiye mi? Bugün Ortadoğu Halklarının yaşadığı ve bulundukları olumsuz durumda hiç de azımsanmayacak katkıları bulunan, kendisine hiç bakmaksızın bu Halkları küçümseyen Türkiye mi? Birileri Mısır Halkına bunları anlatmalı. Türkiye Devletinin siyasi muhaliflerine, farklı etnik köken ve inançtan Halklarına, herhangi bir Faşist-Irkçı-Şöven Diktatörlükten farklı davranmadığını anlatmalı. Tehciri, Dersimi, 6-7 Eylül Olaylarını, Sivası, Zilanı, Maraşı, Gaziyi ve Kürd Coğrafyasında kazılan her yerde çıkan toplu mezarları faili meçhulleri anlatmalı. Çünkü onlar böyle şeylerin eşiğinde olabilirler.
(blueknife - 3 Şubat, Radikal Online)

"model," "örnek" ülke olma gülünçlüğü
Evet, kesinlikle bu sistemle, bu anayasa ile, jandarmanın Mutki'de gizlice toplu mezar kazımı yaparak kemikleri yediği -JİTEM'in insanlık suçlarını örtmek için-, Kürtlerin X harfi kullandı diye hapishanelerde yattığı bir ülke nasıl "model" ve "örnek" olabilir?
(radi11 - 7 Şubat, R)

* * "Ortadoğu'da olanlar gerçekten inanılmaz, devrimin de ötesinde bir küresel ve tarihsel paradigma değişimi. Ve daha sadece en başlardayız. Dünyanın bütün kültürel, felsefi paradigmaları değişebilir. 'Katı olan her şey buharlaşıyor' söylemi, klişe olmaktan çıkıp gerçeğe dönüşebilir." (Reşat Çalışlar)

* Erdoğan, ödülünü 'Sayın Kaddafi siz öldürmeyi iyi bilirsiniz' diyerek iade eder mi? RTE çiftestandartlar enstitüsünün normlarına göre, hayır.

(Libya'daki gelişmeleri değerlendiren Tayyip Erdoğan, "Halkının inanç ve beklentilerine duyarsız kalan, kendi halkını düşman gören hiçbir yönetim uzun süre ayakta kalamaz" dedi. Bunu diyen T.C. Başbakanı. Bir de KKTC'deki gergin atmosfer var tabi... Ve artan petrol fiyatları... Onlara da bir diğer gündem yazımda değinmek üzere.)

LİNKLER =>

2011-02-21T02:53:00.024+02:00

(LİNK-MİNK: Yeni yazı dizisi. Shockhaber'i yad ederek...)

Edebiyatın başına gelen en iyi şey Nobel: Türk Edebiyatı'ndaki dönüm noktaları hakkında yapılmış bir seçki. (Radikal)

Ayşe Hür'ün Sarıkamış Faciası üzerine Taraf'taki yazısının tam metni (3 parça olarak): 90 bin genç donarak ölmeye hazır mı peki

Erdoğan'ın Ortadoğu ve İsrail politikası üzerine bir değerlendirme. Bundan iki sene kadar önce (2009 Ocak) yazılmış olmasına rağmen hala güncelliğini koruyan bir analiz: Erdoğan'a ABD'den iyi polis rolü
(Geçmişten bugüne, Baykal dışında ne değişti?)
"Batı'nın gözünde günahlarını ısrarla inkâr eden ve büyümeye direnen bir çocuk olmaktansa; Ortadoğu'da kahraman olmak yeğdir elbet."

İshak Alaton ile söyleşi (8 Şubat 2011 - Milliyet Ekonomi):
TÜSİAD Türkiye'ye 13 yıl kaybettirdi

Aziz Kedi'den. Medya ve Yılmaz Özdil eleştirisi gibi: LİMON SATMAYIN!

Medyanın ve aynı zamanda onunla ikame edebilecek her türlü yapının, kendi gündemini yaratmaya harcadığı enerjinin çok daha azını gerçeklere ve değerlere ayırdığını düşünüyorum. Kendi dışlarındaki dünyayı itinayla görmezden geliyorlar. Terazinin bir kefesi hep havada olduğu sürece medyanın inandırıcılığı ve içindekilerin önemi, saygınlığı tartışılmaya devam edecektir. (canilecanan)

"Limon satmayın!" demişken...
Bir duayenden (Yılmaz Özdil) medya aracılığıyla pompalanan kokuşmuşluk üzerine... (Utanma duygusu barındırmaz.)
İbretlik durumlar ve Türk Medyası: Defne

T.C.'nin resmi politikası olarak köy yakmak ve geriye kalan hayatlar: Yakılan köylerin ahvalidir.

Yazım dili ve genel kabuller üzerine - Derslerde bizi kandırdılar Maalesef yazının yarısı eksik :(

Adnan Oktar - "Kedi canını senin" videosu (İnşallah!)

Rakıdan örümcek çıktı, tazminat kazandı :)

Ünlü Playboy yıldızı operada! Seyirciyi tiyatro ve operaya çekmek için yapılmış dikkat çekici ve yenilikçi bir çalışma:
Anna Nicole Smith kapalı gişe ve (tabi ki) Anna Nicole özel.

Sözlük tarihçem'de bazı güncellemeler yaptım.

.

Korozyon -Ek

2011-02-19T06:15:00.037+02:00

Uzun bir zaman önce başladığım ve eksik kalan korozyon yazılarımın sonuncusu ve eksiklerin toparlanışı ile tam dökümantasyon:
1) Korozyon
2) KOROZYONUN BAĞLI OLDUĞU ETMENLER
3) Korozyon -Ek

ANODİZASYON: Doğal ya da özel bir ortam koşulları ile karşı karşıya bırakıldığında, bir metal yüzeyi üzerindeki ileri aşamada oksidasyonu yavaşlatabilecek veya önleyebilecek bir koruyucu oksit film katmanının metal yüzeyi üzerinde oluşturulması için gerçekleştirilen kontrollü bir oksidasyondur. Anodizasyon prosesi genellikle alüminyum (Al), magnezyum (Mg) ve titanyum (Ti) gibi hafif metaller üzerinde gerçekleştirilir.

Aluminyum Oksitler: Aslında alüminyumun paslanması ya da yanması sonucu ortaya çıkan bileşiklerin genel adıdır. Aluminyum malzemenin çevresindeki oksit tabakası onu korozyondan korur. Aynı zamanda sertlik verir ve aşınmaya karşı direnç kazandırır, elektiksel yalıtıcı katman işlevi görür.

Pasifleşebilen malzemelerde ve özellikle Oksijence zengin elektrolitlerde, çoğu kez oksit olarak oluşan pasif tabaka sayesinde anot akımı çok küçük bir değere düşer ve geniş bir potansiyel aralığında yaklaşık olarak sabit kalır. Bu şekilde korozyonun devam etmesi engellenir.

Paslanmaz Çeliklerin Korozyonu
Paslanmaz çeliklerin korozyona karşı dayanımının yüksek olması, yüzeyinde bulunan ince oksit filminin sonucudur. Bu filmin bileşimi alaşımdan alaşıma ve gördüğü işleme göre (haddeleme, dağlama, ısıl işlem) değişir.
Pasiflik, pasif bir oksit filminin varlığı halinde korozyona karşı kazanılan dayanıklılıktır. Bu sabit bir durum değildir. Sadece belirli ortamlarda veya belirli koşullarda ortaya çıkar. Paslanmaz çelikler normal olarak pasiftirler, ancak oksitleyici özelliği düşük korozif çözeltilerde aktifleşirler. Bu nedenle pasifliğin korunması için Oksijen veren ortamların sürekli var olması gereklidir.

Paslanmaz Çeliklerde Pitting

Paslanmaz Çeliklerde taneler arası korozyon
Karbon miktarı %0,03 ten fazla olan kararsız (stabilize edilmemiş) ostenitik paslanmaz çeliklerde, 550°C-850°C sıcaklık aralığında tane sınırlarında karbür çökelmesi olur ve malzeme korozyona duyarlı hale gelir. Bu durumu engellemek için:
1. Yüksek sıcaklık (1040-1150°C) tavı ile karbürleri çözmek ve tekrar çökelemeyecekleri bir hızla soğutmak
2. Stabilize (Titanyum/Ti, gaz borularındaki gibi Niobium/Nb katılmış) paslanmaz çelik kullanmak
3. Karbon miktarını azaltmak gibi çözümler önerilir.

Paslanmaz çelikler korozyona çok dayanıklıdır, ancak klordan (Cl) etkilenir. Ortamda klorür içeren çözeltiler varsa aktif pasif elektrolitik hücrelerin oluşumu hızlanır. Bu nedenle hidroklorik asit (HCl) çözeltilerinin kullanılmamasına dikkat edilmelşdşr. Yapıda molibden (Mo) bulunması noktasal korozyon dayanımını artırır; buna daha önceki yazımda da levha ve teneke kutu
bileşiminin öneminden bahsederken değinmiştim (bkz)...

Temper Derecesi: Kalaylı tenekelerde tanecik iriliği, gerilim sınırı, gerilim verimi, uzama verimi, toplam uzama, sertlik, eğilip bükülmeye direnç gibi değişik mekaniksel özelliklerin toplu olarak tanımıdır. Kalaylı tenekeye şekil verilebilme kolaylığının bir ölçüsüdür.

Aralık Korozyonu
Aynı veya farklı türden iki paslanmaz çelik parçanın bağlantı ve birleşim yerindeki aralıklarda oluşur. En iyisi bu yerlerin tamamen sızdırmaz şekilde yapılmasıdır.

Galvanik ve Derişiklik Pili Korozyonu
Paslanmaz çeliklerde en sık rastlanan derişiklik pili, elektrolite Oksijen girişinin çeşitli bölgelerde farklı olmasından ileri gelen ve paslanmaz çeliğin yüzey pasifliğinin yer yer bozulmasına yol açan havalandırma pilidir.

Gıda Sanayinde Korozyon Dayanımı
Paslanmaz çelikler, gıda işleme ve depolama işletmelerindeki teçhizatta sadece korozyon dayanımları dolayısıyla değil; beri yandan kolay temizlenebilmeleri, düşük ve yüksek sıcaklıklarda kullanılabilmeleri, mekanik mukavemetleri, estetik yüzey görünümleri, hijyenik ve uzun ömürlü olmaları sayesinde yaygın olarak kullanılırlar. Uygulamaları arasında pompalar, borular, fitting elemanları, tanklar, ısıtıcılar, dolum makinaları, ısı değiştiriciler ve vakum tankları sayılabilir.
Sürekli su duşu veya akışının olduğu gıda veya gıda yıkama makinalarında paslanmaz çelikler korozyon dayanımları ve uzun ömürlerinden dolayı tercih edilirler. İçinde tuz ve sirke içeren turşu suları veya çeşitli sosların bulunduğu sistemlerde, pitting ve aralık korozyonuna karşı dayanıklı özel alaşımların kullanılması gerekir. Hava/buhar tahliye borularında 304, fan kanatçıklarında 316 tipi kullanılabilir. Turşu suyu vb. kimyasallar haricindeki sıvı depolarında 316L veya ısıl işleme tabi tutulmuş, kumlanmış ve pasifleştirilmiş 316 kullanılır. Kuru katkı maddesi tamburlarında ise 304 tercih edilir. Daha korozif gıdalar için ise çok düşük karbonlu paslanmaz çeliklere yönelmek gerekir.

Yüksek Sıcaklıkta Korozyon Dayanımı
Paslanmaz çeliklerin yüksek sıcaklık uygulamalarında çoğu zaman ergimiş maddelerle temas söz konusudur. 18-8 paslanmaz çelikler ergimiş Sodyum karşısında 540°C'ye kadar korozyondan hiç etkilenmezler ve 870°C'ye kadar da korozyonda önemli bir artış gözlenmez. Fakat ortama az miktarda Oksijen katılması sonucu korozyon direnci aniden düşer. Ergimiş kurşunun yanı sıra; oksitleyici etkiye sahip ergimiş haldeki alüminyum, çinko, kalay, bizmut, antimon ve kadmiyum gibi metaller de süratli bir genel korozyon oluştururlar.

KAYNAKLAR: Korozyon hakkında çeşitli ders notları ve ders kitapları. İnternette ise: Kimyaevi.org, Sarıtaş.com, şu an hizmet dışı olan bir site (bkz), angelfire/mehmettamirci, Gıdacılar.net, yüzeyişlemler.com.

Ek: Yazılar içerisinde belki bazı çelişkiler varsa, bunlar konuya tam hakim olamadığımdan ve farklı kaynaklar arası bilgi farklardandır, affola.
.

Gündem Ocak-Şubat 2011/1

2011-02-14T01:02:00.027+02:00

Ocak ve içinde bulunduğumuz Şubat ayında hem Türkiye hem de Ortadoğu'da pek çok gelişme yaşanmakta... "Tunus ve Mısır'daki olaylar devrim mi? Gelene demokrasi denebilir mi? Kıbrıs'ta neler oluyor?" gibi tartışmalar devam ededursun; ben şu son zamanlarda eksik kalanları bir not düşmek istedim.

CHP'nin Kürtlere bakışı

Kürde Kürt diyebilmek: "Oylarımız yüzde 30-31 bandında" diyen Kemal Kılıçdaroğlu: "Anadilde eğitime karşı olduğunu, ama Diyarbakırlılar isterse onlara 'Kürt' diyeceğini" söyledi.

Bir başka örnek: Son dönemlerin popüler siyasetçisi CHP Genel Başkan Yardımcısı Hurşit Güneş'in İzmit'te il yönetimi ile düzenlediği toplantıda, gazetecilerin salondan ayrılmasının ertesinde şöyle bir olay yaşandığı söyleniyor: Bir partili, Kürtlerin CHP'ye neden ilgi göstermediğini sordu. Kürtlerin şu anda kendilerine uzak durduğunu kabul eden Hurşit Güneş, Kürtlerle ilgili bazı çalışmalar yaptıklarını söyledi ve sözlerini şöyle sürdürdü: "Kürtler sonuçta bize ilgi göstereceklerdir. Yeni politikalar geliştiriyoruz. Kürtler eninde sonunda bizim kucağımıza oturacak."

(Kişisel Görüşüm: "Diyarbakırlıya isterse Kürt derim, ne olacak ki?" Şaka gibisin Sayın Kılıçdaroğlu. Elbette ki merkez medyadaki şakşakçıların ve CMHP'liler bunu sevmez/sevmedi ama ben gene Ekşi Sözlük'teki en kötülenmiş entrylerimden birini not düşeyim:
"Medyanın işareti ve alkışları ile sahneye çıkmış bir siyasetçi. Bilindiği üzre siyaset deneyim ve kadro gerektiren, Türkiye gibi ani kaosların yaşandığı belirsizliklerle dolu bir ortamda adeta bir değirmen gibi insanı öğüten bir sistem. Ve çarklar gaz verenlerin arzuladıklarının tersinde dönmeye başladığında, ilk taş koymanın da kendilerince yapıldığını da yine defaatle gördük. Bakalım Kılıçdaroğlu bu çemberi kırabilecek mi?" demiştim. Meğerse öyle bir gayreti de yokmuş kendisinin, sırf oylar artsın vesayet devam etsin diye o koltuğu oturtulmuş bir memur imiş. Üstelik en kritik dönemde ülkede muhalefet yok. Hani yapılan zamlar filan diyoruz ama, ülkenin başına kim geçerse geçsin, şu son dönemde atılan kazıkların acısı bir 50 senede bile çıkacak gibi değil. CHP ise hala "Kürt'e Kürt desek mi, demesek mi?" bunlarla meşgul. İşte sol anlayışınız bu. "Örümcek kafalı" derlerdi bir zamanlar birileri... Onlardan bile geridelermiş; söz konusu insan hakları, insanı insan yapan değerler olunca bir farkları yok zaten.)

CHP tarzı muhalefet örnekleri

Devam edelim: Aynı Hurşit Güneş AKP için: "'İşkence gördüm' yalanına sığınan darbe beslemeleri" ibaresini kullanmış.
Kılıçdaroğlu: "Yeni CHP'de liberallere de yer var" demiş.
CHP Yalova milletvekili Muharrem İnce AKP için "Siz darbecilerin avukatısınız" demiş...

(K.G.: Bu "Yeni CHP" dedikleri tam bir "ne bulduysan kat çorbası" mıdır nedir? Oktay Ekşi'yi partiye al, Silivri'de hapis yatanları milletvekilliğine al, AKP'yle arası açılan liberallere kapılarını arala... "Gel, ne olursan yine gel" gibi... Hurşit Güneş ise gittikçe açılıyor. Önce "Kürtler bir gün kucağımıza oturacak" dedi, şimdi ise ona buna "darbe beslemeleri" demeye başlamış. Bu kaba lafları eden de bir numaralı darbe şakşakçısı partinin Genel Başkan yardımcısı. Oysa siyaset böyle yapılmaz; yapılırsa da bir işe yaramaz. Bir partinin yönetimi asıl amacı ve hedef kitlesini küçük düşüren, onun üzerinden küfür etkisi yaratan benzetmeler kullanır mı? Üstelik parti genel sekreteri Süheyl Batum'un aforizmaları ortada iken.)

CHP Türkiye'yi sivil direnişe çağırdı (27 Ocak). TBMM Anayasa ve Adalet Komisyonu'na üye CHP'li milletvekilleri, Anayasa Mahkemesi'nin yeniden yapılandırılması ve Yargıtay ile Danıştay'a yeni daireler kurulmasına yönelik yasa tasarılarını 'Hitler dönemi Nazi Almanyasındaki gelişmelere' benzetti ve toplumu direnişe çağırdı. CHP Grup Başkanvekili Mehmet Akif Hamzaçebi ile Komisyona üye 10 parti milletvekili düzenledikleri basın toplantısında, yüksek yargı ile ilgili olarak Meclis'e sunulan yasa tasarılarını ağır ifadelerle eleştirdiler. Söylediklerinin özeti: Yüksek yargıya el konulmak isteniyormuş, rejim 'faşist' bir yapıya dönüşüyormuş... Hamzaçebi: "Endişeliyiz. Toplumu bu konuda dikkatli olmaya davet ediyoruz. Bütün unsurları anayasal ve meşru zemin içinde direnmeye ve muhalefete çağırıyoruz. Bunun yol ve yöntemleri, vurmadan kırmadan, meşru zeminlerde her zaman için demokrasilerde bulunur" demiş ve topluca komisyondan ayrılmışlar.

Bu gelişme sonrası, zaten kaynayan kazan gibi olan Barolardan bazıları da çıkıp açıklama üstüne açıklama yaptı. Yetinmeyip Anayasa Mahkemesi Başkanı'nı istifaya çağırdılar filan...

K.G.: Yine birilerini göreve çağırıyor, 'yine' suni galeyan yaratmak istiyorlar anlaşılan. CHP zaten uzun yıllardan beri Don Kişot misali yel değirmenleriyle savaşıyor. Sorunlar ve canavarlar yaratıklandırıp onlarla orantısız mücadele içerisinde. Tarhan Erdem bu gelişme ile ilgili olarak, "Seçilmiş bir Meclis'in herhangi bir üyesinin yayımlamayı düşünebileceği bir bildiri değildir" diyordu (bkz: Gafiller).
Türkiye'de sadece taraflar (yani çeşmenin başındakiler) değişiyor bence. Başarısız olup geri çekilenlere de hemen Nazilere sarılmak düşmüş. Naziler de Hitler de sakız gibi olmuş bu ülkede, anlaşılan artık sadece Yahudi düşmanlığı ile de sınırlı değiller. Kendi tarihine ve mevcut kafa yapısına bakmayan basiretli kişilerin tekerlemesi olabilecek laflar değil bunlar.
Hukukçulara gelince... Yeter artık, yargıçlar kararlarıyla konuşur. Baydı artık her şeyi medya önünde tartışma eğilimleri! Halk için, insan/birey için adalet yok; anca kayıkçı kavgaları. Bence asıl bu ülkedeki Hukuk fakültelerinde nasıl bir nosyon ile eğitim veriliyor ona odaklanmak lazım. Nasıl bu kadar kararlar AİHM ile çelişiyor mesela bunun bir sebebi olmalı.
(Bkz: Paksütler)

CHP sıkıntı içinde, onları anlamak lazım! Çünkü çok haklılar. Pratik olarak düşünürsek, 1946'dan beri iktidar yüzü göremediler. Gelip geçen başkanlarının basiretsizlikleri dolayısiyle adam gibi bir muhalefet partisi olamadılar. Dolayısıyla halk onlarda hiçbir cevher görmedi. Şimdi Baykal'dan kurtulmuşken bu fırsatı değerlendirme becerisini gösteremeyeceklerini anlamış olmalılar ki, bunun sıkıntısı içindeler. Seçimlerden fayda yok, darbelerden fayda yok, vesayetler kalkıyor, iktidar partisinin beğenildiği, seçimi tek başına iktidar olacak şekilde kazanacakları kamuoyu yoklamalarından anlaşılıyor. Kim sıkıntıda olmaz da sağa sola saldırmaz? Parlamentoda olan bir şahıs parlamenter demokrasiye inanmıyorsa, halkı sokağa davet ediyorsa bunda bir tuhaflık var. Halk zaten 12 Eylül referandumu ile kararını vermiş, sokağa falan çıkmaz. İkincisi sizden memnun değil, dediğinizi yapmaz. Üçüncüsü halk bu tip hareketlerden yaka silkiyor, halktan bunun istenmesi gaflet değildir de nedir? Dördüncüsü bahsedilen ve Atatürk'e ait olmadığı bilinen Bursa nutku doğru olsa bile devrimlerin ve rejimin tehlikede olduğuna karar verecek olan siz misiniz?...
(ayhan fahri - 28 Ocak, Radikal Online)

Az bile söylemiş Hurşit Güneş. CeMeHaPe'de yada AKePe'de at koşturan kuyrukçuluk yapan armut ağacının dibinde ağzı açık bekleyen Kürdlere az bile söylemiş. Kürdler siz AKePe'lilerin farklı mı düşündüğünü zannediyorsunuz? Yanılıyorsunuz farkları çok akıllı bir şekilde dillerini tutuyor olmaları... CeMeHaPe'lilerde bu kadar bile akıl yok. Güzel bir söz tokat gibi...
(blueknife - 3 Şubat, R)

Fasizm tehlikesi varmis! eee simdi herkesin fasizm anlayisi baska baska oldu bu memlekette.. evet diyelimki basbakan ve surekasi ve akp zihniyeti fasist. hemde tek adamci!!! peki chp ve tek parti zamaninda chp bu ulkeyi nasil yonetti!??? simdi egri oturup dogru konusalim.. evet akp'nin kendine musluman oldugu yerler var ama akp ye muhalefet olacak partilerin ondan geri kalan hali var mi? basta chp'nin!! (mhp yi sozkonusu bile etmiyorum zira kendileri dupeduz milliyetcilik arkasina siginip irkcilik yapiyorlar).. neyse sen bu ulkede vatandas turkce konus demissin! milleti zorla turkce konusturup sindirmeye milleti jurnalcilige suruklemissin, varlik vergisiyle gayrimuslimleri sindirmissin, kursulerden yeri gelmis vekillerin turk irki, turk soyu nutuklari cekmis, memuriyet kanunundan vatandaslik kanununa yasalar bugun 1930larin zihniyetinde devam ediyor, turanci turkculerin ellerini kollarini sallayarak orgutlendikleri yillar 1940-45 arasi tek parti zamani, 1938 olaylarini yazmiyorum bile!! fasizmi agziniza alirken biraz kendi gecmisine baksaniz..!!! direnme hakki ha???? o zaman soyle diyebiliriz kilicdaroglu beye, konuyu anlamasi icin.. 12 eylulde dogudaki kurtlerin uzerine inen fasist cuntanin kendilerine temel ettikleri kemalist dusunce degilmiydi??? o dusuncelerede karsi, o fasizmede karsi kurtler daga cikmadi mi? kendilerini fasizme karsi savunmadilar mi? niye yaninda duramiyorsunuz bugun dahi??? kck davalari hakkinda iki kelam yok ama 12 eylulun fasizt yumrugunu kurtlere indiren ergenekon orgutune savunma var! iste bu sisin ideolojiniz..!!! islamcilar evet tu-kaka ama sizin geri kalir bir yaniniz var mi?
(nevzenhan)

İçki yasakları ve alkollü içkiler: Rutin zamlar devam ediyor. Hükumet yetkileri ise ortada bir baskı olduğunu inkâra... Devlet Bakanı Hüseyin Çelik içki yasağı iddialarını "Kuyruklu yalan" diyerek savuşturdu. Öte yandan Aralık ayı gündeminde de değindiğim gibi, benzin zamları 'yine' tam gaz devam etmekte (bkz).

İnternet: Türkiye, OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development /Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü) ölçeğinde internetin en pahalı olduğu ülkelerden biri. İnternet bağlantı ücretlerine bakıldığında ise farklı bağlantı hızlarına göre Türkiye'nin 'yine' OECD ülkelerinin birçoğundan daha pahalı bir servise sahip olduğu belirtildi.

Bugün itibari ile Türkiye'ye giren kazık hemen şimdi adamlar tekrar dönmemecesine iktidardan düşse bile 50 yılda anca çıkar. O yüzden bir çok şey icin artık çok geç.
...
Mesela Kürtler Ermeniler ne bileyim bi azınlık meselesi falan sözkonusu olsun aslana kaplana evrilirler anında. Tuhaftır AKPlisinden MHPlisine CHPlisinden İşçi Partilisine hepsi yekvucut olur.
Seksenlerde 'solcular olmasın'daki o solculuk da tartışmalı ya neyse kim olursa olsun diye pompalanan dincilerin bugün önünü alamıyorsan üzgünüm dostum.
Kenanım evrenim küçük Amerikam! Bilmem bu hikaye mikro düzeyde bir Sovyetler karşıtı Amerikanın Afgan-Taliban muhabbetine benziyor mu?
(katil balina - 12 Ocak 2011, Ek$i #21598211)

İyice görünüyor ki, aynen yardımcısı Hüseyin Çelik gibi, Başbakanın manzarası da ancak ve ancak Sunni-Emevi-Vahabi penceresinden görülenler kadardır. Neler demişti Başbakan? "Güvenlik güçlerimiz kadında olsa yaşlıda olsa çocukda olsa gereğini yerine getirecektir." "Ben kadın erkek eşitliğine inanmam Kadın ile Erkek hiç eşit olurmu fıtrata ters." Ve daha neler neler demişti şu referandum meydanlarında "Bir mezhebî grup yargıyı ele geçirmiş beni de onlar mahkum etmişti zaten." "Müslüman adam Laik olmaz." Herkesi yanıltan veya şaşırtan Ötekiler Ezilenler Yoksullar İnkar Edilmişler Faili Meçhullere uğramışlar Asimile Edilmişler Yok Edilmişler Dersim'i dile getirerek Soykırıma uğramışlar hakkında yapılan samimiyet gösterileri, edilen sözler ve gözyaşları bellidir ki sadece ve sadece siyasi birer manevradır. Mevzu sözden dönme çark etme ise kıvırma ise evet belli olmuşturki CeHaPe liderinden farkı yoktur. E artık Salih MEMECAN bir çizi çiziktirir galiba...
(blueknife - 13 Ocak 2011, Radikal Online)

Siyasîler mezarlığı

Namık Kemal Zeybek adlı (yandaki linkten bazı fotolarını görebileceğiniz) badem bıyıklı gazeteci-yazar, eski kültür bakanı, milliyetçi, hukuk fakültesi mezunu, eski MHP'li mümtaz şahsiyet DP'nin yeni başkanı. Bir ara Tansu Çiller'in de adı geçiyordu ancak "aday olmayacağını" açıklayarak temcit pilavı popüler kültür hayatımızda en azından bir isimde "suyunun suyunun suyunu" sahnelememiş oldu.

Bilgi Üniversitesi ve porno

Bilgi üniversitesinden geçen yıl mezun olduğu belirtilen bir öğrenci, bitirme tezi olarak (ve galiba okulun stüdyosunda) porno film denemesi gibi bir çalışma yapmış. Önce Tempo dergisi, ardından siyasi magazin gazetecimiz Cüneyt Özdemir konunun üzerine ciddiyetle giderek popüler olmaya hak kazandılar. Veliler ayaklandı, hocalar derhal okuldan atıldı ve böylece bir ahlaksızlığa daha geçit verilmedi. Olayın baş tasarlayıcısı Deniz Özgün adlı öğrenciyle yapılmış bir söyleşiyi şu linkten okuyabilirsiniz.
("Videonun akademik sınırlar dışına taşmayacağına ve ticari amaçla kullanılmayacağına dair yazılı bir anlaşma yaptık."
"İnsanlar bunu seviyeyi kaybetmeden ve okula zarar vermeden tartışmayı başarabilecek mi? Orada başlıyor asıl sınav. Ülkede bu kadar baskı olması beni çok rahatsız ediyor. Çoğunluğun bu denli muhafazakâr olması, bizim Cihangir, Beyoğlu, Bebek istikâmetine hapsolmamız beni sıkıyor. Tüm bu muhafazakârlaşmaya 'hardcore' bir cevap olarak da görebilirsin bunu. Daha özgür bir toplumda yaşasaydık, böyle bir şey yapmak aklıma bile gelmezdi belki.")

Artan tepkiler, medyanın kudurmuş bir köpek gibi tartışmaları körüklemesi filan derken YÖK'e de ulvi görevleri hatırlatılınca, tez hocaları okuldan atıldı. Kemalistlerin genel düşünce yapısı yazımda da değindiğim gibi, bu topraklarda birilerinin kutsalına değenler atılmaya hak kazanmıştır zaten.

İlgili öğrenci hangi bölümde okumuş, film neymiş hiç bilmiyorum ama benim konu ile ilgili iki yorumum şöyleydi mesela:

İşte her şey böyle 'masum' tepkilerle başlıyor. Önce üniversitede tez konusu olarak farklı bir iş çıkaranlar taşa tutulsun, hocaları okuldan atılsın, dün Kemalizm'i eleştiren Atilla Yayla'yı atmıştık, bugün Başbakan ve bazı bakanlara RTÜK eliyle yayın yasağı yetkisi verdik. Sokaktaki el ele göz göze dolaşan çiftleri polise ihbar ettik, içki konusundaki tavrımızı belli etmek için sürekli ÖTV'ler bindirdik, Maliye Bakanımız bu duruma açıklama olarak "Halk sağlığını düşündük" dedi... Karikatürleri yasaklattık, basını susturmak için sürekli davalar açtık. İnternette sansürü körükledik. Şimdi de Osmanlı üzerine bir deneme mi yapılıyormuş televizyonda? Muhteşem Yüzyıl adlı diziden bahsediyorum. Çok yanlış şeyler bunlar azizim, biz ahlak bekçisi olduğumuz kadar Osmanlı bekçileriyiz de aynı zamanda. Gereği derhal yapıla!

Ne kadar gerizekalı yurdum insanı olduğunu bir kez daha ortaya koymuş bir olaydır ayrıca... Azıcık bir düşününce, şu akla geliyor oysa: İçinde bulunduğumuz zaman ve internet ortamı pornoya erişim ve porno çekim bakımından çok sınırlı imkanlar mı sunuyor ki; neden bir üniversitede (hele ki son yılların parlayan bir üniversitesinde) iki öğrenci diğerlerinden farklı olarak bu alanı seçiyor? Bunun olası nedenleri ile ilgili öğrencilerin bölümleri de göz önüne alınarak söylenebilecek onlarca ihtimal varken, "zina yaptınız, tü Allah belanızı, atılın" demek ağzından salyalar akıtmaktan başka bir şey değildir, ki asıl ahlaksızlık da kanımca budur. Gerçek ahlak sahibi insan tasvip etmediği şeyleri bu tonda eleştirmez çünkü. Ayrıca sizdeki ahlak ve namus damarı zayıfsa zaten bahane ararsınız yan çizmek için. Yoksa bir çift yolda öpüşmüş derhal Polisi arayalım, bir gazeteci dikkat çekmek için konuyu şişirdikçe şişirmiş biz de lafı koyalım diyenler; gerçeken de hakiki SIVAZSPOR'lular olabilir ancak. İşte bu tam da "taşra ahlakı"na tekabül ediyor ki, olaya böyle bakınca neden ensesti tecavüzü sıradan gördüklerini de, ikiyüzlü gösterişçi ahlak yapılarını da bir kez daha gözler önüne seriyor. Sanki üniversitelerdeki her çirkinlik sizi pek bir ilgilendiriyor, pek ilgilisiniz de nedense patlamak ve boşalmak için gene cinselliği seçmiş gibisiniz.

Güzel Sanatlar hocası olan bir akademisyen (Prof. Oğuz Adanır) ise şöyle demiş, öğrencinin dergi söyleşisinde dile getirdikleri üzerine:
"Akademik özgürlüğün sınırlarını sorgulamak istiyormuş. Bir öğrenciye düşmez bu özgürlüğü sorgulamak. O, akademisyenlerin işidir. Akademisyen olduğu zaman isterse o da sorgular."

Türk Akademisinin rezil durumunun en güzel örneklerinden biri ve dahi resmidir. İşte akademisyenlerin "isminin önündeki çıkıntıya teslim oluş" tiksinç ruh halleri!

Kişisel Görüşüm: Türk insanı ile ilgili en midemi bulandıran şey, üstüne vazife olmayan ve dahi bilgi sahibi olmadığı konularda ahkam kesmesidir. Görüşünü belirtmek ile yargıçlık taslamak arasındaki çizgiyi haddinden fazla aşmasıdır. Var olan tabandaki bu özellik, yazılı basın ve internet haberciliğinde öyle pespaye unsurlarla birleşiyor ki...
Neyse uzatmayayım. Türkiye'de hiç bir şey olması gerektiği gibi değil. Genelleştirirsek: Gazeteci sandığın gazeteci değil, rektör sandığın rektör değil, öğretmen sandığın öğrenmeyen ve öğretemeyen biri aslında (ki "öğretmek değil, en fazla ezberletmek"tir yaptığı...) Üniversitelerin de ne olduğu ortada. Dün sırf görüşleri yüzünden Atilla Yayla'yı atan bakış açısı, bugün porno tezi değerlendiren akademisyeni atıyor. Ve Kemalistler ahlakçılıkta diretiyor. Rüzgarların ne yönden eseceğini kestirmek zor, yarın da Kemalistler atılabilir? Bir sordunuz mu acaba yurt dışındaki sinema ile ilgili bölümlerde durum nedir? Üniversite ve akademi kavramı kimsenin tekelinde değil.
Bir de bu olay vesilesi ile "ahlak bekçisi pop gazeteciler" ile yollarımız kesişmiş oldu. Gazeteciler popülerliklerini artırmak için, yangından mal kaçırır gibi bu konuları gündeme getirir ve bunun üzerinden tıklanma sayılarını artırma hesapları yaparsa; evet işimiz var demektir. Neyse ki bu olay bize kadın-erkek ne çok porno açı insanımızın olduğunu bir kez daha gösterdi. Porno deyince olumlu-olumsuz ağzından salyalar saçanlara porno teklifi yapılsa yeridir.

.

Kemalistlerin genel düşünce yapısı

2011-02-09T06:58:00.038+02:00

Uzun zamandır yazmak istediğim bir konu. Bu blogda daha önce de Kemalizm ile ilgili görüşlere yer vermiştim. Bu yazımda ise son bir kaç hafta içerisinde şahit olduğum çeşitli örneklerden bahsetmek istiyorum.

1) 28 Ocak sabahı gazete haberlerine şöyle bir göz atarken, Radikal'in internet sitesindeki bir son dakika haberi dikkatimi çekti. Başlığı: "Dolmabahçe Sarayı'nda bir asker silahla yaralandı." Henüz daha sıcak bir gelişme olduğundan sadece kısa bilgiler veriliyor ve şöyle deniyordu:
"Edinilen bilgiye göre, saat 06:30 sıralarında Dolmabahçe Sarayı'nda nöbet tutan askerlerden birinin silahla yaralanması üzerine saray önüne ambulans istendi. Olay yerine gelen sağlık ekipleri, ambulansa aldıkları yaralı eri Taksim'deki Gümüşsuyu Askeri Hastanesi'ne götürdü."

Haber bu. Şimdi de haber altı okur yorumlarına bir bakalım.
İçlerinden özellikle bir tanesi çok dikkat çekiciydi. Çoğu yorumundan, CHP'li ve Ergenekon savunucusu olduğu aşikar olan Kemalist bir bünye şöyle diyordu (derhal ortamı galeyana getirircesine):

Hiç şüphem yok ki Türk Askerine kurşun sıkan Ülkeye kurşun sıkmış sayılır. Ülkesine kurşun sıkan insan bu Ülkenin insanı olamaz. Olsa olsa şer güçlerin piyonundan başka bir şey değildir. Hatta Türk Askerine ve Subayına tezgahlar düzenleyen kişi ya da kişilerde mutlaka ve hiç şüphem yok ki şer güçlerin maşası ve piyonudur. Derinlemesine araştırma ve soruşturma yapılmalıdır.

Bir diğer ateşe körükle giden yorumcu ise şöyle dedi:

Artık yaşanabilecek en büyük terbiyesizliktir, saygısızlıktır bu !! O asker orada Atatürk'ün evi için gözünü kırpmadan nöbet tutarken, karşıdan geçen beyni boş insanın saygısızca ateş etmesi nasıl bir rahatlıktır ? Kim izin veriyor bu iğrençliklere ? Kahrolun !! Kendi çöplüğünüzde boğulun !

Ve onun attığı pası diğer bir Kemalist derhal gole çevirdi:

Bu üzücü olayla birlikte dolmabahçe sarayı önünde nöbet tutan askerleri istemeyen hatta atatürk heykellerini istemeyen ve ortadan kaldırmaya çalışan bir zihniyetin planı mı...

Kimin ateş ettiği, ne olduğu, kamera ve görgü tanıklarının anlattıkları... Tüm bunların hiçbiri henüz ortada yokken; birileri çoktan birilerini göreve davet etmişti bile. Ve -yine- komplo teorileri havada uçuşmaktaydı.

Olayın aslını astarını ortaya koyan bilgiler akşam saatlerine doğru gelmeye başladı. Bakınız neymiş askerin vurulmasına, hem de 6-7 el silah atışına sebep olan şey:
"Kendini vuran askerin, uzun süredir cezaevinde yattıktan sonra tahliye edilen ve daha sonra askerlik görevine alınan biri olduğu ortaya çıktı. Havaya 5 el ateş eden ve sonra silahla kendini vuran askerin akli dengesinin yerinde olmadığı ve hastanede tedavisinin sürdüğü bildirildi."

2) İkinci örneğim Defne Joy Foster'ın ani ölümü üzerine. Bazı İslamcı yorumcular, daha ani haber henüz kamuoyuna iletilmekteyken derhal sebebi alkole bağlarken; olayın içinde sırf Ahmet Altan'ın (oğlunun) adı geçiyor diye bazı Ergenekon taraftarı yorumcular da uyuşturucuya yöneliyordu. Takip ettiğim OdaTv de konuya derhal dahil oldu ve İslamcıların tutumlarına 'tu kaka!' dedi. Bense bu tavrı ikiyüzlü veya eksik bulduğumdan, şöyle bir yorum yaptım. Neyse ki bari bunun yayınlanmasına müsaade ettiler:

Türkiye'de birey kültürü gelişmemiştir. Verilen eğitim buna teşvik etmek yerine, daha da önüne tökezler koyar. Buna bir de insanoğlunun ikiyüzlü yapısı eklenince galiba bizdeki "yaftacılık kültürü" ve "ahlak bekçiliği" gittikçe serpiliyor. Dincilerin hadi ne olduğu belli, bu tarz çıkışlar onlar için ne ilk ne de son. Peki ya Kemalistler ve solcular, onlar çok mu farklı? Az önce Radikal internet sitesinde bir anti-AKP'ci yorumcu, sırf olayın içinde "Ahmet Altan" adı geçiyor diye ölümü uyuşturucuya bağlamış mesela... Sadece eklemek istedim.

3) OdaTv demişken... Kemalistlerin yayın organları da kendileri hakkında fikir veriyor. (Aynı İslamcı yayın organlarının İslamcılar hakkında fikir vermesi gibi.)
Evet, OdaTv'nin bir süredir adını duyuyordum. Genellikle taraflı, yanlı, subjektif, komplo teorileri üzerine kurulu, derin devlete yaranma çabasında, açıkça darbe ve İsrail yanlısı haberler yapar şeklinde... (İsrail'in Mavi Marmara gemi baskınını, bizde sadece Fethullah Gülen ve OdaTv'nin yüksek sesle savunmuş olması bazı çevrelerde şaşkınlık yaratmıştı.) Ama üçüncü şahısların laflarına bakarak kararlarını veren biri olmadığımdan, kendim gözlemlemek istedim bu oluşumu.

Çoğu haberi taraflı ve demogojik. Bu durum, aradaki çok değerli bazı yazıların harcanması pahasına sürdürülüyor.
Bazı nitelikli yorumcuları var. Çoğu gazete sitesinden daha akıcı ve okumaya değer şeyler yazılıyor kimi makale altlarında, hakkını teslim edelim.
Yorumlarda kesinlikle CHP, Kemalizm ve Beyaz Türk eleştirisine geçit yok; bunlara asla tahammülleri de yok. Hem okuduklarımdan hem de kendi yayınlanmayan yorumlarımdan çıkardığım sonuçlar bunlar.
AKP'yi "tek tipçi" bir kültür yaratmakla suçluyorlar. Ancak 'sansür' ve 'dışlama' noktasında Kemalistlerin rahatlıkla dincilerle boy ölçüşecek kadar bağnaz olduklarını da mütemadiyen kanıtlamaktalar. Cevap hakkına saygıları yok, ki bir gazetecinin veya kayda değer bir medya sitesinin en önemli unsurlarından biri de budur. Bu özellik turnusol kağıdı gibidir hatta.
Fazıl Say'ın birbirinden ağlak ve sorunlu patalojik yazıları için oldukça istekli bir adres ayrıca. Türkiye, Ortadoğu ve hatta dünya genelinde olan nice gelişme üzerine kaleme alınmış her makale, yazı veya denemenin sonuna bir şekilde düşülen "Liberaller bundan ders alsın" uyarısı ve liberalleri akıllı olmaya davet... Ergenekon'dan daha da tiksinmemiz için var olan Silivri timi...
Ondan sonra da gelsin meşhur tekerlememiz: BU HALK CAHİL!
Anlayış ve çözüm önerileri de şu: "Bu halk cahil, aptal, özürlü... Bunlar böyle şeylerden anlamaz. İşi bizim tayfa bir şekilde eline almalı." (İlginçtir, ne kadar fakir ve/veya köylü ailelerden gelip eli azıcık para görmüş, ortamlara akmış; olmadı eğitim alıp devlette hasbel kader bir makama kurulmuş yetişkinimiz varsa, dillerindeki bildik tekerlemedir bu. Kemalistler de pek sever bunu. Aynı kesimin güncel diğer boş tekrarları ise: "Yetmez ama evetçiler, ya buna ne diyorsunuz!", "Silivri güzellemeleri" ve tabii bir de "gemicik" var.)

Gelelim üçüncü örneğe... İşte bu bahsetmiş olduğum internet sitesinde, Atatürkçü Düşünce Derneği hakkındaki bir habere (ADD'den Cumhuriyet buluşması) yorum göndermiştim, aynen şöyle idi:

Bu derneğin adı: Atatürkçü Düşünce Derneği. Yüksek ve aydınlık şeyler bekleriz değil mi? Ama gel gör ki başkanı olan hanım (Tansel Çölaşan) ne diyor, neyi savunuyor? YouTube'un kapatılması, Google'ın dahi kapatılmasına destek veriyor!!!! Bu ne sansürcülüktür Allah aşkına! AKP bile daha bu mertebeye erişemedi bütün o bağnaz yapısına rağmen. Peki bu kararlarını nasıl açıklıyor başkanı? Aynen aktarıyorum: "Bizim için Atatürk bir demokrasi ve kadın özgürleşmesi sembolüdür. Bu ona saygı ile ilgilidir. Ben mahkemenin (Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi) verdiği karardan rahatsız değilim." (bkz: Gündem Haziran 2010)

Yani Atatürk özgürleşme sembolü, öyleyse YouTube kapansın Google kapansın... Öyle mi? Böyle şeyler işte. Birileri kadını kapatır birileri internet sitelerini, tarihi arşivlerini... Böyle böyle biz de danışıklı dövüşler altında baskıcı kültür içinde öğütülürüz. Ama bu halk aptaldı dimi, göremiyor bu bağnazları. Hep diyorum, izin verilirse gene söylerim: Türkiye Cumhuriyeti'nin karşısındaki en büyük iç tehlike cemaatler ve cemaatçi düşünce yapısıdır. Ve Kemalistler de bir cemaattir. Bir tarafın kutsal değeri din'i, İslam'ı, şeyhi, hoca efendisi iken diğerinin TSK'sıdır kutsal değeri, Kemalizm'idir... Bu konularda ne bir sorgulama ne bir soru-cevap faaliyetine kesinlikle tahammülleri yoktur. Çoğulculuğa, farklılığa tahammülleri yoktur. Dogmalar ve putlar içinde yüzerler.

Şüphesiz ki OdaTv'nin bir bakış açısı, tarzı, belli bir nosyonu var. Yine de lutfettiler ve bu yorumumu yayınladılar. Ve tahmin edileceği üzre, bazı karşı eleştiriler geldi. Bunlardan bir tanesi bizzat şahsıma yönelik olup bir takım yanlış bilgilendirmeler ve ön kabuller de içeriyordu. Ancak cevap hakkımı kullanamama müsaade edilmedi.
Şöyle diyordu kendisi:

@www.canilecanan.com rumuzlu yorumcu;siz,daha bu siteye yazmaya çalıştığınız ilk yorumda Atilla Yayla isimli şahsı övmüştünüz!Ben bu şahsın Atatürk ile ilgili görüşlerinde bir yanlışlık olup olmadığını size sormuş ve cevap alamamıştım!Cevabı geç de olsa verdiğiniz için teşekkür ederim..!!Bir de şu var;sizin kutsallarınız nelerdir tanrı aşkına?Öyle ya;din yok,Atatürk yok,yok oğlu yok..?Ne var,ya da;siz gerçekten var mısınız,yok musunuz,nesiniz gerçekten..?!
2011-02-05 20:37:34

Böylece tipik bir Kemalist davranış örneği sunulmaktaydı. (Gerçi itiraf etmeliyim ki, yine terbiye sahibi ve kültürlü biri idi bunu bu kez sahneleyen.)
Bu itiraza karşı iki yorum üzerinden açıklama yapmayı öngörüyordum: Önce kısa tutulmuş cevabım, ikincisinde ise "kutsal" kavramını kendimce biraz açmayı düşünüyordum. Ancak iki yorumum da editör engeline takıldı.
Yani şahsıma soru soran ve belli bir çıkış yapan yorum yayınlandı; ama kimilerinin "demokratik ortam" diye bünyesinde öve öve bitiremediği bu oluşumda cevabıma izin verilmedi. Bakalım yayınlanmayan yorumlarım neymiş?
İlki:

(...) Yorumunuzda şahsıma dair kişisel bir saldırıda bulunmuşsunuz, bu oyunu sizin kurallarınıza göre oynamak istemiyorum. Yalnız saldırı ile yetinmemiş bir de yanlış bilgilendirmede bulunmuşsunuz ki ben düzelteyim, yüksek ve çok kutsal müsadelerinizle tabi eğer yayınlanırsa...
"Benim Atilla Yayla'yı övdüğümü" söylemişsiniz. Övmedim, pek kimseyi "öven" bir yapım da yoktur. Ama yapılan haksızlıkta kendisine tarafım. Atatürk ile ilgili görüşlerini eleştirdiğiniz anlaşılıyor. Bu demektir ki, "görüşlerini eleştirdiğiniz her kişi akademiden atılmalıdır veya uzaklaştırılmaldır" mı? Ben bunu eleştirmiştim. Öyleyse bu zihniyetin ışığında üniversiteler veya eğitimciler arasında evrim teorisini savunanlar veya İslam'ı eleştirenler de uzaklaştırılabilir zira birilerinin kutsalına değiyorlar onlar da? Sizin, benim veya birilerinin kutsalı ile ters düşenlerin sepetlendiği bir yer midir akademi? Hayalinizde bu mu var? O zaman ne hakla denebiliyor "AKP üniversitelerde kadrolaşıyor!"? Aynı sizin yolunuzdan ilerliyorlar işte cemaatçi, baskıcı, tek tipçi ve dinci kafa yapısının örnekleri... Ayrıca "Kürtler, kart kurt eden Türktür" ibareleri de o akademilerden çıkmamış mıydı? Zaten sizler gibi düşünenler YouTube'u kapat, Google'ı kapat, akademisyeni önce fişle sonra sepetle... Okuma-araştırma, konuşturma-yaftala... Evet, nihayet geldik bu günlere.

İkincisi:

(...) "Kutsal" anlayışlarımız o kadar farklı ki sizinle. En basitinden ben, kutsallarımın bir fanusun içinde veya korkulukların arkasında saklanmasından yana olmam mesela... Onlar benim veya birilerinin muhafızlığına gerek duymayacak kadar gerçekler ve güçlüler. En azından ön kabulüm bu. Yine de şahsıma sorduğunuz soruların cevabını gerçekten merak ediyorsanız, blogumu takip etmenizi önerebilirim. Önümüzdeki haftalarda Kemalistler ile ilgili medyada çıkan haberlerden derlemeler yaparak görüşlerimi paylaşmayı düşünüyordum tam da. Siz de bir başka örnek teşkil ettiniz. Bu anlamda ufkumu açık tuttuğunuz için teşekkür ederim.

Dediğim gibi, bana ait bu iki yorumun yayınlanmasına izin verilmedi. (İkincisini yayınladılar gerçi, iki dakika sonrasındaysa derhal kaldırdılar.) Böylece cevap hakkımı yayınlamayıp itinayla püskürterek, ne kadar güçlü ve kutsal değerlere sahip olduklarını da göstermiş oldular. Sorun da bu zaten: Atatürkçülük de, Kemalizm de birilerinin tekelinde. Ayrıca illa bir takım kutsallarımız olacak, olmalı, olmak zorunda gibi bir ön kabullenmeyi nereden çıkarıyorlar?

4) Genç Mustafa adlı bir çizgi roman yayınlanıyormuş Atatürk üzerine... İçerisindeki bir bölümde, "saraya tutuklu olarak getirilen subay Mustafa Kemal'in sorguya alınması ve sonrasında ellerinin bağlanarak bir paşa tarafından yumruklanarak dövülmesi" gibi bazı çizimlerin olduğu söyleniyor. "Söyleniyor" veya "-miş" diyorum zira ben bu kayıtları hiç görmedim, ama merak ettim.
Eserin tasarlayıcıları önsöze şöyle bir not düşmüşler: "Güncel yaşamımızda hemen hemen her noktada referans olarak aldığımız bu liderin yaşamı ve düşünceleri hakkında aslında pek çok noktadan habersiziz. Bu kitap Atatürk'ü bugünden tekrar bir algılama çabasıdır."

Derhal CHP Manisa milletvekili olan bir zat (Şahin Mengü), "Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret edildiği ve sövüldüğü" iddiasıyla suç duyurusunda bulunmuş. Sundukları dilekçede ne yazdıklarını merakla okumaya yeltendim, ne var ki daha ilk cümlede -yine- hamasetle karşılaştım. Kemalistler halâ hamasete bel bağlamaktalar anlaşılan. Oysa beklerdim ki, gerçekten merakla ve gerçeğe sadık kalarak böyle bir olayın yaşanıp yaşanmadığını incelemiş olsunlar ve eser hakkında belli bir çizime değil, geneline dayalı bir değerlendirmede bulunmuş olsunlar. Yani Atatürk'ü nasıl bir figür olarak resmetmiş bu eser? Karalama amaçlı mı; yoksa herşeye rağmen yılmamış, mücadelesine devam etmiş ve başarılı olmuş bir Atatürk mü? Ben bunu merak ederim. Ancak heyhat! Yine masallardalar ve çocuk (pardon, 'cahil') halkı kandırmada...

Aynı eserle ilgili bir başka karşı eleştiri de "Atatürk'ü içki çerken resmetmesi". Akıl-fikir dilemekten başka yapabileceğim bir şey yok bunlara ne yazık ki.

Bu gelişme ile ilgili çeşitli yorumlar yapıldı medya-haber sitelerinde, biri şöyleydi mesela:

Taraflar kapışır. Kim hangi lidere kendini yakın hissediyorsa, o liderin hayatının "istediği" gibi olmasını ister, şart koşmaya çalışır. Can Dündar "Mustafa" belgesini yaptı, Kemalist jargon ayaklandı, itiraz etti, karşıt ideoloji ise Mustafa'yı destekledi. "Muhteşem Süleyman" dizisi yayına girdi, muhafazakâr jargon ayaklandı, itiraz etti, karşıt ideoloji destekledi.

Ve bu paylaşımın hemen ertesinde bir Kemalist ilgili yorumcuya ağzının payını vermekte gecikmedi. Her bağnaz düşünce yapısına en güzel yakışacak şekilde cevabı yapıştırdı:
"mustafa kemal'i kıyaslamak! şimdi birileri çıkıyor padişahlarla mustafa kemal atatürk'ü kıyaslama yarışına giriyorlar. kafaları kuran kursu öğretisiyle imam hatip öğretisiyle cemaat öğretisiyle atatürk'e karşı karıştırılmış olan genç beyinlerin okuma zahmetine dahi katlanmadan cemaat hocaları tarafından verilen bilgilerin mutlak doğru olduğuna inanarak atatürk'ün yaptıklarını sıradan basit bir işmiş gibi gösterme çabalarıdır ama unuttukları bir gerçek var istanbul'u fetheden fatih sultan mehmet dahil yavuz sultan selim, kanuni sultan süleyman ve diğer padişahlara bakın bunların yaptıkları savaşlar ve elde ettikleri başarılar osmanlı devletinin en güçlü olduğu dönemlere rastlar yani bu padişahlar birşeyi yoktan var etmemişlerdir var olan gücü yerinde ve zamanında kullanmışlardır ama mustafa kemal'in başarısı yoktan var etmedir yani ölüyü diriltmedir ölmüş bir devleti ve milleti yeniden yaratmadır yok öyle değildir diyen varsa hodri meydan tarih en güzel delildir."

Kemalistlerin hastalıklı zihinsel yapılarına sıradan bir örnekti bu. Her şeyden önce (dünya görüşü, Atatürk sevgisi, tarih... Tüm bunların hepsinden önce) nereden biliyor muhatabının Kur'an Kursu ile beyninin yıkandığını? İlgili yorumda dinî veya İslamcı ifadeler mi var ki kalkıp bu lafları ettiği yetmiyormuş gibi bir de padişahlar hakkındaki engin yorumunu mesnetsizce paylaşıyor, demeyin. Zira o bir Kemalist; bu memleketin ve bu toprakların gerçek sahibi, efendisi. Ol sebeple istediğine istediği gibi hakaret edebilir, aşağılayabilir ve saçmalama hakkı her daim kendinde saklıdır.

Yok hiç bir farkımız aslında tek farkımız: tarafımız
"Kedi" çizimleri nedeniyle mahkemeye koşan Başbakan'a haksızlık etmişiz biz demektir o zaman. Ne meselesi varsa bu memleket siyasilerinin karikatür ile? Bak kardeşim dünyada en çok karikatürü yapılanlar istatistiklerine bir bak. Ama sen bakma en iyisi bakma, dünyadan kopuk hasta bir düşünce yapısısın ve köhne insanlar yetiştiriyorsun sürekli. Koş mahkemelere!

Bu CHP'den artık fenalık geldi. Yıllardır kapalı olan YouTube açılır açılmaz koşarak mahkeme kapılarında saf tuttular, neymiş Deniz Baykal'ın seks kasedi yüklenmiş-miş. Millet bu başvurunun gündeme gelmesi ile olaydan haberdar olunca o videoların izlenme sayısı katlandı ama 'kapattırdılar' sonuçta gene siteyi şimdi de karikatürlere takmışlar. Bravo! Zaten sansür deyince yok hiç bir tarafın birbirinden farkı. ("İki ucu boklu değnek" deyişimize ithafen.)

Daha önce de dediğim gibi: Kendini hamasi duygularla hep başkalarından üstün görme, diğerini küçümseme üzerine inşa edilmiş gecikmiş Türk Milliyetçiliği ucubesinin sancılarını çekmeye devam ediyoruz. Buna "Kelaynak milliyetçiliği" diyen de var. (bkz: Alev Alatlı)
O değil de... Beni asıl şaşırtan mevzu, ÇELİŞKİler'de de değindiğim gibi; kendini solcu ve ilerici gören Kemalistlerin, donuk bir düşünce yapısına sahip olması... Hâlâ daha "ERGENEKON diye bir şey yoktur" noktasında olmaları... Ülkeyi yobazlaşmadan korumada bildikleri ve güvendikleri tek yöntemin 'ORDU VE ASKERİYE' olması...
Kemalistlerin sorunu miskinlik ve fantazi bolluğu bence. Hal böyle olunca da işte Refah Partisi gidiyor yerine Fazilet geliyor, o gidiyor AKP geliyor... O da gitse yerine gelen bir eşdeğeri hemen bulunur. Zira bu sakat mantığın çatırdamaması ve mağlup olmaması mümkün değil.

5) Bu da 2011 Ocak ayı sonundan bir haber:

"Bodrum'da 7 saat süren şiddetli yağışta 25 dere taşarken yazlık sahiplerini de bir sürpriz bekliyor. 500'ü aşkın binayı su bastı. Zarar 5 milyon lira.
Rant uğruna faciaye davetiye çıkarılan Bitez'de incelemelerde bulunan CHP'li Belediye Başkanı İbrahim Çömez ve belediye işçileri ile esnaf arasında sert tartışmalar yaşandı. Esnafın "Üç gündür dükkânlara giremiyoruz, araçlar hareket edemiyor" sözlerine Çömez "Selden önce defalarca uyardık, araçları çekmediniz. Vatandaş sel sularında sürükleneceğini bile bile aracını sürüyor. 50 yılın sıkıntısını 10 saniyede nasıl çözeceğiz!" yanıtını verdi.

Haber bu. Ve bakın Kemalist + Ergenekon avukatı bir bünyenin yorumu ne oluyor:

"Düşünelim de vurulalım yada ergekoncu diye silivriyemi tıkılalım, hayır efendim düşünmeyelim,biat edelim,inanalım,yetmez ama evet diyelim."

'Yetmez ama evet' ile, AKP ile, yazlık turistik yerlerin ve bu sel felaketinin ne alakası var demeyin. Üstelik de beldenin başkanı CHP'li iken AKP'ye çakmak da ayrı bir ironi olmuş doğrusu.

6) Tam da bu görüşlerimi paylaşmak üzere bazı materyalleri toplamaya başlamışken, gündemde yeni bir haber sivrilmeye başladı: Sevan Nişanyan ciddi bir şekilde kuşatılmıştı. Öldürme tehditleri yetmemiş ki, bir de malı-mülkü nedeniyle mahkemelere verilip hem yıktırtma hem de hapis cezaları yağdırılmakta. "İzinsiz kümes duvarı tamiratı" yaptı diye yıllarla ifade edilen hapis davası açmalar...

Sevan Nişanyan'ı biraz takip edenler, onun Şirince köyüne ve o muhite karşı aşkla duyduğu bağlılığı ve orada pansiyon işlettiğini bilirler. Adam yıllardır orayı kendine mekan bilmiş ve aşkla çalıştığını zaten hemen anlarsın. Öte yandan eşiyle olaylı boşanma süreci sonrasında bile orayı beraber işletmeye devam ettiler; yani ortaklaşa bir emek harcamışlar demek ki ve bırakmak istemiyorlar. Saçma sapan şeylerle yıldırılmaya çalışılıyor şimdi bu adam. Başta Kemalizm, Atatürkçülük ve milliyetçilik olmak üzere; Taraf'ta İslam konusunda yazdıklarıyla da iki taraftan savunmasız kaldı bence. Ben kendisini severim yani kısaca, biraz da delidir.
Ve bu deli adam Radikal'e verdiği bir söyleşisinde şunları söyledi:

Vatan-millet-Sakarya edebiyatına, Atatürkçülüğe, Türk ırkçılığına karşı olan bir adamın onlardan daha fazla bu ülkeye hizmet etmesine, bu ülkeyi sevmesine tahammül edemiyorlar. Hadise budur. Ben bugüne kadar turizm alanında yaptığım çalışmalarla, bu köyde yaptıklarımla, sözlüğümle, dil yazılarımla, cumhuriyet tarihine ilişkin yazdıklarımla bu topluma bir şeyler vermeye çalıştım. Aldığımdan fazlasını vermeye çalıştım. Vatan-milletçilerin katlanamadığı budur.

(...)
Sıradan Türk faşizmi, Atatürkçüler... MHP'liler bile bunlardan iyidir. Topluyken bağırır çağırırlar da oturup bire bir konuşsan karşında insan bulursun. Kemalistlerde o yok. Gözleri dönmüş.

(Söyleşinin tümünü okumak için: bkz)

Tek cümleyle: Kibrin ve cehaletin esiri olmak böyle bir şey olsa gerek.
.

Gündem Ocak 2011-III

2011-02-05T08:45:00.033+02:00

.
Bir karşı dava da Başbakan'dan

RTE, 15 Ocak tarihli 'Erdoğan ve Kof Kabadayılık' başlıklı köşe yazısını konu ederek, Ahmet Altan'a yüklü bir tazminat davası açtı. Şikayetin bazı ayrıntıları şöyle:
Şahsiyet haklarına saldırı ve ağır hakaretler. 50 bin (50 milyar) liralık tazminat...

Ahmet Altan'ın, AKP'nin son zamanlarda orduya açıkça göz kırpması ve AB rotasını tersine çevirircesine çıkardığı yeni kanunların, aslında Erdoğan'ın Cumhurbaşkanlığına giden yolu şimdiden döşemeye başlamış olmasına ve bir anlamda işbirlikçiliğine işaret ettiği iddialar ile örülü eleştirel yazısı sorun oldu yani. Partinin oylarını arttırmak + Cumhurbaşkanı olmak adına MHP'lileşerek, yasakçılığa yönelerek, Kürtlerin haklarını inkâr ederek o kanadın gözüne girme fırsatçılığına seçimlere giden şu yolda ayna tutmuş olması da cabası. Taraf'ın Sayıştay Kanunu'ndaki değişimlere gösterdiği tepkiye Erdoğan'ın duyduğu öfke ve halkın zihnini açıcı yazılarını içinde bulunduğumuz hazırlık evresinde dizginlemek olarak görüyorum ben bu çıkışı. Altan, gelişmelerle ilgili görüşlerini 'Dava' yazısında kaleme aldı. Son zamanlardaki yazılarından bir derleme yayınlamayı da düşünüyorum önümüzdeki günlerde.

Universiade 2011 - Erzurum Kış Oyunları

25. Dünya Üniversiteler Kış Oyunları bu yıl Türkiye'de, Erzurum'da yapıldı. "Cumhuriyet tarihinin en büyük yatırımlarının yapıldığı" söyleniyor bazı medya sitelerinde, Erzurum ve Doğu bölgelerindeki kış sporları ve kış turizminin gelişebilmesi adına. Türkiye'nin düzenlediği organizasyonların resmi açılış grubu unvanını elinde tutan Anadolu Ateşi yapmış gösterileri. Sağ üstteki fotoda ise semâzenler "Mevlânâsız olmaz abi" diyorlar.
Erdoğan yine gazlayıcı Kasımpaşalı dilini kullanmış açılışta: "Erzurum'a bu yakışır, yakışanı da gerçekleştireceğiz. (...) Sporcu kardeşlerim, Dadaşlar diyarı Erzurum'a hoşgeldiniz!" (Ertesinde "Türkiye seninle gurur duyuyor" haykırışları...)

Türkiye-Çek Cumhuriyeti buz hokeyi maçında yarım saat gibi bir elektrik kesintisi yaşanmış. O kadar yatırımlar yapmışlar ama Enerjiyi hesaba katmamışlar anlayacağınız. (Çeklere dile kolay, 16-0 yenilmişiz. Kızlar grubu da başarı gösterememiş.) Erzurumluların ise aktivitelere pek ilgi göstermedikleri söyleniyor. Maç sırasında gene stadın üçte biri doluymuş; sonrasında olanlar da gidince organizasyon görevlileri boş yerleri doldurmaya çalışmış.

Erzurumlular uyuyor mu?
Şehrinizin geleceği söz konusu. Siz maçlara bile gitmiyorsunuz. Ne iş?
(İtaatsiz - 28 0cak, Radikal Online)

Yunan Başbakanı Yorgo Papandreu Erzurum'da Başbakan Erdoğan'la birlikte Kış Oyunları tesislerini incelerken yaptığı konuşmasında, gezisinden bir gün önce 8 Türk savaş uçağının bir Yunan adasının üzerinden uçtuğunu belirterek sert sözler sarf etti. Papandreu: "Anlamı neydi bunun. Türkiye neyi ispatlamak istiyor? Bu Türkiye için rutin olabilir ama Yunanistan için rutin değil. Benzer hareketler gerginlik oluşturuyor. Küçük bir hareketle ortadan kaldıracak mıyız? Buna inansam bugün burada olmazdım. Ülkemiz arasında önce güveni, sonra kalıcı barışı tesis edebiliriz diye düşünüyorum. İlişkilerimiz sağlam temeller üzerine oturmalı böylece şüphecilikten kurtuluruz." (9 Ocak 2011)
Tayyip Erdoğan ise Papandreu'nun eleştirileri ve şikayetine net bir yanıt vermedi.
Öte yandan Wikileaks kaynaklı şöyle bir iddia gündeme geldi: 2004 senesinde Erdoğan, o tarihteki AB Dönem Başkanı ülke olan Hollanda'nın Dışişleri Bakanı Bernard Bot'a "Ordu benim kontrolümde olmadığı için uçuşları durduramıyorum" demiş.

Almanya Başbakanı Angela Merkel
ile de bir sorun, bir dayılanma yaşandı. Kendisi "Türkiye'nin Kıbrıs'ta işgalci olduğunu" söyleyince RTE devreye girip "Tarih bilgisini gözden geçirmesini ve Türk tarafından özür dilemesini beklediklerini" söyledi.

Baydı.. Önüne gelenden özür bekliyoruz yaa, ne bu kompleks?!? İsrail özür dilesin, Ermeniler özür dilesin, Barzani özür dilesin, Almanya özür dilesin, Rasmussen özür dilesin....
(antiext - 14 Ocak 2011, R)

Hizbullah affedildi

AB uyum yasaları kapsamında çıkartılan ve 31 Aralık'ta yürürlüğe girerek tutukluluk sürelerine belirli sınırlamalar getiren CMK'nın (Ceza Muhakemeleri Kanunu) 102. Maddesi, Hizbullah üyeleri dahil birçok eli kanlıya özgürlük kapısını araladı. Kararı ise Yargıtay 9. Dairesi verdi. Davaları yıllarca sürüncemede bırakılan 150'den fazla cinayetle suçlanan bu şahıslar böylelikle kanunen suçsuz ve yeniden aramızda. (5 Ocak 2011)

"Uzun yargılama, uzun tutukluluk ve somut delillerle desteklenmeyen iddianameler" diyordu D. Kurban (CHP'nin KCK sınavı, 8 Ocak, R). Perşembenin gelişi çarşambadan belli iken; Başbakanımız da topu sadece yargıya attı ve şöyle dedi: "Neden önemli dosyaları öne almıyorlar? Ben bizzat yaşadım. Benim dosyamı bir günde Diyarbakır'dan getirtip karar alıp beni seçime sokmadılar. Madem o kadar mahirdiniz; neden şimdi yapmıyorsunuz."

Yakın zamandaki gelişimleri özetleyelim: 17 Aralık'taki Genelkurmay Basın Duyurusu ile "iki dil" tartışmalarına sert bir çıkış yapılmıştı hatırlarsanız. Ve TSK'nın bir taraf olduğu hatırlatılmıştı (not düşmüştüm Aralık gündeminde: bkz). Öte yandan süren KCK davalarıdır, AKP'nin pastadan nemalanmak isteyen Kürtlere göz kırpan yaklaşımlarıdır, bu blogu açtığım ilk senelerde değindiğim Cemil Çiçek'in tutum-çıkışlarıdır... Yeni yıla girerken Rize'de yaptığı bir konuşmasında Tayyip Erdoğan "Tek millet, tek bayrak!" demişti hatırlarsanız. Şimdi de PKK'ya ve Kürtlere karşı kullanılmak üzere devlet tarafından zamanında palazlanmış olan gruplar seçime gidilen yolda serbest bırakılıyor. "Neden bizde merhamet edileceklere değil de, edilmese de olabileceklere iyi niyet daha çok gider hep?" diye sorarım bu tarz af haberleri ile karşılaştıkça... Çünkü bu durum tüm hakim egemenlerin çıkarına gibi... Bir tek, "AKP bu eli kanlı pis şeriatçileri serbest bıraktı!" gibi bazı yorumlara denk geliyorum kamuoyunda ki unutulmak için gün sayıyor.

Hizbullah (Hizbulkontra) ve Korucular. Bir halka, Kürd Halkına İnkar İmha ve Asimilasyon politikaları yürüten Oligarşik Devlet'in bu halk nezdinde başarısıdır. MGK'nin aldığı karar ile birlikte AKePe'nin ve yandaş çevresinin ne kadar Devlet olduğununda göstergesidir bu tahliyeler. Akşam Nazlı ILICAK hanımefendi NTV'de güzel güzel ılıcak ılıcak anlatıyordu Yeni Devlet'in halini. Devlet'in yeni "Hürriyetleri" Zaman, Yeni Şafak vb. yayın organları yandaş medyası da yeni gibi duran ama bilindik başlıkları atmaya başladı. (...) Bu tahliyeler "Hesap" "Denge" işidir.
(blueknife - 6 Ocak, R)

AKP Demokratik Açılım yapıp, KCK davası diye Kürd Halkının temsilcilerini tutsak etti cezaevlerinde. CeMeHaPe'de açılım yapmış baksanıza Oktay EKŞİ begefendiyi partilerine böyük törenle katmışlar. Sırada Ertuğrul ÖZKÖK ve Özdil Yılmaz varmış peşisıra Mehmet AĞAR Cindoruk Demirel ve Çiller, tahliye edilirlerse de Silivri sakinleri...
(blueknife - 12 Ocak, R)

Galatasaray (Türk Telekom Arena) Stadı'nın açılışına katılan Başbakan Erdoğan, taraftarların tepki ve yuhalamaları üzerine ortamı terk etti. (Not: Aynı Davos'taki gibi.) Onun ertesinden kulüp yöneticileri de kendi statlarını terk ettiler. TOKİ Başkanı Erdoğan Bayraktar'ın konuşmasında Galatasaray yönetimini eleştirmesiyle stadda başlayan hükümet karşıtı protestolar, devamında Başbakan'ın gidişine neden oldu ve hükumetten sert tepkiler geldi. GS Kulüp Başkanı Adnan Polat, kameralarla yuhaladıkları tespit edilenlerin bir daha stada alınmayacakları gibi açıklamalar yaptı. ("200 stat ve 40 polis kamerasının görüntüleri var elimizde. İncelemelerini emniyetle birlikte yapacağız ve bu insanları stadımıza sokmayacağız."
Olayla ilgili: (Video NTV) (Video Mehmet Ali Birand: "Eyvah!")

Ne diyordu Yıldırım Türker bu gelişmeler sonrasında, ilginç biraz bakalım:

Referandum sonrası AKP, ordunun diline sarılmakla kalmadı, MHP'nin tabanına da oynuyor. Mutki'deki jandarma çöplüğünden çıkan ölülerin sayısı 20'yi geçti. Hükümetten bir açıklama gelmediği gibi oturup Başbakan'ın yeni açılan stadyumda gördüğü 'nankörlük' üstüne hayıflanalım isteniyor.

..... Kurtlar Filistin'e indi

Bu ay vizyona giren Türk filmlerinden biri de 'Kurtlar Vadisi Filistin' oldu. Biliyorsunuz Ocak ve Şubat ayları, Türk Sineması'nın en bol mahsullü zamanlarıdır; zira öğrencilerin ve hedef kitle 'liseliler'in Şubat tatilini yakalamaya çalışırlar. Son aylarda Mavi Marmara gemi baskını ve hakim egemen görüş nedeniyle depreşen İsrail nefreti de malum canlı iken; Kurtlar konuya bir de kendilerince el atmak istemişler gibi... Hayır ben filmi izlemedim, bu tarz filmleri izlemek hoşuma gitmediğimden izlemeyeceğim de. Zaten bol reklamla sunulan Türk sinema filmlerine karşı olan ön yargımı daha önce Güneşi gördüm hakkındaki blog yazımda paylaşmıştım. O değil de... Filmin galasının (yanılmıyorsam 95 veya 2005'ten beri, Nazi soykırımını yani Holokostu anma günü olarak kutlanan) 27 Ocak tarihine denk gelmesi ilginç bir tesadüftü. Malum gemi baskını ile ilgili canlandırma üzerine kurulu bir jenerikten sonra alakasız bir konusu olduğu da söyleniyor. Maalesef dikkat çekmek adına böylesi "fırsatçılıklar" yapabiliyoruz; ki bu gerçekten kan dökülmüş böylesi bir olay için ayıp ve küçültücü.
İsrail Ankara Büyükelçisi Gaby Levy'nin bazı açıklamalarını merak edenler şu linkten okuyabilir. "James Bond gibi dünyayı kolayca kurtaran kahramanların bulunduğu filmler"den hoşlanmazmış kendisi. Yani ucuz kahramanlar ve kahramanlıklar diyor. Bu konuda katılıyorum, kahramanlık konusundaki görüşlerimiz uyuşuyor. Aynı Mavi Marmara'da silahsız insanlarımızın, üzerlerine tam tekmil teçhizatla gelen İsrail askerleri tarafından öldürülmesi ve bu eylemin kendi liderlerince "bir kahramanlık işi" olarak sunulmasına tepki duyduğum gibi. Bu konulara zaten daha önce İsrail gemi saldırısı ve devam yazılarımda değinmiştim.

Öğrencilerin AKP'ye yürümesine izin verilmedi

5 Ocak'taki ODTÜ gerginliğine, daha önce resimli olarak başka bir yazımda da kısaca değinmiştim hatırlarsanız (bkz). Hayatımda hiç bu kadar polis ve panzeri bir arada görmemiştim doğrusu; Tekel işçi eylemleri sırasında bile böylesi yığınak yapılmamıştı. Anadolu Ajansı ve çoğu ulusal kanalın haber daireleri, bu konudaki yayınlarını yanlı ve iktidardan yana yaptılar. İktidarın eleştiriye ve anayasal bir hak olan gösteri yürüyüşlerine tahammülü yok, malum. Ha "Türbana özgürlük" yürüyüşü yaparsan ne ala! Gerçi artık üniversitelere türban ile girmenin önünde herhangi bir engel kalmadığına göre, ona da gerek kalmadı demektir.

Ankara'nın nefes kesen soğuğunda buz gibi tazyikli suyu ve biber gazını yiyen öğrenci; ama bakın Anadolu Ajansı nasıl haber yapıyor: "Polisin üniversitelere müdahalesini protesto etmek için Ak Parti Genel Merkezi'ne yürümek isteyen öğrenciler, polise taş ve sopalarla saldırdı."
İşin bu kısmı çok vahim çünkü 12 Eylül'ün en kanlı döneminde bile böylesine alçakçasına faşist propoganda yapılmamıştı.
(ŞeytanınAvukatı - 5 Ocak, R)

Manifesto
Öğrenciler "ENGELLENEN AÇIKLAMA METİNLERİNDE" ülkenin tüm sorunlarına ülkenin çocukları olarak parmak basmış ve AKEPE'sinden CEMEHAPE'sine düzen partilerinin tümüne gerekli cevabı vermişler. Ulaştıkları bu duyarlılık ülkemiz demokrasisi adına halkların eşitliği kardeşliği ve birlikteliği adına sadece ve sadece tüm Türkiye Halklarının beklediği umuda işaret eder. Bu metin bir manifesto gibidir, ülkemiz Çocuklarının herkese verdiği bir büyük "manifesto". Bu bilinç, düzenin sahiplerince köreltilmeye provoke edilmeye ve şiddete yöneltilmeye çalışılacaktır bundan kimsenin şüphesi olmasın. Öğrencilere düşen her ne şart altında olursa olsun "Silah ve Şiddet"ten uzak durmaktır. Hepimize düşen görev ise onlara sahip çıkmak.
(blueknife - 6 Ocak, R)

Ankara'da helikopter kazası

10 ocak 2011'de TSK internet sitesinde konuyla ilgili yer alan Basın açıklamasından alıntıdır:
"Kara Havacılık Okul Komutanlığına ait, gece eğitimi için uçuşa çıkan UH-1 tipi bir helikopterin henüz bilinmeyen bir nedenle Ankara'nın Tuluntaş Köyü civarına düşmesi sonucu beş kara pilot subayımız şehit olmuştur."
(BA - 01 / 11)

19 Ocak'ta Hrant Dink'in faili belli suikastının 4. senesi de tamamlandı. Davanın sürüncemesi ve devletçe üstünün örtülmesi devam ediyor, aynı diğer benzerlerinde olduğu gibi.

Yeni yılın ilk ayındaki tüm güncel gelişmelerin toplu bir değerlendirmesi için: OCAK 2011

Gündem Ocak 2011-II

2011-01-31T21:15:00.030+02:00

.
Heykeller ucube!

Başbakan Erdoğan, Kars'ta yapımı devam eden İnsanlık Anıtı adlı heykel çalışması için "Ucube" deyip bir de üstüne "Yıkılmalı!" şeklinde görüş-çıkış bildirince, gündeme yeni bir tartışma başlığı daha eklenmiş oldu.

RTE kendisini şöyle savundu: "Oradaki olayı değerlendirenler, TV'lere çıkanlar, o heykeli ve yeri gidip görmemişler. (...) Heykel ile ilgili takdir yetkisi kullanmak için illa güzel sanatlar mezunu olmak şart değil. Şarkı türkü için yoldan geçen vatandaşa 'Beğendin mi?' diye soruyorlar; 'Konservatuvar mezunu musun?' diye sormuyorlar. (...) Heykelin olduğu yerde tarihi eserler var. Caminin kubbesi ile heykelin bulunduğu tepenin yüksekliği adeta eşit. Üzerine bir de 48 metrelik heykel var. Tarihi eseri gölgeleyecek bir inşaata izin veremezsiniz."

Bu konu üzerinde biraz ayrıntılı olarak durmak istiyorum ben. Önce ilgili çalışmanın heykeltraşı Mehmet Aksoy'un basın bildirisinden bir alıntı:
"...Heykel, ortadan ikiye bölünmüş bir insanın bölünen parçalarının karşı karşıya konularak kendi kendine düşman edilmesini simgeliyor. Aralarındaki boşluk bir duvar gibi onları ayırıyor. Boşlukta uzanan el insanlığa uzanıyormuş gibi tutulmayı bekliyor. Bu el şu anda heykel yapımı durdurulduğu için yerde, yerine takılmayı bekliyor.
Heykelin şu anda yarısının kabası bitmiş durumda, bu dört senelik bir emeğe mal oldu. Bu heykel yıkılır mı? Fizik olarak yıkılması çok zor. Öyle kepçeyle dozerle yıkılacak birşey değil. Normal betondan üç misli daha dayanıklı akışkan beton içinde çelik borular ve güçlü bir demir konstriksiyon var. 1500 ton ağırlığında uçurumun kenarında bazalt kütlelerin üzerinde duruyor..."

Kişisel yorumum: Bu olay sonrası, hazır RTE ve Ak Parti de muhalefetsizliğinin verdiği rahatlıkla son zamanlarda dozu gittikçe artan çıkışlar yapıyor iken, fırsat bu fırsat deyip büyük bir karşı eleştiri ve yüklenme geldi bazı kesimlerden. Oysa ki savundukları heykellerin hali ve heykeltraşının açıklamaları ortada.
Kars deniyor. Bu şehirde Ani harabeleri gibi pek çok tarihi Ermeni yapısı var mesela... 'Sanat' ise, 'değer kavramı' ise bunları da es geçmek ayıp olur. (İlgili heykelin, Türkler ve Ermeniler arasında yaklaşık yüzyıldır süren birbirine yabancılaşmayı, dostluğun geri gelmesine duydukları özlemi simgelemesi amaçlanıyordu. Ve Türkiye-Ermenistan sınırına yakın bir bölgede inşa ediliyordu.)
Bu olay karşısında gösterilen tepkiler o şekilde sürüyor ki; gören sanır Türk halkı heykele, sanata ve tarihe baya değer vermeye başladı. Yok olan tarihsel değeri de olan sanat eserleri ile ilgili medyada tek bir patırtı göremezken, (pop şahsiyetler bir çıkış yapmadığı takdirde) tek bir kelam edilmiyorken; sırf anti-AKP olmak adına her malzemeye durup düşünmeden sarılınırsa; AKP ancak ve ancak "Türkiye'nin kaderi" olur, başka da bir şey olmaz. Çünkü desteksiz atışla hedef alınmaz. Yanlış atış hedefi ıskalamaktan gayrı, "acemi" sıfatını da perçinler. Ayrıntılı bir okurluk yapmadım ama bir medya sitesinde bu heykellerin 1 trilyondan fazla paraya mal olduğunu okudum. Yani bu ucubeler için 1 trilyon harcamışlar! Her sanat eseri göklere çıkarılacak diye bir şey yok. Bazı sanat akımları insan kanıyla ve çivilerle tablolar yapar mesela, beğenip beğenmemek sana kalmış; sanat kolektif bir olay değildir. "Yıktırılması talimatı vermek" ise biraz düşündürücü tabi. Kendi çevresindeki tarihi eserleri gölgeleyen bu gibi bir mühendislik tasarımının oraya yapılmasına karar veren ve bu yapılara 1 trilyon para gömüp sonradan (bugün) yıktırılmasına karar verenler kimdir? Bu tarz çok masraflı yapıların inşasına başlanmadan önce gerekli ön incelemeler yapılmıyor mu? Yapılmıyorsa neden, ne hakla? Ayrıca başbakanın görevi kendisine vazife olmayan konularda gündem yaratmak mıdır? Belki de dikkati farklı yöne çekiyor bu yaklaşımlarla kim bilir. Ve heykelin "ucube" diye tanımlanmasına köpüren Kemalistlerde, AKP'nin çıkardığı Sayıştay Kanunu noktasında tam bir "kuzuların sessizliği" hakim.

Bu heykel olayı hakkında okuduklarım arasında en dikkat çeken ve esaslı yorumu burada paylaşıyorum. Bakınız heykeltraşın ikircikli (ikiyüzlü) tutumunu nasıl yakalamış. Belki zaman ayırıp okumak isteyen olur:

«Heykeller dünyanın her yerinde duruşlarıyla anlam taşırlar. Çirkin, minyatür bir gökdelen formunda bir heykel her ülkede tepki çeker.
Bazı heykeller vardır ki, adeta bir şeyler anlatıyor gibidirler. Fransız heykeltraş Paul Landowski tarafından Rio de Janerio'da Corcovado dağının aşağı kısmında Tijuca Milli Parkında bulunan Christo Redentor heykeli gibi.. Dünyanın yedi harikasından biridir. Bir harika heykel daha var hem de Türkiye'de.. Avusturyalı heykeltraş Kristen tarafından yapılan ilk Atatürk heykeli. Sarayburnunda bulunan bu heykel çok şey anlatıyor aslında. Tabii ki anlayana.. Ancak enteresandır, "Kemalistiz, laikiz" diye atıp tutanlar ne bu heykelin yerini bilirler ne de hiçbir Cumhuriyet bayramında gidip bir çelenk veya çiçek koyup ziyaret ederler. Böylesine anlamlı bir heykel hakkında hiçbir fikri olmayan ve değerini bilmeyen bir toplum, hiç görmedikleri bir taş yığını için Mr. President çok haklı olarak "UCUBE" kelimesini kullanınca isyan ederler, karşı gelip bu kelimeyi eleştirirler. Burada Başbakanı eleştirenler hiç o heykeli gördüler mi? Görselerdi altında müteahhit zihniyeti olduğunu hemen anlarlardı..
Mr. President haklıdır. Bu ucube heykel yıkılıp yerine park yapılacak diyen Başbakan bu söylemi yüzünden Mehmet Aksoy tarafından Taliban'ın Buda heykellerine yıkım eylemi ile aynı kefeye konup suçlanıyorsa, kendisini şu sözleri hakkında ne ile suçlamak gerekir, aynen aktarıyorum bu sözler Mehmet Aksoy'a ait: "Anıtlar Türk heykel sanatının mezar taşlarıdır. Bu heykellerle Atatürk'ün saygınlığının bitirildiğini düşünüyorum. Hem Türk heykeline hem de Atatürk'e saygısızlık yapılıyor. Kaldırılmalı."
Anıtlar kaldırılmalı ancak ucube heykeller yaşatılmalı öyle mi? Bir de bu görüşüne Atatürk'ü de ortak ediyor. Başbakan'ı bu görüşünden dolayı kendi adıma kutluyorum. Bir an önce bu heykelin yıkılıp yerine topluma faydalı bir tesis yapılması fikrini de destekliyorum. Zaten bu görüşünü orada bulunan halkı da alkışlayarak desteklediğini göstermiştir.»

(Shlomo Hayim'in 10 Ocak 2011 tarihli OdaTv yorumundan)

RTÜK'e tanınan yeni yetkiler

Mecliste yeni kabul edilen RTÜK Yasa Tasarısı ile, Başbakan veya Başbakanın görevlendireceği bir bakan, basın kuruluşlarına geçici yayın yasağı verebilecek. İlgili sansür yetkisini gerekçeleme ise şöyle yapılmış: "Milli güvenliğin açıkça gerekli kıldığı hallerde veya kamu düzeninin ciddi şekilde bozulmasının kuvvetle muhtemel olduğu durumlarda..."

...Konuşuyor, konuşuyor, konuşuyor...

İktidarın ve kabinenin en önemli adamlarından biri olan Bülent Arınç, -gene nereden ilham aldı kimbilir- şöyle bir taze paylaşımda bulundu:
"Hayatta herşey seks ve içkiden ibaret değil."
Böylelikle, etliye sütlüye karışmayan güzide mizahçımız Cem Yılmaz tarafından dahi ti'ye alınma mertebesine erişmiş oldu. Arınç ayrıca yeni dönem tv dizilerinden, Kanuni ve ilişkileri üzerine kurulu olanı hakkındaki tartışmaları da güncelde fitilleyen kişi oldu.

"Muhteşem Yüzyıl" adlı bir tv dizisi hakkında baya patırtı kopartıldı bu ay. Dizi, Kanuni Sultan Süleyman'ın yaşamını anlatıyormuş, ben hiç izlemedim.
Şöyle buyurmuş Arınç hazretleri daha henüz sadece fragmanlarını izleyerek. Aynen aktarıyorum:
"Kanuni Sultan Süleyman gibi bütün dünyada ve Osmanlı döneminde büyüklüğü bilinen ve 'Muhteşem Süleyman' olarak tanıtılan bir insanın harem, içki düşkünü, hatta bazı sahnelerinde söylemeye dilim varmayan bir ilişki içerisinde göstermeye matuf... Fragmanlarından böyle anlaşıldığı düşünülebiliyor. Böyle büyük bir masraflarla dizinin çekilmiş olması ve gösterilmeye bir kaç gün önce başlanmış olmasından üzüntü duyuyorum. Ancak RTÜK yayına giren ve yayın sırasında yayın ilkelerine aykırı olduğu itirazıyla, şikayetiyle önüne gelen konular hakkında karar verebilmektedir. Önleyici bir imkanımız bulunmamaktadır; sadece tasarının 7. maddesinde kabul edilmiş olan milli menfaatler veya bu konudaki olağanüstü günlerde alınması gereken tedbirleri içermektedir. Kamuoyunun tepkilerini dikkate alarak televizyonun bunu kendiliğinden kaldırması belki düşünülebilir. Ancak bu tür yapımların reyting ve kâr amacıyla yapıldığını hepimiz bilmekteyiz. Bu diziyi ilginç kılmak için senaryosunda farklı argümanlar kullanılmıştır. Sadece Atatürk ile ilgili, hatırasına alenen hakareti suç sayan bir kanun yürürlüktedir. Bunu diğer tarihi şahsiyetler için de geçerli kılmak herhalde mümkün değil. Ancak gönlümüzden geçen, aklımızdan düşünebildiğimiz, tarihimizin önemli şahsiyetlerini, olduğundan başka türlü görerek küçültmeye aşağılamaya çalışan ne olursa olsun karşılığını bulmalıdır. Diziyle ilgili şikayetleri süratle dikkate alacağımızı ve kanun çerçevesinde gereğini yapacağımızı söyleyebilirim."

İşte kafa yapısı! Gerçi bazılarının laf ola beri gele eleştirilerindeki gibi bu sadece Bülent Arınç'a ait değil, genel olarak insanımızın kafa yapısına denk düşmekte. Özellikle "Bu halk cahil!" diyenlerin hali içler acısı. O halkın içinden çıkıp, azıcık tahsil görüp, eli paraya değince bu lafları edenlerin çoğunun hali: İkiyüzlülük. Tarih hakkında zerre bilgisi olmadan tabular koyanlardan bahsediyorum. Ve yine bir kaç üniversiteli gencin tartışmalarına uzaktan kulak misafiri oldum: Yakışıksızmış, onurları kırılıyormuş filan filan... Bu kişilerin eline azıcık güç/yetki verilse, "Tez yasaklana!" da der. Zaten bu baskıcı ve yasaklayıcı yapılar maşallah sol veya sağ fark etmeden her kesimde mevcut bizde.

Ben burada biraz daha farklı görüş ve bakış açılarına yer vermeye çalışıcam. İlki Hulki Cevizoğlu'nun açıklamalarından alıntı, daha sonra bir yorumcunun Kanuni hakkındaki yazısı:

Şöyle demiş Hulki Cevizoğlu:
"AKP'li politikacılar (ve tabii Bülent Arınç!), televizyoncuların reklam tuzağına düşüyor ve büyük bir tepkiyle konuyu ülke gündemine taşıyor. Yeni başlayan TV dizilerinin taktiğidir; ilk bölümde ya bir tecavüzle, ya para karşılığı büyük bir ayıpla, ya tartışma yaratacak bir absürdlükle -saçmalıkla- başlarlar ki rating olsun, para kazansın."

Kişisel görüşüm: Özellikle "diziler ve tanıtım çalışmaları" konusundaki tespiti çok yerinde bence. Zaten bir süredir bu teknik (itinayla her defasında RTÜK'ü de içine çekerek) icra edilmekte. Benzer örnekler daha önce de yeni diziler üstelik henüz ekranlarda gösterilmeye başlanmadan denenmişti. İlginç olan her defasında -tercihen- bir bakanın sivri açıklamaları ile sos edilmesi. Şahıslar bilerek buna katılıyorsa ayrı bir ayıp, fark etmeden her defasında aynı perdeyi oynuyorlarsa bir başka tuhaflık.

Osmanlı padişahı olmak
(...) 16. yy'ın neresi muhteşem? Süleyman anlamsız Avrupa seferlerinde yüzbinlerce canı telef edip o canların ailelerini tarumar etti. Bu yetmezmiş gibi hazineyi de tamtakır edip bütün ülkeyi derin bir ekonomik krize soktu. Osmanlı tarihinde halkın en çok sefalet çektiği, zulüm altında inlediği dönem 16. yy'dır. 150 yıl sürecek Celali isyanları boşuna başlamamıştır Süleyman döneminde. Kaldı ki Portekizliler'in ipek ve baharat yolunu ele geçirip Osmanlı'nın ana mali kaynağını eritmesini de seyretmekle yetinmiştir. Aldığı önlem Hint Okyanusu'na gönderdiği Piri Reis'i Portekiz donanmasına yenildiği için astırmak olmuştur. O Piri Reis ki döneminin en iyi denizcilerinden biri idi. Salsan Amerika'yı o bulurdu. Portekizliler'e yenilmesinin nedeni Portekiz donanmasının uzun süren bir Ar-Ge döneminden sonra dünyanın en ileri açık deniz gemilerini geliştirmiş olması idi. Akdeniz tipi gemilerle Piri Reis'in yapabileceği hiç bir şey yoktu. O zamanın en büyük Avrupa devleti olan Osmanlı, Portekiz'in yaptığından daha iyisini yapıp daha iyi gemiler geliştirebilirdi. Osmanlı'nın Rum tebası denizcilikte en ileri bilgilere sahipti. Ama Süleyman bunu yapmadı. Ya ne yaptı? Piri Reis'i astırdı. Aferin, sorun çözüldü böylece... Daha bitmediii: Medreselerde Meşaiyye akımına son verip bilimsel eğitimin dibine kibrit suyu döken de Süleyman'dır. Esas bu yüzden bizim Gazali geleneğinden gelen muhafazakarlarımız pek beğenirler kendilerini. Basiretsiz bir padişahtır Süleyman.
(İtaatsiz - 14 Ocak, Radikal Online)

EKLER:

Baskın Oran: İki Dinin Kıskacında Türkiye.
Baskın Oran'dan güncel Türkiye portresi. Kemalistler vs İslamcılar.
Heykel tartışmaları televizyon ekranlarına sıçramışken, Ntv'de şöyle bir kare yaşandı:
"Heykel sanatının haram olduğunu ve bunun tartışılmaması gerektiğini" söylüyordu dinci bir yönetmen (Mesut Uçakan). Tam o anda araya giren Tarhan Erdem, şu çıkışıyla tepki gösterdi: "Haramsa haram efendim bana ne!" (Video)

Valla ben bayılıyorum: Mizaha, aykırılığa, uyumsuzluğa... Amman kimseyle kötü olmayalım, amman kötü görüntü vermeyelim, aman ha sakın huzurlar kaçmasın, aman götü kollayayım diyen miskin adamlar yüzünden dünya böyle iken üstelik!
Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay da bu ayın gündeminde kendine düşen nasibi aldı. Önce çıktı, "Başbakan heykele ucube demedi. Tarihi doku ile bağdaşmayan yapılaşmayı (gecekonduları) gösterdi, heykel sözü geçmedi. Yer seçimi konusunda sorunlar var" gibi açıklamalar yaptı. Bunun üzerine Başbakan da çıkıp bizzat heykellere ucube dediğinin altını çizdi.
Bu hengamede Atatürk heykelleri de nihayet, yıllar sonra ama artık son derece gecikmiş olarak ve en olmaması gereken belki de bu zamanlarda tartışmaya açıldı. Kemalistlerin ve sistemin yıllarca halkın ağzına tıktığı laflar ve gerçekler, en olmayacak zamanda dışarı boşalmaya başladı. Şunlar da RTE'nin incileri:
"Binlerce Atatürk heykeli var. Sanat değeri olan beşi onu geçmez. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu."
Görüldüğü gibi, bu Gündem başlığı her seviyede insanımızdaki çene ishali rahatsızlığını yansıtmakta.
Ve son olarak, muhteşem bir analiz:

AKP'nin iktidardan düşmesini mi istiyorsunuz?

O zaman CHP'ye oy vermeyin. Yapısı ve rolü gereği değişmeyi beceremeyen CHP var olduğu sürece Etiler, Çankaya, Alsancak'ta oturan sosyal demokrat (!) beyaz Türkler CHP'ye oy vermeye devam edecek. Ama başka da kimse vermeyecek. Türkiye'de anamuhalefet, çoğunluğu muhafazakar bir toplumda hayat tarzı üzerinden muhalefet yapmaya kalkan, darbecileri savunmaktan gayri tek bir proje geliştiremeyen, %20-25 bandına takılmış beceriksiz ve yeteneksiz bir partide kalacak. Bu durumda AKP'nin, CHP'nin var olduğu her seçimde %45-50 alması kaçınılmaz. CHP'yi elinde tutan Ergenekon hala kaos yaratıp AKP'yi yıpratmayı ve bir punduna getirip AKP üst yönetimini hapse tıkmayı hesaplıyor. Böylece ERdoğan'ın liderliğinden mahrum kalan partinin zayıflayıp yok olacağını düşünüyor. Öyle bir şey olmayacak çünkü Erdoğan bir sebep değil bir sonuç. Türkiye'de, devletle değil Dünya ile iş yapan bir kapitalist sınıf var artık. Bu sınıfın hem toplumsal tabanı hem ekonomik gücü kemalist oligarşiden fazla. Ergenekon, planlarında başarılı bile olsa şaşkınlıkla Erdoğan'ın bıraktığı boşluğun hemen yeni bir yenilikçi tarafından doldurulduğunu görecek. Türkiye'nin sosyo-ekonomik altyapısı değişti ve de kemalist düzen bitti. Önce bunu sindirin. Eğer yeni düzende söz sahibi olmak istiyorsanız yapılması gereken şudur: önce CHP baraj altına inmeli. Sonra CHP'nin bıraktığı boşluğa üşüşecek onlarca parti ve siyasiden sivrilen birinin çevresinde hayat tarzı polemiklerinden uzak duran, akılcı, proje üreten, AB yanlısı ve demokrat bir muhalefet organize edilip 2015 seçimleri hedeflenmeli. Bundan başka da bir seçenek yok. Beyaz Türkler CHP'de ısrar ettiği sürece giderek güçlenen ve uzayan bir AKP iktidarında yaşayacağız.

(İtaatsiz - 28 Ocak, Radikal Online)

Gündem Ocak 2011-1

2011-01-27T22:36:00.016+02:00

.
Balyoz ve Donanma

Aralık 2010 başlıklarında da değinmiş olduğum gibi, TSK ve Deniz Kuvvetleri bünyesindeki soruşturmalar devam ediyor. Yine çuvallar dolusu belge bulundu. Beni en çok, insanların gördüğünü görmezden gelme ve malumu inkar politikaları şaşırtıyor. Aslında "şaşırtıyor" da denmez ya artık, insanların ne derece ikiyüzlü olduklarını yaşam içinde her gün deneyimliyoruz işte bir şekilde.

Aramalar sırasında bulunan Balyoz belgeleri ile ilgili hazırlanan raporda ifadesine yer verilen bir başçavuş: "Yer darlığından dolayı belgeleri döşemenin altına gömdüklerini" söylemiş. Böyle muhteşem savunmalar var mesela.

Balyoz Darbe Planı, Askeri Casusluk, Kafes ve İrticayla Mücadele Eylem Planı'yla ilgili olduğu belirtilen dokuz çuval belgeyle ilgili olarak Genelkurmay Askeri Savcılığı'nın da soruşturma yürüttüğü belirtildi. Bu belgelerin Donanma Komutanlığı'na nasıl sokulduğu, kimler tarafından organize edildiği, nasıl saklandığı araştırılıyormuş. 24 Ocak tarihinde TSK'nin resmi internet sitesinde konu ile ilgili bir basın açıklaması da yapıldı, özellikle son maddesi ilgiye mazhar:

"Türk Silahlı Kuvvetleri, demokrasi, hukukun üstünlüğü ve anayasal değerlere bağlı bir kurum olarak, aksi yönde yapılan telkinlere rağmen, yargı sürecini sabır, sukunet ve itidalle izlemekte, bu çerçevede bağımsız ve tarafsız olduğuna inandığı yargının er ya da geç doğruyu ortaya çıkarmasını beklemektedir." (BA - 03 / 11)

Kişisel Yorumum: "Bağımsız ve tarafsız olduğuna inandığı yargı" ifadesi üzerine söylenecek tek bir mantıklı açıklama getiremiyorum. Devlet kurumları, Türkiye'nin en temel kurumlarından biri olan Türk Silahlı Kuvvetleri, ve "inanmak". (Eyvallah, işimiz inanmaya kalmışsa... "Er ya da geç doğruyu ortaya çıkarması" ümidine bağlanmışsa...) Resmi metinlerin öznel/subjektif bir dille yazılmayacağını da düşününce, nereden tutsak dökülüyor yine. TSK'nın "demokrasi ve hukukun üstünlüğüne bağlı bir kurum" oluşuna hiç değinmiyorum bile... "Aksi yönde yapılan telkinlere rağmen" ifadesi ise tam bir facia.
Bilemiyorum. Ya ben çok karamsarım, ya da bu ülke bu milliyetçilik anlayışı artık yıkılıyor. Veya ben dahil tüm insanlık gittikçe kokuşmaya başladı. Ama tartışmasız bu konudaki son noktanın ne olduğunu Profesör Eser Karakaş şöyle kodlamış: "Tahminim, aynen 27 Nisan muhtırası gibi biraz konuşulacak, sonra da unutulup (!) gidecektir." (Star, 26 Ocak 2011)

Yeni Balyoz belgeleri sonrası
Yine aynı sahne perdelenmeye devam ediyor.

Koskoca Paşalar: Saygıda kusur edilmemesi gereken politik aktörler.
Başbakan, parti genel başkanı ve benzeri aktörleri eleştirebilmek demokrasinin gereği. Ama koskoca paşalar grubunun dokunulmazlığı ve sorumsuzluğu esas. Eleştiriden muaflar.
Bunlar prensip olarak her işe karışır ama kimse ekmek zammını onlardan bilmez. Öyle kaka şeylere çözüm bulmak gibi görevleri yoktur. Onların görevleri karışmak ve karışmaya devam edebilmek için de karıştırmaktır.
Karışırlar, karıştırırlar, karışmaya devam ederler.
(mehmet ordekci - 25.01.2011, Ek$i)

'Uydurmaca olduğu kanıtlanan' plana dair belgelerin, donanma komutanlığında yapılan aramadan çıkması bambaşka olmuş... Yahu savcılara teslim edilen belgeler filan yok ortada, bizzat savcılarla askeri kolluk kuvvetlerinin Gölcük'teki Donanma Komutanlığı'nda yaptıkları aramalarda buldukları belgelerden bahsediliyor.

Utanın be kardeşim, yüzünüz kızarmadan karargahtan net bir şekilde darbeyi planlayan belge çıkmasına rağmen çıkıp "Bu planın uydurmaca olduğu defalarca kanıtlandı" diyorsunuz. Kim, nasıl kanıtlamış Balyoz'un tertip olduğunu? Balyoz Darbe Planı'nın icrasıyla sorumlu Orgeneral Çetin Doğan'ın kızı kanıtlamış. (...)
Yeter artık, bıktık sizin yüzsüzlüğünüzden be. Ne yüzle çıkıp da, donanma komutanlığı karargahından bu planı betimleyen tonla belge çıkmasından sonra hala iddianamedeki teknik eksiklikleri cımbızla çekip çıkarıp, "Böyle bi plan yok, ordu zaten darbe yapmaz, akepe feto ab abd soros oyunu" lafını edebiliyorsunuz? Hadi onu bunu geçelim, kendi söylediğiniz şeylere kendiniz inanıyor musunuz?
(silencer - 20.01.2011, Ek$i. #21729337)

Sapla saman
Her kurum içinde yasadışılığa bulaşan kişi ve grupların varlığı biliniyor. Gümrük Müdürlüğü'nde kaçakçılarla işbirliği yapanlar... Emniyet içinde rüşvete bulaşanlar... Binlerce örnek... Suçlar gizlenmediği, suça bulaşanlar yargıya teslim edildiği sürece kurumlar kendilerini temizleyebildiği oranda güvenilirliği artar, yıpranmaz. Ancak geçmişte olduğu gibi benim katilim benim rüşvetçim benim adamım mantığı ile suça bulaşanlar gayrı meşru yola sapanlar kurumlarca korunup kollandığı zaman, kurumlar çürümeye kokuşmaya başlamaktadır. Ordu içindeki bir takım illagal darbeci gruplarının hazırladığı eylem planları doğal olarak silahlı kuvvetlerimizi ve ordumuzun tümünü bağlamaz. Ordu içinde demokrasiye bağlı kesimlerin çabaları ve duruşları olmasa bu gizli planlar elbette açığa çıkmazdı. Sapla samanı karıştırmadan. Demokrasi karşıtı her türlü yapılanmalara karşı çıkmak, demokrasiye hukuğa inanan hekesin görevi olmalı.
(sabahattinali - 21 Ocak 2011, Radikal Online)

-Çetin Doğan ile çocukları arasındaki fark-
Bariz. TSK'nın terfi sisteminin kesinlikle sorunlu olduğunu düşünüyorum. 27 Nisan muhtırasında kullanılan dil ve üslup, Poyrazköy'deki mühimmatla ilgili Başbuğ'un hiç gocunmadan "Bunlar TSK'nın değil" demesi ve haftasına bunun doğru olmadığının ortaya çıkması; Dağlıca baskınındaki ihmaller, bu bölge komutanının emekli edileceğine terfi ettirilmesi, Çetin Doğan'ın televizyondaki itici ve sığ tavırları, Balyoz planlarında ortaya çıkan "Ekonomik Politika" belgesi... (O ekonomik politika uygulansaydı Türkiye 3 ayda iflas eder, arkasından çok yanlı ve çok kanlı bir iç savaş başlardı. İnsan bir Dani Rodrik'e sorar: "Oğlum bi bak bakalım bu işe yarar mı?" der di mi? Pınar Doğan yatsın kalksın bu planların hayata geçemediğine şükretsin bence.) TSK'daki generallerinin yetkinliğinden ciddi şüphelerim var. Çocuklar ise pırıl pırıl, söylenecek bir şey yok.
(itaatsiz - 10 Ocak, Radikal Online)

Aykırı sesler korosu: CHP

Genel seçimlere giden yolda CHP'de kazanlar kaynamaya başladı. Özellikle yeni yöneticilerinin açıklamalarıyla başlayan "Silivri mahkûmlarına Meclis yolu" (Süheyl Batum), "AKP ya da MHP ile koalisyon" (Gürsel Tekin: "Biz tek başımıza iktidar olmak istiyoruz. Ama seçim sonrası Türkiye'nin koşulları eğer bir koalisyonu gerektiriyorsa herkesle koalisyon oluruz."), "Asker de PKK da silah bıraksın" (CHP Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt), "Hükumet ekonomiyi iyi yönetti" (Parti Meclisi/PM üyesi Binnaz Toprak) ve "AKP'ye casus gazeteci gönderdim" (CHP Genel Başkan Yardımcısı Hurşit Güneş) gibi tartışmalar, partinin lideri Kemal Kılıçdaroğlu'nu zor durumda bırakıyor. CHP lideri her patlak veren olay sonrası, sivrilikleri örtbas etmek ve inkar yöntemini uygulamak zorunda kalıyor.

Silivriye selam ırkçılığa devam

CHP yine her zamanki CHP. Aynı tas aynı hamam günlerinde, daha fazla oy alabilmek ve AKP'yi koltuktan indirebilmek adına bir genel başkan değişikliği de yaşadı ama... Olmuyorsa olmuyordur işte! Değişimler figüranlar ile gerçekleş(e)mediğinden, yine aynı politikalar ile yola devam ediyor. Bunlara daha önce CHP'deki 2010 model değişim ve devam yazımda da değinmiştim zaten.
Son olarak Süheyl Batum (CHP Genel Sekreteri), "50 bin kişiyle Silivri'ye yürüyelim" önerisinde bulundu. Yetinmedi, bir de Mustafa Balbay ve Tuncay Özkan'ı milletvekili adayı yapmayı önerdi.

Kişisel Yorumum: Kem alat ile kemalat olmaz. Türkiye'de şu an görünür bir muhalefet yok. Hal böyle olunca AKP'nin alanı daha da genişliyor. Onlar da bu rahatlığın sonucu alışılagelmiş kolaycılık anlayışımızın da etkisiyle, sansüre ve milliyetçiliğe yanaşıyor. Asıl şaşırtıcı bulduğum ise bu açıklamaları sonrası Süheyl Batum hakkındaki şaşkınlıktır. Yani Batum'un görüşleri ve yakın tarihçesi belli, ne beklenebilir veya ne bekleniyordu ki bu "yeni CHP" çorbasından?

Özüyle sözünün bir olması kişiyi onurlu yapar. İnsanın dili başka özü başkaysa, bu onu yapsa yapsa yalancı yapar. Kılıçdaroğlu bir başka Batum bir başka, ikisi de geminin kaptan köşkünde. İkisinin farklı dünya görüşleri olması parti içi demokrasi mi yoksa farklı bir şey mi. Türk ırkçılığını kendine rehber edinen bir anlayışın Fransa'daki Le Pen'ci anlayıştan, Amerikadaki zenci düşmanı beyaz ırkçılığından farkı nedir allah aşkına?
(sabahattinali - 26 Ocak, Radikal Online)

Sayıştay Kanunu

Yeni Sayıştay Kanunu'na eklenen bir madde ile, TSK başta olmak üzere emniyet ve savunma hizmeti sunan kurumların harcamalarının kamuoyu ile paylaşılmasına önemli ölçüde sınırlama getirildi. Böylece AKP 2004'te açtığı reform yolunu tersine işletmiş oldu.

Bu yeni düzenlemelere, başta CHP ve iktidar partisi AKP olmak üzere tüm partiler tam destek verirken; Taraf gazetesinde ağır eleştiriler yer aldı. Cumhurbaşkanlığı yolunun taşlarını döşemeye başlayan RTE'nin yeni göz boyama ve Askeriye'ye yaranma taktiği olarak sundu bu gelişmeleri. Ahmet Altan şöyle diyordu:

Ortada CHP diye bir parti gören var mı?
Koskoca ana muhalefet partisi, bizim gazetenin AKP'yi eleştirmesinin çıkarttığı ses kadar ses çıkartamıyorsa, o kadar bir etki yaratamıyorsa siz ona "ana muhalefet" der misiniz?
(...)
CHP, aydınlara karşı AKP'yi savunuyor.
AKP'nin, Şemdinli'den sonra "askerî vesayet" düzeniyle yaptığı en büyük anlaşmanın ürünü olan Sayıştay Yasası'nı eleştirmiyor, Hrant Dink'in katillerinin ortaya çıkartılması için hükümeti sıkıştırmıyor, Balyoz darbesinin üstüne gitmiyor, özgürlükçü bir anayasa hazırlanmasını talep edip kendi önerilerini açıklamıyor, Kürt sorununu çözmesi için AKP'yi zorlamıyor, AB yolunda frene basılmasını gündeme getirmiyor. Hiçbir muhalefeti yok bu konularda.
"Benim adım Kemal, ben Ergenekoncuları seviyorum."
(23.01.2011, Taraf)

Taraf'taki bir başka sivri yazı ise: "GENELKURMAY SANA SUSMANI TELKİN EDİYORUZ" başlıklı olandı. TSK'nın en başta belirttiğim ilgili basın açıklamasının sonrasında, 9 Kasım 2010'da açıklanan AB İlerleme Raporu'ndaki Genelkurmay basın açıklamalarıyla ilgili bölüme işaret ediliyordu ve "Türk Silahlı Kuvvetleri'nin siyaseti etkilemeyi sürdürdüğü", "Üst düzey ordu mensuplarının birçok fırsatta etnisite, Güneydoğu, laiklik ve siyasi partiler gibi iç ve dış politika konularında görüş açıklaması"na işaret edilmekteydi.

TSK küçültülmeden militarist vesayet bitmez.
TSK %90 küçültülerek profesyonel normal bir orduya dönüştürülmelidir. Sadece bugünkü rütbelilerden ordu kurulsa, 100-200 bin arsında olur asker sayısı. Bu bile haddinden büyük bir ordu olur. Öte yandan, TSK'nın 116 yeni F-16 jet alacağı haberi ne oldu, yine tartışılmıyor. Paralar nerden geliyor?
(radi11 - 26 Ocak, Radikal Online)

----------------------------------------------------------------------------
CHP NEDEN DEĞİŞEMEZ?
"Benim adım Kemal, bulurum dersem bulurum." Popülizm kokan ucuz bir söylem. Bugüne kadar halk sözcüğünü simgesel olark kullanan özde katı devletçi bir anlayışın temsilcisi olan CHP, 60 askeri darbesinin arkasında oldu. 12 Mart darbesinin ardında durdu Nihat Erim CHPliydi... e muhtıralara destek verdi. 70lerde Ecevit'in "ne sömüren ne sömürülen hakça bir düzen" söylemiyle bir umut olmasının iktidara gelmesinin sonuçlarını biliyoruz. Büyük bir hayal kırıklığı.. İkinci Ecevite özenen ağzında değişim demokrasi sözleri ile umut olmak isteyen Kılıçdaroğlu'nun sözlerinin samimiyetine inanmak zor. Tarihin hiç bir döneminde yüzünü halka dönmeyen bir siyasal anlayışın halkın partisine dönüşeceğini umut edenler bence yine aldatılmışlığın derin öfkesini bir daha yaşayacak. AKP'nin altarnatifi ne CHP ne de MHP dir, AKP'den daha değişimci daha özgürlükçü daha demokrat yüzü halka daha dönük siyasal bir anlayıştır. Ne yazıkki böyle bir alternatif oluşmuş değil. Kendini sol olarak gören birkaç Stalinist parti devrimi darbe sanan cuntacı anlayışlar. Alternatif olmaktan o kadar uzaklarda ki... Bir on yıl daha AKP tek başına iktidar olursa hiç şaşırtıcı olmaz.
(sabahattinali - 25 Ocak, Radikal Online)

"...Zaten hiç bir zaman demokrasi vaadetmedi AKP; adalet ve kalkınma vaat etti. Buradaki adaletten anlamamız gereken de kapsamlı yargı reformu değil - ezilmiş Sünniler'in haklarının geri verilmesi. Kalkınma da, Batı'ya kafa tutabilecek, seçilmiş bir padişah tarafından yönetilecek bir "Büyük Türkiye" rüyası - yani aşağılık kompleksi. Bunları vaadederek oy aldı AKP, demokrasi ve insan hakları vaadederek değil. Nitekim kendi hedeflerine yaklaştıkça demokrasi ve insan haklarını sallamaya başladı. AB süreci durdu, orduya göz kırpmalar başladı. (Erdoğan kendini orduya sevdirmek için ölüp bitiyor, seçilmiş padişah olabilmek için ordunun desteğini almak istiyor.) Aslında Erdoğan'ın bu zaafından yararlanıp AKP'yi pat diye hükümetten düşürüvermek çok kolay (ki hükümet aynı zamanda iktidar artık Türkiye'de) . Peki CHP ne yapıyor AKP'yi iktidardan düşürmek ve iktidara hazırlanmak için? CHP neden TSK bütçesine itiraz etmiyor? Neden bu bütçenin denetim dışına kaçırılmasına itiraz etmiyor? Cevap veriyorum: CHP halkın ihtiyaçları ile ilgili değildir. Yargı reformu ile ilgili değildir. Eğitim meselesi ile ilgili değildir. Kürt meselesi ile ilgili değildir. Kıbrıs meselesi ile ilgili değildir. Kısaca iktidar peşinde değildir. 1913'den beri 97 yıl sürmüş bir iktidarı 2010 yılında kaybeden TSK'nın (ve TSK'ya bağımlı oligarşinin) çıkarlarını olabildiğince korumak peşindedir. Varlık nedeni budur. Bak daha DİB'in kullandığı 3 milyar 179 milyon TL ne işe yarar? CHP bu konuda ne yapmaktadır? sorularına bile gelemedik.
(itaatsiz - 12 Ocak, Radikal Online)

Darbelere Karşı 70 Milyon Adım Koalisyonu'nun, "Balyoz: Oyun değil, korkunç plan" başlıklı açıklamasını şu link'ten okuyabilirsiniz.

Nur Serter

2011-01-22T00:11:00.021+02:00

.
Prof. Dr. Nur SERTER.

İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi mezunu. Aynı üniversitede uzun yıllar öğretim üyeliği, hatta yöneticilik yaptı.
(1996-2001 arasında İstanbul Üniversitesi Rektör Yardımcılığı ve Çalışma Ekonomisi Anabilim Dalı Başkanlığı.)

Rektörlükteki görevi sırasında, yöneticisi Kemal Alemdaroğlu'nun politikalarının savunucusu olarak televizyon ekranlarındaki ve güncel entelektüel tartışmalardaki yerini aldı. Yüksek öğretimde dogmalardan yana ve baskıcı bir anlayışın savunuculuğunu yaptı, tam bir Kemalist gibi.

Bir bilim kadını. Ama onun için kamuoyu önünde intihâl [TDK: Aşırma. Ek$i Sözlük: edindiğiniz bilgiyi, akademik yazılarda, nerden aldığınızı belirtmeden kullanma durumu (vic). Benim tanımım: Başkalarına ait yayınlar üzerinden yükselme, yani hırsızlık] gibi suçlamaların veya eğitim kalitesi, eğitime ayrılan bütçe gibi konular üzerinde durmaktansa TÜRBAN çok daha önemliydi. İliklerine kadar siyaset ile işliydi ve nihayet CHP'den aktif ve görünür siyaset hayatına başladı. 2007 genel seçimlerinde CHP İstanbul milletvekili olarak parlamento sıralarındaki yerini aldı.

Bundan bir kaç sene önce, 28 Şubat döneminin parlak simalarından eski kadın milletvekili Ayseli Göksoy ile yaptığı bir söyleşine denk geldim bir tv kanalında. Her zamanki gibi yine dizlerine ulaşan bir tayyör takım elbise giymişti, ünifoması sanırım bu. Şöyle diyordu tesettür ve kapalı kız öğrenciler ile ilgili görüşü ve üniversitesinin tutumu ile ilgili gelen bir soru karşısında:
"Artık zamanın değiştiği; genç kızların açık giyinmekten, mini etek şort giymekten hatta göbekleri açık giysilerden hoşlandıkları; kozmetik sanayinin gelişmesi ve artan ilgiyle kapalı kızların bile ruj sürmeleri ve tüm gençlerin rengarenk giyinmeye başlaması ile artık kapanmanın yersiz oluşu" şeklinde devam eden muhteşem tespitler.

Şöyle demiştim bir zamanlar yazıp sonradan sildiğim bir Ek$i Sözlük entry'mde:

Nur Serter: Laikliği; din ve devlet işlerinin + din ve bilimin birbirinden ayrılmasını, kısacası herhangi bir şeyle başka bir şeyin birbirinden ayrılması ve arasına mesafe konulması olgusunu, bu iki şeyin sürekli birbiriyle çatışması olarak algılayan biri.
Potansiyel açıklamaları ve tavırlarıyla karşıtı olduğu dinci kesimin kadrolaşması ve bilimsel arenaya müdahalesinde en uygun zemini yaratan isimlerden.

Gerçekten de o dönemlerde, bu tarz kişilerin sırf dincilerin yükselişini + kadrolaşmasını güçlendirmek ve o cenahta nefret yaratmak için desteklendiğini bile düşündüğümü söylüyordum.
Özellikle 28 Şubat çevresi dönemde sıklıkla ekranlarda beliriyor, yapılanların kaçınılmazlığını vurgulamak adına sıklıkla Aczmendi örneğini kullanıyordu Nur Serter. "İstanbul Üniversitesi koridorlarında ellerinde asaları, bastonları ve o korkunç görüntüleri ile Aczmendilerin yürümesine müsaade edilemeyeceğini; bunun ne kadar korkunç bir şey olacağını" dile getiriyordu. Ben de küçüğüm işte o yıllarda hak veriyorum filan... Hangi Aczmendî, hangi üniversite sınav puanını alarak hangi Matematik-Türkçe-Sosyal-Fizik ile girmiş İ. Ü. koridorlarına da olmayan şey üzerinden nasıl böyle sistematik korku yaratılıyor diye sormayın. Hayal ediyoruz ve kınıyoruz burada.

Bundan bir kaç gün önce de OdaTv'de kendisiyle yapılmış bir söyleşiyi okudum (Yayınlanma tarihi: 14 Ocak 2011). "Yeni CHP" hakkındaki görüşleri sorulmuş, o da anlatmış. (bkz: Nur Serter yeni CHP'yi Oda Tv'ye anlattı)
Bu satırları okuduğum zaman yeni CHP ve Kemal Kılıçdaroğlu hakkındaki görüşlerim biraz daha pekişti. Bunları daha önce "CHP'deki 2010 model değişim" başlıklı iki yazımda bir nebze dile getirmiştim zaten. Bugün biraz daha ileri giderek, Kılıçdaroğlu'nun sırf oylar artsın vesayet devam etsin diye o koltuğa oturtulmuş bir memur olduğu daha da netleşmiştir. Aksi takdirde Nur Serter Türk siyaset geleneğinde yeri olmayan böyle bir üslupla kendini parti üstü bir konumda görerek içerisinde olduğu siyasi parti ile ilgili böyle açıklamalar yapabilir miydi? İçerisinde Nur Serter'in olduğu bir CHP ne kadar yeni olabilirse o kadar yeni bir parti işte! Sadece vitrin değişiyor. Bir anlamda "Türk'ün Türk'e propagandası" gibi "CHP'linin CHP'liye yenilik propagandası".
Hadi hayırlısı diyelim. Bakalım "Bu halk aptal" denen ucube kitleyi bu sefer kandırabilecekler mi?

-MISCELLANEOUS-

*Benzerlerine kıyasla oldukça iyi Türkçe konuşma becerisi ve etkileyici bir aurası var.

*Akrep kadını.

*O da Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD) yöneticiliği yapmış.

*27 Mayıs 1960 askeri darbesine katılan subaylardan Kurmay Albay Emin Aytekin'in kızı.
Az Tarih bilgisi: İstanbul Örfi İdare Kurmay Başkanı olan Emin Aytekin, darbeci Talat Aydemir ile ilişkisi olduğu gerekçesiyle 1962'de ordudan çıkarılan subaylar arasındaydı.

*Şimdinin CHP'lisi Nur Serter, 1970'lerde İktisattaki ülkücü akademisyen grubunda yer alıyormuş. Es geçilemeyecek niteliklerde, doğuştan siyasetçi bir akademik bayan. Veya doğuştan CeMeHaPe'li!

*İstanbul Üniversitesi'nde Rektör Yardımcısı iken başörtülü kız öğrenciler için kurdurduğu "ikna odaları" ile tanındı. Halen bu madde nedeniyle gündemde ve muhtemelen yıllarca da olacak.

*90'ların sonlarına yaklaşırken İstanbul Üniversitesi'nin bir diğer profesörü Toktamış Ateş, yönetimin baskıcı anlayışına getirdiği eleştiriler nedeniyle sorunlar yaşadı ve sonunda istifa etti diye hatırlıyorum. O dönemlerde ekranlarda Nur Serter ile beraber tartışma programlarına katıldıkları oluyordu. Zaman Toktamış Ateş'i haklı çıkardı ve Temmuz 2009 başlığında da not düştüğüm şu sözleri geldi: "Bakan olma hevesiyle darbe girişimine katılmak isteyenler oldu. Özgürlükten yana tavır koyması gereken bazı akademisyenler, darbe sonrasında kurulacak hükümette bakan olabilmek için sürece destek verdi. Bakanlık, üst düzey görev bekleyenler vardı. Bir takım isimlerin birilerine yaranmak için neler önerdiğini, ne tür toplantılar yaptıkları ortaya çıktı. Ergenekon diye isimlendirilen davanın iddianamesine bakıldığında zaten bunların kim olduğu görülür."

Şimdilerde Nur Serter'in temsil ettiği cuntacı efendilerin talimatıyla birileri, Türkiye'nin en ünlü akademisyenlerinden birine ve Atatürkçülük dendiğinde akla ilk gelenlerinden birine ısmarlama haberler yapmaya başladı.

*Kemal Alemdaroğlu intihal sebebiyle ceza aldı, daha önce de değinmiştim (bkz: Ergenekon'un küçük bir portresi). Başka bir ülkede olsa böylesi bir olaydan sonra böylesi önemli bir rektörün yüzünün kızarması gerekirdi ama... Bizde "Türkiye seninle de gurur duyar beyefendi".

*80'li yıllarda ruh çağırma ve ruhlarla temas seanslarıyla belli bir kesimde bilinen "Beyti Dost" (bazı kaynaklarda "Sevgi birliği" olarak da geçer) adlı tarikatın kurucusu Dr. Refet Kayserilioğlu'nun çıkardığı "Sevgi Dünyası" dergisinin uzun soluklu yazarlarından biriydi. Rahmetli Cenk Koray'ın da katıldığı bu ruh seansları ve İsa ile ilgili bir açıklaması sanki aklımda...

*1997'de yayınlanmış olan "Dinde Siyasal İslam Tekeli" adlı kitabı Refah Partisi'nin kapatılması davasında kaynak olarak kullanılmış.

*Çağlayan Meydanı'nda yapılan Cumhuriyet mitinginde (2007), Genelkurmay'ın e-muhtırasına ithafen: "Askerin önünde saygıyla eğiliyoruz" demişti. Efendisinin sadık kölesi akademisyen.

*(Bence) milletvekilliği sırasındaki en anlamlı, kariyerine uygun, Türk yüksek eğitim sistemindeki mevcut bir ucubeye ışık tuttuğu çıkışı Öğrenci Afları konusunda 2008 senesinde Meclis kürsüsüne yansıttığı tepkisidir. AKP'nin o dönem hazırlık aşamasında olan af tasarısı ile ilgili açıklamaları üzerinde durmak istiyorum biraz. Önce bir açıklama ile AKP döneminin bir önceki yani ilk öğrenci affından bahsetmek istiyorum:

AKP ilk iktidara geçişinde apar topar bir af çıkarmıştı biliyorsunuz. Bazıları bunun türban-peruk sorunları dönemlerinde üniversiteden uzaklaştırılmış olan hedef kitlelerini amaçladığını iddia etmişti. Ancak o kadar hızlı oldu ki affın kanunlaşması; yaz tatilinde olan hocalar ve üniversite personeli, af kanunlaşır kanunlaşmaz apar topar başlayan kayıtlar ve sınavlar, bürokratik sorunlar derken bazı devlet üniversitelerimizde aftan yararlanma hakkı bulunmayan gençlere dahi sınav hakkı tanınmış, bu gençlerin uzatma sebebiyle çok yüksek bir meblağa denk düşen harçları alınmış ama neticede hukuk işlerinin kararıyla sınavlarını başarıyla geçenlerine "aslında bu affın kendilerini kapsamadığı" söylenerek yol verilmiştir.
Beri yandan sınavların çok kısa bir sürede yapılması ve bütün dersleri verme şartıyla sonuçların kabulü gibi özel koşullar konulması; af hakkı olup alttan çok sayıda dersi olan üniversite öğrencisinin de tekrar bir af beklemesine neden olmuştu.
İşte bu beklentilerin sonucunda yeni bir af tasarısı gündeme geldiğinde Nur Serter -aynen aktarıyorum-, şunları demişti:

"En azından bugüne kadar çıkartılmış aflar kapsamında olaya baktığımızda, afların uygulanabilir olma ve pratik olma, sorunu çözme özelliği taşıması gerekir. Bugüne kadar çıkarılan aflar çok dar bir zaman kapsamı içinde çok az sayıda sınav hakkı vererek, aftan gelen ve zaten eğitim formasyonundan bir miktar uzaklaşmış olan kişileri yeniden yüksek öğretime kazandırmadı. Bunlar girdikleri gibi üniversiteden bir yıl içerisinden tekrar atıldılar. Bu nedenle çıkarılan bu aflar bir fayda sağlamadı. Onun için çıkarılacak olan af, sorunu çözecek olanakları sağlaması son derece önemli.
...Türkiye sürekli aflar çıkaran bir ülke durumuna geldi. Af çıkıyor, sonra yeni bir af beklentisi başlıyor. Bunun çok dar kapsamlı tutulmasıyla da yakın ilişkisi var. Aslında doğru olan kapsamı daha genişletilmiş, sorunu çözecek bir af yasasının çıkarılması. Sonra bir daha af konusunun Türkiye'nin gündeminden uzaklaştırılmasıdır. Bunun için çıkarılacak olan yasanın bu kapsam içinde hazırlanması lazım. Büyük bir umut yaratıldı. Yaklaşık bir milyon kişi beklentiye sokuldu. Bu umut boşa çıkarsa bu öğrenciler yeniden taleplerini sürdürecek..." (Eylül 2008)

Bu sözleri duyduğumda şaşırmıştım. Takip ettiğim kadarıyla, son 10 yıldır yaptığı tüm açıklamalarında ilk defa faşizan veya ayırımcı olmayan bir üslup kullanmıştı Nur Serter. Gerçekten bu tarihi bir durum olduğundan ben de buraya not düşmek istedim.

EK: Uzun zamandır kendisi hakkında yaptığım yorumlarımı ve beğendiklerimi toparlamak günlerimi aldı. Bunun bir de beyinde tavlama ile geçen öncül ayları var.
Sanırım eksikler hep olacak, mükemmeliyetçiliği gölgelemek adına... Mazur görünüz. Her tür zenginleştirme için minnettar kalırım.

Olmuyorsa zorlamayacaksın

2011-01-18T22:07:00.008+02:00

Olsun istersin.

Hatta olsun diye yapılması gerekenden daha da fazla üstelersin.

Aşktır; değer verirsin, ödün verirsin, sevgiden de öte saygı gösterirsin,

Olmayacak kaç şey varsa bir araya bile getirirsin...

Bakarsın, ne anlattığını anlayabilmiş (?) ne de çözüm için bişeyler yapma gayretinde.

İştir; sabahlarsın. "Olsun" diye ailenden çaldığın zamanı oraya verirsin.

Dosttur; hayatta kimseyi dinlemediğin kadar dinler, kendine ayırmadığın onca şeyi "O'na" ayırmaya çalışırsın...

Sonra olayın içinden kendini çıkartır şöyle karşıdan yaptıklarına bir bakarsın.

Bakarsın ki her şey başladığın gibi!

~~Olmuyorsa, olmuyordur!~~

Gönlün rahat mı?
Elinden geleni yaptın mı?
Cidden olmuyorsa zorlamayacaksın.

(Bir Özgür Şahin şiiri)

Gündem Aralık 2010-3

2011-01-13T11:31:00.015+02:00

(Zamanda ne kadar geriyim görüyorsunuz ki halâ Aralık 2010 haberlerindeyim.)

İsrail'de yangın / Mount Carmel forest fire

İsrail'in kuzeyindeki Karmel dağlarında (Haifa) 2 Aralık'ta gün ışığında çıkan ve hızla yayılan yangın, Akdeniz'e komşu ormanın büyük bölümünü tahrip ettiği gibi insan hayatlarına da mâl oldu. 42 veya bazı kaynaklara göre 44 kişinin öldüğü söyleniyor. Ancak 5 Aralık'ta söndürülebilen yangında yakınlardaki bir hapishanedeki (Damun Prison) suçluları bölgeden taşıyan bir araç, içindeki resmi görevliler ve yangını söndürmek isteyen itfaiyeciler + bazı polis görevlileri ile birlikte alevler içinde kayboldu. Olaylar sırasında yakınlardaki yerleşim yerleri boşaltıldı. Başbakan Benjamin Netanyahu'nun talebiyle çeşitli ülkeler yangını söndürmede İsrail'e yardımlar gönderdi; benim aklımda Rusya'nın gönderdiği büyük yangın söndürme uçağı kaldı mesela. Filistin İtfaiye teşkilatının da çalışmalara katıldığı söyleniyor.

Çirkin bir benzetme olacak bu olayda ama; "Kambersiz düğün olmaz" kabilinden, özel bir talep olmamasına rağmen Türkiye yani ülkemiz de iki yangın söndürme uçağı gönderdi. Davos'taki "One Minüt" çıkışıyla başlayıp Mavi Marmara olayları (Gazze filosu baskını/Gaza flotilla raid") sonrasında yaşanan karşılıklı zıtlaşmalar içerisinde debelenirken, bu şaşırtıcı gelişme karşısında İsrail hükümeti adına Başbakan Netanyahu teşekkürlerini sundu ve "Bunun iki ülke arasında daha iyi ilişkilerin başlangıcı olmasını umduğunu" söyledi.

İşte her şey de bu noktadan sonra başladı. Tayyip Erdoğan parti grup konuşmasında, "Yeni bir sayfa için suçun itirafı, özür ve tazminatın gerektiğini; ayrıca hafifletilmiş durumdaki ambargoların tamamen kaldırılmasından yana olduklarını" belirtti. Ve "(Özür konusunda) birey-devlet ayırımı olamayacağını, bu konularda adımlar atılmadığı sürece normalleşme beklenmemesi gerektiğini" ekledi. Bir ara başta Haaretz gazetesi olma üzere medyadan yansıyan haberlere göre Netanyahu'nun ılımlı tavrı sanki bir beklenti oluştursa da, İsrail Parlementosu Knesset 15 Aralık 2010 tarihli oturumuyla hayal kırıklığı yarattı. İsrail Dışişleri Bakan Yardımcısı ("alçak koltuk-yüksek koltuk" insanı) Danny Ayalon, "İsrail askerlerinin mutedil davrandığını ve sadece 9 kişiyi öldürdüğünü, teröristleri ise serbest bıraktıklarını" söyledi.

(Bilemiyorum tüm bunlar iki taraf siyasetçilerinin oy deposu olarak danışıklı dövüşleri midir;) zaten apartta bekler gibi duran Dış İşleri Bakanı Avigdor Lieberman da: "Türkiye'den özür dilemek teröre teslim olmak anlamına gelir" dedi ve asıl kendilerinin tazminat talebi olduğunu vurguladı.

Ve başladı gene aynı şeyler konuşulmaya... Aralık Türkiye gündemi yine İsrail haberleri ile doluydu. (Bence danışmanları Başbakanımıza nitelikli bir Türkçe sözlükte "özür" kelimesinin karşılığında yazanları okuması tavsiyesinde bulunmalı. Her iki taraf için de tekrarlanabilme ihtimali olan tavırlarda özür dilenmesini talep etmek hiç de hoş bir şey değil; hele ki bunu bir felakete yardımdan sonra yapmak.)

Hey Wiki Wiki!
Açıklanan (ve daha önceki bir Gündem yazımda not düşeceğimi yazmama rağmen hala bir arpa boyu yol alamadığım) Wikileaks Türkiye haberlerindeki, iktidar partisi ve bakanlar hakkındaki iddialar sonrası AKP asıl suçluyu derhal buldu: İSRAİL.

AKP Wikileaks Araştırma Komisyonu'nun başına Abdülkadir Aksu'nun getirilmesi ise tam bir sarkazm.

Kemalizm tartışmaları
Kısıtlı bir çevrede yıllardır Kemalizm ve Atatürk ilkeleri noktasında yapılan tartışmalar, kamuoyunda yaygınlaşmakta. (Belki zaman bulduğumda bir Kemalizm kolajı yayınlayacağım. Bu konular çok detaylı, uzun ve tartışmalı olduğundan; yazmak bazen içimden gelmiyor.)

Zamlar
Hangi iktidar başa geçerse geçsin Türkiye'de vazgeçilmeyen bir iktidar alışkanlığıdır peşpeşe hayata geçirilen zamlar. Yeni düzenleme ile alkollü içkilere yansıtılan orantısız ÖTV artışlarını daha önce Aralık 2010-1'de değinmiştim. Durmadan artışını sürdüren bir diğer meta da: Benzin. "Benzine zam", "Benzine yine zam geldi", "Yeni benzin fiyatları" gibi son haftalarda süregelen nice zamdan sonra artık atacak değişik bir manşet kalmayınca şunu tercih etmişti bazı medya-haber siteleri:
"Vatandaş isyan etti: Yıl bitti, benzin zammı bitmedi".

TSK ve Deniz Kuvvetleri'nde son dönemde basına yansıyan fuhuş ve şantaj çeteleri haberlerinden -kısaca- daha önce de Gündem başlıklarında değinmiştim (bkz: Gündem Kasım 2010).
Askeri Casusluk ve Şantaj Soruşturması'nı yürüten özel yetkili İstanbul Cumhuriyet Savcısı (Ergenekon Davası'na sonradan dahil olan savcılardan) Fikret Seçen tarafından Aralık ayının ilk haftasında (6 Aralık 2010) Gölcük Donanma Komutanlığı'nda bir arama yürütüldü. Güvenlik için Genelkurmay Başkanlığı'ndan görevli bir albay nezaretinde ve askeriye tarafından kamera görüntüleri eşliğinde çalışmaların yapıldığı not düşülüyor. Çuvallar dolusu el konan belgeler içerisinde yeni darbe planlarının olduğu, askeri müdahale sonrası neler yapılması gerektiğine ilişkin bilgiler, gizlenen mühimmat krokileri, devletin kritik birimlerine ilişkin kripto (şifreli yazı) dökümleri, 34 adet ses kaydı, Kafes ve İrtica ile Mücadele Eylem Planları'nın devamı niteliğindeki belgeler bulunduğu söyleniyor (bkz).

Aramanın ardından, Gölcük Donanma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürlüğü'nde çalışan 6 muvazzaf subay Beşiktaş Adliyesi'ne ifadelerini almak için getirildi. Örgüt üyeliği suçlamasıyla iki subay tutuklandı.

MGK'da İsrail
Son olarak bir İsrail haberi daha. (Bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama, AKP iktidar olduğundan beri gündemdeki her 5 ila 10 haberden biri mutlaka İsrail üzerine oluyor. Kızışma dönemlerinde sıklık çok daha artıyor. Yaklaşan seçimler ile adına daha fazla aşina olursak, buna da şaşmam.)
Haber şu: İsrail'de yayımlanan Haaretz gazetesi, "(Kırmızı Kitap olarak da bilinen) Türk Milli Güvenlik Siyaset Belgesi'nde, İsrail'in Türkiye'nin çıkarları ve politikalarına yönelik belli başlı tehditlerden biri olarak sınıflandırıldığını" iddia etti. (bkz: Turkey lists Israel as a 'threat to its interests')
İran, Suriye, Ermenistan ve Gürcistan'ın ise tehdit olarak anılmadığı vurgulanan haberde, bazı ülkelerin artık tehdit olmaktan çıkarılmasında (Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun) "komşularla sıfır problem" politikasının etkisi olduğu görüşlerine de yer verildi. (İyi niyetli bir habercilik dili kullanılmamış bence.)

Ankara'dan bu haberler hakkında yapılan açıklama ise: "İsrail'in çevredeki risklerde geçtiğini, Ortadoğu'daki istikrarsızlığın İsrail'in Filistin ve nükleer politikalarından kaynaklandığını, silahlanma yarışı çıkabileceğini, bunların Türkiye'yi etkileyebileceğinin sıralandığı" yönünde.

Atlayarak ve elbette arada bazılarını kaynatarak da olsa bir seneyi tamamladım.

Tüm Aralık haberleri için bkz: Aralık 2010

KELİMELER

2011-01-10T03:57:00.027+02:00

Modern zamanlarda, okumuş-yazmış kesim başta olmak üzere en çok ırzına geçilen kelimeler ve güncel kullanımlarından örnekler vericem bugün, kısa kısa...

Güncel kullanımda, 'Özenli ve temkinli tavır' olmuş: 'Elitlik'.
'Selektif/Seçici' olmuş: 'Elit'.

Kalite: Yerli-yersiz kullanım ile ırzına geçilmiş dillerden düşmeyen popüler kelime.

Marka: Boku çıkarılmış bir ifade. "Para getiren her şey."

Depresyon: Modern zamanların favori hastalığı. Gençler bunun için kuyrukta bekliyor, zira çok seksi duruyor. Bu itiş-kakışta olan sözlük anlamıyla depresyon yaşayana oluyor. (bkz: bir intihar)

Yaftacılık: 'İlericilik'. 'Umuttan yana olmak'. 'Türk solu'.

Kutsal değerler: Doların yeşili karşısında ilk vazgeçilecekler listesi.

Şeytan taşlamak: Bir orgazm metodu.

Aşk: 'Cinsellik'.

Seviye: Para.
Seviyeli beraberlik: "Her türlü yapıyoruz, peşin çalışıyoruz."

Doğal: Götünüzü belleyebilme olasılığı olan hedeler. "Doğal ürün, hiç bir zararı yok" imiş... Yılan zehiri, sihirli mantar ve ot da son derece doğal ürünlerimizdir mesela?

Kahraman/Önder: Anti-kahraman olan kibirli kişi.

Münferit: Anamızın, bacımızın, sülalemizin topunun tecavüze uğradığını dahi görsek kullanabileceğimiz joker kelime. "Bana dokunmayan yılan bin yaşasıncılık".

Evlilik: En az bir kez denenmesi gereken şey. Her Türk genci mutlaka evlenmeli, evlendirmeli ve hatta derhal bi tane cücük attırmalı. Nasılsa sonra bir bahane bulup boşanacaksınız.

İyi aile kızı: Yorumsuz.
Üniversite mezunu genç kız: "Çocuk da yaparım kariyer de" kızları ve/veya diplomalı orospucuklar.

Bencillik: Issız bir adaya dahi düşşen, yanına alman gereken üç şeyden mutlaka biri. 'Üçün biri' değil, 'üçün hepsi'.

Duygusal olmak: Olmayan var mı zaten? Herkes olmuş "tamamen duygusal"!
(Cem Yılmaz'a saygılarımla...)
.

Ekşi Sözlük (Popülerliğin getirisi götürüsü)

2011-01-06T15:04:00.052+02:00

Uzun bir zaman diliminden sonra tekrar Ekşi Sözlük'te yazmaya meyledişimle, ilgili siteye ayırdığım süre doğal olarak artmaya başladı. Şans mı desem veya tesadüf mü şimdi bilemedim ama, yine bir "yeni yazar alımı" döneminde yollarımız kesişti. Hakkında yazmak istediğim bir kaç şey var, aslında bunları sitede Ek$i Sözlük başlığına yazmak istedim ama genel akışı bozmamak adına, kendi blogumda konuyu zenginleştirerek paylaşmaya karar verdim. "Popülerliğin getirisi götürüsü" derken, genel objektif bir değerlendirmedense subjektif yani kişisel yorumlarıma ve sevdiklerimle ortak görüşlerimize yer vermek niyetindeyim.

Belki daha önce Türk Medyası etiketli bloglarımda da değinmiş olabilirim; medya üzerine değerlendirmeler yapılan ortamlar ve okur yorumlarında yeri geldiğinde mutlaka belirttiğim bir tespit vardır: Son yıllarda Türk yazılı basını yaygın biçimde, "Eklektik, demokrat ve ilerici bir gazete olduklarını belli etmek" uğruna her tarzdan, her telden, her dünya görüşünden, her kalibreden kadın-erkek bilimum yazarı kadroya doldurup ilgili gazetenin esas çizgisini kırmak suretiyle etkinliklerini ve okur gözündeki saygınlıklarını zedelemekle meşgul. Bunu en iyi Radikal gazetesinde gözlemleme şansına sahip oldum. Perihan Mağden, Yıldırım Türker, Hakkı Devrim, Namık Kemal Zeybek, Hasan Celal Güzel, Nur Çintay A., Akif Beki, (şimdilerde Cüneyt Özdemir) gibi uzayıp giden isimleri aynı çatı altında toplamak belki yaratıcı bir fikirdi. Bu kadronun gazeteye getirisi-götürüsü ne oldu, sorusunu ise okuyanlara bırakıyorum.
Benzer bir yola -bir ara düzenli olarak takip ettiğim- Taraf da dahildi. Türbanlılar, "kutsal değerlere hakaret ediliyor" papağanları, inançsızlar, sosyalistler, komünistler, liberaller vs vs...
Bu gibi birbirine zıt tarzların bir arada bulunmasından rahatsızlık hissetmediğim belki de tek oluşum: Ek$i Sözlük. Kalıplaşmış ve ezbere düşünceler ile yoğrulan tek tip ezberci insan modelinin bu kadar yaygın olduğu bir toplumda, farklı görüşlerin aynı çatı altında ortak kurallarla var olma imkanı bulması, Ekşi Sözlük'e esaslı bir esneklik kazandırıyor bence.

Ancak... Farklı görüşler/farklı zevkler/farklı bilgiler gerçekten ne kadar "farklı"? Yoksa tek fark "entrylerin yazarlarının farklı olması" mı? Ortamda "fark", "görüş", "bilgi", "deneyim" denilebilecek önermeler barındığında ancak bu yapı etkileyici olabilir. Konu önemli değil, herhangi bir Ekşi Sözlük başlığını açıp en baştan okuyun, tercihen çok entry girilmiş konuları tercih edin. İlk 2-3 sayfadan sonra başlıyor bir "tekrar entryler furyası".
Belli ki oraya Voltran'ı oluşturmak gayesiyle bu "suyunun suyunun suyunu" yazanlar hiç okumamış ötesini berisini. Önemsemiyor ortamı da... Ve "sallıyor". Aynı çoğu köşe yazarı gibi. Ne var ki olayı/formatı da çözmüş, daha önce bilmem kaç kere yazılmış olanı bir kez daha yazıp entrysinin silinmemesini de garantilemiş.

Çok çok az yazarı hariç (aralarında badilerim, okumaktan zevk aldıklarım ve artık on yılı bulan zaman diliminde düzenli takip ettiğim bir kaç yazar var), benim için artık "okunmak istenen bir yer" değil; daha çok "göz atılacak" bir ortama benziyor. Tam bir "modern zamanlar "yaklaşımı bu belki de... Galiba diğer yazarlar da böyle düşünüyor ki, "sözlük celebrity'si" olmadığı takdirde (ki onlarda bile durum pek parlak değil) binlerce entrysi olan ve halen aktif olan nice nitelikli yazar hakkında "kimdir nedir?" diye baktığınızda sadece son entry'lerinin oylanmakta olduğunu görüyorum mesela. Binlerce entrysi olup çok güncel konularda geçmişte yazmış kişiler ise çoktan unutulmuş. Bir ara bir gazeteci Fatih Altaylı'yı, "kendi gazetesindeki baş yazarların yazılarını dahi okumaması ve bilmediği konularda kalem oynatması" ile eleştirmişti. Şimdi o geldi aklıma.

Modern zamanlarda yüzeysellik, içeriksizlik ve tatminsizlik hit olmuş şeyler. Depresyon ise favori hastalık. Tüm gençliğin (kız-erkek), donanımlı ve sohbette iştahlı olduğu tek alan diziler ve magazin. Bu sığlıkta sözlüklerden ne bekliyorsun? "Eğleniyoruz işte fazla büyütmemek lazım, yaz geç" belki de gerçekten, baş sığların dediği gibi... Zaten Cüneyt Özdemir'in de düşündüğü gibi; her şey olmuş abone sayısı, tıklanma sayısı.

Kıssadan hisse: Demek ki çok yapılan bazı şeylerde yüce bir hikmet var ki, başında Ertuğrul Özkök olsa da olmasa da aynı yolda ilerleniyor.

*Resimleri sırasıyla: esescik.blogspot.com ve şu ilginç grup blog çalışmasından aldım: fakatiyiuyudum.blogspot.com

Ekşi Sözlük bünyesindeki aktif yazarlarda fark ettiğim bir başka eğilim de var ki, asıl bunu üzerinde daha fazla durulması gereken bir eksiklik olarak görüyorum. (Bu kadar uzun bir yazıya başlamamdaki asıl amaç şimdi başlıyor yani.) Önce sıkıcı bir özetle konuyu açmaya çalışayım:
Ekşi Sözlük ünlülere ve kurumlara her zaman sert eleştirilerin yapıldığı bir yerdi. Ama eleştirilerin bir temeli bir zeka seviyesi, o da yoksa farklı bir bakış açısı vardı. Bir iddiayı savunma ve çürütme teknikleri açısından da ilham veren yenilikçi bir kaynaktı. Sanırım bu özelliği fazla abartıldı mı nedir, yeni gelenler hemen buna endekslenmek adına -belli ki hiç birikimleri olmayan kişiler, olgular ve olaylar hakkında- öyle bir yazıyorlar/saydırıyorlar ki... Hadi samimiyet yok bilgi yok, akıl-fikir de mi yok?
Kızmıyorum ama hüzne kapılıyorum. Yani bu mu eğitimli gençlik? İftira ve olmayan şeylerle yorum koyan? Üstelik artık internet denen, Google denen şey de varken; insan nasıl bu kadar yüzü kızarmadan bunları yazar? Ve dahası bu tarz nasıl bu kadar bireysel olmaktan çıkıp peşi sıra gelen yalan bilgiler ve ahmaklık gösterileri ile toplu bir elitizm taklidi piyesine dönüşür?
Sonra zaten ilgilenmediğini söylediğin, zerre değer vermediğin biri hakkında niye o kadar yazılar yazarsın?
Kötülemekten veya karmaya endeksli düşünmekten başka yapabileceğin bir şey yok mu? Off.

(Yine Ekşi Sözlük diğer sanal ortamlara göre iyi, bunun bir de gerçek hayat tarafı var.) Şahsen gençlerle çevrili biri olduğumdan, artık bazen an geliyor "Kurtarın beni bu 90'lılardan!" diye haykırmamak için kendimi zor tutuyorum. Sıradan gençlik ile kereste üretimi yapan bilimum "yüksek öğretim kurumları"nı geçtim; en seçkin üniversitelerdeki gençlerin bile tek meselesi ve esaslı bilgi sahibi oldukları sohbet konusu, tekrar söylüyorum: Magazin ve Diziler.
Gazete okumak ve televizyon izlemek denen eylemleri zaten bu iki saçmalığın alıp başını gitmesi yüzünden tiksinti duygusuyla bırakmıştım; Ekşi Sözlük ise "bulunmaz Hint kumaşı" idi ama işte yine "hayalperest" mizacım, belki benim gibi başkalarının da anlamlı sayılarda olabileceğini varsaymamdı.
Bu mudur yani geçmişten bugüne Türk basını ile ilgili acımasız eleştirilerin yapıldığı Ekşi Sözlük? Son hali Türk Medyası'nın berbat bir kopyası gibi. Ve bu kitle ile bir tartışmaya girildiğinde gözlemlenen şey de "sallamak", "bilmediğin konularda pîr'i oynamak". En komiği de bu kitle Tayyib'i eleştiriyor. Halbuki tam onlar için biçilmiş kaftan, hatta rahatlıkla bir kaç beden büyük gelir ortalamaya.

Şu güzel ortamını ve Ekşi Sözlük başlığını bozmak istemedim yani sevgili sözlük. Zira sana ait yazarların, genellikle ya şahaneliğine allkış ya da "Yeni nesil geldi/Ortam bozuldu" arasında salınım yapmakta... Benim bir maruzatım vardı onu paylaşmak istemiştim aslında ama "dikkat dağınıklığı" sorunsalı ile gene nerdeeeen nereye savrulan bir yazı oldu bu da. Bense öylesine sıkıcı bir not düştüm sadece kendimce. Uzayıp giden bu yazıya mariadebonne'den bir alıntı ile son vereyim:

"Ekşi Sözlük okuyucunun zihninde yeni ufuklar açabilen bir ortam iken, kullanıcıyı aptallaştırabiliyor."

Hatta başlamışken bir alıntı daha yapayım:

"Sözlüğün eleştiri veya politik tavır konusunda sevdiğim yazarlarını, Ekşi Sözlük çatısı altında değil nerede yazarsa yazsın iyi yazan insanlar olarak görüyorum. Onların kabiliyetinden Ekşi Sözlüğün bir fayda sağladığını sanmıyorum, genelde haftanın en kötülerindeler zaten." (caponsever - 7 Nisan 2007, Ek$i)

EKLEME:
"Gençler" demişken... Beni bugün bunları düşünüp yazmaya yönlendiren aslen 5 Ocak'taki ODTÜ olayları idi (5 Ocak 2011 - Polise, YÖK'e AKP'ye başkaldırıyoruz). Bir grup öğrencinin ODTÜ'den yola çıkıp az ötedeki AKP Genel Merkezi'ne yürüyerek gitmek ve protesto yürüyüşü yapmak istemesi karşısında Polisin muazzam yığılma yapması ve şiddet kullanması ile yaşanan olaylardan bahsediyorum.

İki açıdaki görüşlerimin pekişmesine ve bu alanlardaki hayal kırıklığımın artmasına neden oldu bu olay:

Bir: Türk Medyası. Törpülenmiş kelimelerle bezeli alışıldık haberciliklerinde, oynanan uzun eşekten bahseden mi istersin; peki ya Anadolu Ajansı'nın "Polisin üniversitelere müdahalesini protesto etmek için AK Parti Genel Merkezi'ne yürümek isteyen öğrenciler, burada da polise taş ve sopalı saldırılarını sürdürdü" gibi loopa saran metinlere yer vermesine
ne dersin; veya iki kameramanın
yaralandığı, Ankara İl Emniyet Müdürü'nün yaralı AA muhaberini hastanede ziyarete gittiği bilgisini el ele verilen dostane pozları da iliştirerek vermesine? (bkz)
Akşam haber bültenlerinde belki daha da ötesi bir yaklaşım vardı üstelik, hele bazı büyük kanalların neredeyse "kaka çocuklar" demediği kaldı.

Bazen eksik ve/veya taraflı haber, yalan haber kadar mide bulandırıcı olabiliyor. Kelimeleri sert ve sivri anlarda eğip bükmek ve terbiye ederek evcilleştirmek de mide bulandırıcı olabilmekte.

İki: Gençler. Bu olayları, akşam bir grup genç insanla birlikte izlerken konuşmalarına şahit olmak benim için yeterince mide bulandırıcı idi. Hala kusmamış olmam ise şahsım hakkında biraz olsun fikir veriyordur sanırım. Son kertede: "Tek gücüm yazmak". Evet, konuşmalar hatırlayabildiğim kadarıyla şöyleydi:

a: Ooooo sıkın sıkın hahaha, çocuğa bak yaa nerdeyse havada uçuyo!
b: Tazzikli su sıkıyolarmış.
a: Film gibi valla n'olmuş ki gene?
c: YÖK'e hayır diyolarmış.
a: Tü Allah sizi kahretmesin emi!
b: Eki eki şekerim.

Bu konuşmalar Türkiye'nin en adı bilindik üniversitelerinde okuyan 90'lı gençlerin ilerici temsilcilerine ait. Artı Ek$i Sözlük yazarları. Bu da benim bittiğim andır. En iyisi yine sadece okurluğa terfi galiba. "İlkokul 3 zeka seviyesi" bile ol(a)mayan, ama her konuda bilirkişi olan bu güruhun kalabalık üyeleriyle sözlüğün de epey işi var doğrusu.

Gündem Aralık 2010-2

2011-01-02T02:12:00.012+02:00

2010'un son günlerine dair bir kaç notu düşmeden edemedim.

18 Aralık 2010 Cumartesi - CHP 15. Olağanüstü Kurultayı gerçekleşti.
Ayrıntıları için bkz: CHP'deki 2010 model değişim -devam

17 Aralık 2010 - Genelkurmay Duyurusu

TSK resmi internet sitesinin (bkz1) yanı sıra Twitter'dan da yapılan bir basın açıklaması (bkz2) ile, Genelkurmay Başkanlığı nezdinde Türk Silahlı Kuvvetleri, bazı güncel olaylar hakkındaki tepkisini internet üzerinden dile getirme/muhtıralama alışkanlığına devam etti. Askeriyenin siyasete karışmaktan asla vazgeçmeyeceği ve bu Osmanlı geleneğinin halen yürürlükte olduğu bir kez daha kamuoyuna ve ilgililere hatırlatıldı.

Bu blogda Gündem haberlerinin iletilmesi aşamasında objektif olmaya genellikle özen gösteriyorum. Arzu edersem eğer, kişisel yorumlarımı parantez içlerinde veya haberin sonunda eklerim. Bu kez de öyle yapmak adına ilgili açıklama metnini dikkatle okumayı denedim, hatta birkaç kez denedim. Ancak maalesef metinden pek bir şey anlaşılmıyor, çünkü daha ilk maddede anlam kaymaları ve belirgin Türkçe hatalar var.
"Türkçe'nin önemi ve tekliği" noktasına sivri bir tonla dikkat çekilen ilgili yazıda, T.C. Anayasası'nın 3. maddesine de atıf yapılmış: "Türkiye devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir".
Türkçe'nin öneminden bahsedilen bir metinde, Türkçe dil bilgisi kurallarının daha en başta ihlâl edilmesi de ayrı bir milliyetçilik kulvarı açmak olmuş doğrusu. İki dil tartışmalarına cevap niteliğindeki 5 maddelik açıklamanın son maddesinde, TSK'nın ülkedeki bir takım tartışmalara "taraf olduğu" da özenle not düşülmüş. (Bu gerçeği belki bilmeyenler vardı, böylece öğrenmiş oldular.)

Evvelsi gün namaz Kur'an, dün solculuk, bu sabah Kürtlük-Türklük, sonra başörtüsü, ve şimdi de anadil... Bu konularda herşeyin en doğrusunu Genelkurmay mı biliyor? Niye? Onlar çoban, yüce Türk Milleti davar mıdır? Ülkenin yararına-zararına olanın ne olduğunu yüce Türk milletinin bağrından çıkmış bunca bilim adamı, siyasetçi, yazar-çizer bilmeyecek; 13 yaşında girdiği askerî okul-askerî birlik-askerî lojman çemberinde ömrü geçmiş, toplumla ve "normal" insanlarla bağı kalmamış, meslekî deformasyon kurbanı birtakım adamlar bilecek öyle mi?

Herşeyin en doğrusunu herkesten iyi bilen bu askerler, siyasetçilerin asker karşısında gıklarını bile çıkaramadıkları yıllarda 200 kişilik bir terörist grubundan -on binlercesini de öldürdükleri halde- nasıl sayısı bir ara 15-20 bine kadar çıkan bir gerilla grubu "yaratmayı" başardılar öyleyse? Kendi aslî işlerinde başarısız olmalarının ödülü olarak mı görüyorlar her salataya maydanoz olmayı? Diyelim bütün siviller hain ya da hainliğe eğilimli ise bunun böyle olup olmadığına NATO'ya bağlı bir ordunun karar vermesi tuhaf olmayacak mı? NATO da mı Orta Asya'dan geldi aq?
(mehmet ordekci - 17.12.2010, Ek$i)

Berbat bir Türkçe ile yazılmış olması bir yana Genelkurmay'ın böylesi açıklamaları Osmanlı usûlü siyasetin devamıdır. O halde Cumhuriyet niçin kurulmuştur? Asker böyle kafasına göre vazifesi olmayan konularda konuşacaksa yıkılsın bu Cumhuriyet, saltanat geri gelsin. Bu bildirinin Türkçesi şudur: Bu ülkede Kemalizm saltanat düşmanlığı değil, saltanat sevdasıdır.
Bu bildiri ile orgazm olanların "Padişahım çok yaşa" sloganına kızmaları, Kapıkulu zihniyetine itiraz etmeleri ironik olduğu kadar ahlaksızcadır. Kürtçe düşmanlığı Kürt düşmanlığıdır. Kürtleri reşit olmayan, hakları olmayan bir kalabalık olarak görenlerin tarihe nasıl geçeceğini görmek için uzun yıllar beklemeyecek olmamız tek tesellimiz.
(itaatsiz - 17.12.2010, Ek$i)

AYİM

Askerî Yüksek İdare Mahkemesi (AYİM), Ağustos YAŞ kararları ile açığa alınan üç generalin terfisine karar verdi.
(Hukuk, "Aldım-verdim/Ben seni yendim" kıskacına sıkışmış durumda.)

Roni Margulies'e saldırı

Çanakkale İHD'nin (İnsan Hakları Derneği) konuğu olan şair-yazar Roni Margulies bir grubun saldırısına uğradı. "Çok kültürlülük perspektifinde barışın dilini kurmak" üzerine konuşulacak bir panelde yumurta ve boyalı torbaların hedefi olarak, barışın bu topraklar ve bu milliyetçi kültürde öyle pek de kolay bir şey olmadığını, (sözde) sol da olsa sağ da olsa, kafa yapısının aynı olduğunu bir kez daha göstermiş oldu bu olay.
Bu haber bana geçenlerde değindiğim Naipaul konusundaki bir şeyi de tekrar hatırlattı. O yazımda Murat Belge'den bir alıntı yapmıştım, şöyle diyordu: "Sanatçı iletmek istediğini iletmekte sonsuz özgürse, biz hepimiz de onun ilettiği şeyi eleştirmekte sonsuz özgürüz. Ama bunun "yaptırım"ı buraya kadar: Eleştirmek." Ve devamında karşı tepkide "sınır nereye kadar?" sorusunu açıyordu.
Burada da aynı şey. Görüşleri yüzünden kıyasıya eleştirilebilir bu adam. Ama yumurta atmak, konuşmasına izin vermemek... Bu adamı politikacı veya Taraf Baş Yazarı'ymışçasına lince kalkışanlar nasıl bir hezeyanda, hangi rüyada?

Acaba şu yumurtacı Türkçü Solcular ve Türkçü Komünist takımı; Türklüğün, Rejimin, Kurucu İdeolojinin, Kemalizmin, İttihatçılığın teminatı Cunmhuriyetin bekçisi Askerlere de yumurta atarlar mı? :-)
(blueknife - 31 Aralık 2010, Radikal Online)

Orhan Miroğlu'na tehdit

Taraf gazetesinin bir başka yazarı; Kürt sorunu, demokratik özerklik, şiddeti kınayan yazıları, Kürtler ile ilgili görüşleri ve geçmişte yaşadıklarıyla dikkat çeken Orhan Miroğlu, PKK'nın bir kolu tarafından ölümle tehdit edildi. (HPG'nin internet sitesindeki bir ifade: "Miroğlu'da, mortoğlu olur bu toprakların tarihinde!")

Kasım ayında BDP Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı Osman Baydemir'in "Silahlı mücadele miadını doldurdu" sözlerine Abdullah Öcalan'ın tepkisinin ardından (bkz), Orhan Miroğlu da benzer düşünceleri nedeniyle PKK tarafından hedef gösterildi.
Hangi tarafta olursa olsun, şiddet ve savaş isteyenler; "barış"tan bahsedenlerden nefret edip derhal susturmaya çalışıyor galiba.

Üniversiteler
Başlayan "Yumurta olayları" ile öyle hızlı bazı gelişmeler yaşanıyor ki, takip etmekte zorlanıyorum. Üniversiteler Polis ile dolduruluyor, polise ekstra yetkiler veriliyor... Normalde Jandarma bölgesinde olmasına rağmen, Hacettepe Üniversitesi Beytepe Kampüsü dahi kapılarını polise açınca, burada nahoş bir iktidar tavrının sergilendiğini görmemek mümkün değil.

Geçenlerde Radikal'de şöyle bir haber vardı: Noel Baba'yı bıçakladılar
"Yılbaşı kutlamalarına karşı olduklarını söyleyen Anadolu Gençlik Derneği'ne üye bir grup üniversite öğrencisi, İstanbul Üniversitesi önünde Enam Suresi'nin 162'nci ayetini okuyarak temsili şişme Noel Baba'yı bıçakladılar" diyordu haberde. Ellerinde bıçaklar olan bu insanlara üniversite kapısında hiç bir şey yapmayan Polis, kaç metre öteden yumurta görünce alarma geçiyor. İroniye buyrun.

Polisin dövdüğü öğrencileri darbe için ortalığı karıştıran haşerat gibi görünce, 12 Eylül'ün paşaları gibi cümleler kuruluyor.
"Madem ülkenizi seviyorsunuz, neden sıkıyönetime karşısınız?" Referandumda hesaplaştığımıza inandırmaya çalıştıkları cunta, işkence ettiği çocukların fotoğrafının altına bunu yazabilecek kadar zalimlikle saflığı birbirine karıştırmıştı.
Bugün de iktidarın memurları sorup duruyor: Madem ülkenizi seviyorsunuz, neden gösteri yapıyorsunuz, madem ülkenizi seviyorsunuz, neden Kuzu'ya yumurta atıyorsunuz?
'Gelişmemiş, Kemalist, şiddet kullanan...'
Başbakan dedi ya; 'masum' değil ki bu gençler.
Gençleri itibarsızlaştırarak, onları potansiyel suçlu ilan edip toplumun gözünden düşürerek yoluna devam edecek anlaşılan AKP ve yandaşlarının demokratik açılımı.
("Madem ülkeni seviyorsun...", Özgür Mumcu. 13 Aralık, Radikal)

TBMM'den İnsan Manzaraları
Sevahir Bayındır: DTP/BDP Şırnak milletvekili. "Demokratik açılım"ın adı ilk telaffuz edilmeye başlandığı dönemde, Habur'daki bir olayda ilkin adını duymuştum. BDP Silopi İlçe Örgütü'nün 4 Haziran 2010'da Habur Sınır Kapısı'nda düzenlediği, operasyonların artık durması ve Polis müdahalelerinin devam etmemesi adına binlere kişinin katıldığı söylenen bir yürüyüşte polisin müdahelesi sonucu yaralanmış ve kalça kemiği kırılmış olan bir milletvekili. İlk okuduğumda oldukça şaşırmıştım, zira milletvekillerinin dokunulmazlık zırhları malum. Ancak "kadın ve Kürt ve ezilenin yanında" olunca, hepsi yalan oluyor demek ki! İsrail devletinin zulümüne çemkirenler, acaba Haneen Zoabi (Hanen Zubi) ile Sevahir Bayındır arasındaki benzerliğin farkında değil mi? (Gerçi İsrail güçleri Hanen Zubi'ye şiddet uygulamamıştı bildiğim kadarıyla, dokunulmazlığı vardı.)

16 Aralık'ta TBMM'de yaptığı bir konuşmasına Shakespeare'den "to be or not to be" alıntısı ile başladı Sevahir Bayındır. "Bir rahatsızlık yarattı mı?" diye sordu akabinde. Sonra Kürtçe'sini söyledi aynı sözün: "hebun an ji nebun". Sonra da "olmak ya da olmamak" dedi.
Meclis tutanaklarına ilgili konuşma şu şekilde geçti: "Bu bölümlerde, hatip tarafından Türkçe olmayan bir dille, birtakım kelimeler ifade edildi." (bkz)
Yükselen tepkiler üzerine Bayındır'ın cevabı:
"Bana öngördüğü, T.C. devletinin vekiline, kadına, özgürlük isteyene reva gördüğü budur: Koltuk değnekleri. "Kırarız bacağını" derdiniz hep, bu ataerkil bir sözdür. Kırdınız bacağımı
ama yüreğimi, beynimi kıramadınız."

Kişisel Görüşüm:
Anaokul yaşındaki çocuklara İngilizce öğretilen bir ülkede yaşıyoruz. Bu ülkede öyle bir İngilizleşme mevcut ki, hani İngiliz ordusu ülkeye girse bayraklarla karşılayıp kırmızı halı serecekler var, "Bizi bu Tayyip'den kurtardınız, sağ olun var olun" diye... Belki de zamanında bu ülkenin sınırları İngilizler tarafından çizildiğinden, herkes İngilizce sevdalısı ama Kürtçe konuşmak çirkin, kaka... Anadilde eğitim hakkı istemekse geri düşünce. Türk Medyası bile bu haberdeki Kürtçe metinleri vermedi, sadece Kürtçe söylediğini yazmakla yetindi. Bu noktada gerekli bilgiyi edinmemde Ekşi Sözlük değerli bir kaynak oldu.
Bu konuda son olarak şunu söylemek isterim ki Kürt sorununu çözemeyip eski ezberleri tekrarlayan siyasi partiler, partiler mezarlığındaki yerini alır, aynı daha öncekiler gibi... Ama asıl ülkenin geleceğine yazık olur. Yazık ki insanımız o derece politize olmuş durumda ki, mesele yine çoğu alanda olduğu gibi, "Aldım-verdim/Ben seni yendim" bakış açısıyla değerlendirilmekte. Önümüzü görmek mümkün değil. Hele ki mağdurluktan mağrurluğa yükselmiş siyasetçiler ve TSK ile...

Ve bu da tadından yiyemediğim bir Zaytung haberi:
Canlı yayın ihalesinde son nokta!
.

Aralık 2010-devam

2011-01-01T08:51:00.006+02:00

2010'un son günlerine dair bir kaç not düşmek istiyorum. TSK'nın internet bildirisinden bazı yumurtalı saldırılara, üniversitelerdeki gelişmelere...

Hem başka işlerle uğraşıp hem de gündemin akışına yetişmem ne mümkün. Dilerim yeni yılda şu ZAMAN sorunum ve dikkat dağınıklığı sıkıntımın ibresi olumlu yöne kayar (azıcık ucundan da olsa dünyalar benim)!

Bir de bu aralar Frontierville, Cityville gibi Zynga oyunlarına da sardırdığımı eklemek isterim. Arkadaşlarım artık Facebook'taki oyun paylaşımlarımdan rahatızlıkta hangi seviyedeler diye düşünüp arada sevdiğim klipleri de paylaşmaya başladım bir kaç gündür. Bilmem, gittikçe salaklaşıyorum galiba...

Yine çeşitli yorumlara yer vermeye çalışıcam. Sevahir Bayındır üzerine çalışıyorum şimdi.

Sertab gibi...

2010-12-28T16:18:00.015+02:00

Sertab Erener: Belli bir tarzı olmayan güçlü bir ses. Müzik kariyerindeki ilk kasedi (o zamanlar kaset vardı) Sakin Ol (1992) ile bir anda patlamış ve milyon üstünde albüm satışı yapmış biri. Sezen Aksu imzalı 'Vurulduk', 'Aldırma deli gönlüm', 'Oyun bitti', 'Yalnızlık senfonisi' gibi hareketli ve esaslı pop müzik şarkıları ile dolu o dönemi; yıllar sonra izlediğim bir söyleşisinde küçümsüyordu gibi sanki...
"Kalite"nin yerli-yersiz kullanımı ile zehirlenmiş insancıkların pop olanlarından biri gibi gözükmüştü bu laflarına şahit olunca; bana göre çok itici bir doğası var açıkçası.

Bir sonraki albümünde (La'l) gençliğinde aldığı opera eğitimini ön plana çıkaran şarkılar;

(Özellikle 'Rüya', 'La'l' ve 'Masal' kayda değer dikkat çekici parçalardı.)

bir başkasında (Sertab gibi) yoğun biçimde harika dramatik şarkılar...

(Sertab Erener'in adı anıldığında aklıma ilk gelen 'İncelikler yüzünden' bu albümde idi.)

Sonra adeta bir misyonu çağrıştıran "Tanrı unutmuş olsa da..." diye başlayan 'Vur yüreğim' gibi parçaları içeren zıt tarzları içinde barındıran bir albüm, ödüller...

('Vur yüreğim', 'Zor kadın', 'Makber' ve 'Gece kraliçesi'... Ne alaka gerçekten?)

'Zor kadın'ın ardından, 'Kumsalda' ve 'Güle Güle Şekerim' gibi şarkılarla ilk çıkışındaki pop tarzına dönüş (Turuncu, 2001) (bana sorarsanız beğenmediği ilk döneminden çok daha pespaye bir müzikal duruş); "Önce resimleri duvardan kaldırdım" gibi sözleri olan 'Yolun başı' benzeri seçimlerle tekrar değişen tınılar, "yeni bir aşk, yeni bir iş..." dediği yeni dönem şarkıları ('Kendime Yeni Bir Ben Lazım'), sürekli değişen bir ses rengi ve giyim tarzı derken 2003'teki Eurovision başarısından sonra fiziksel görünüşü de sürekli değişerek (°bkz: Estetik) ortaya çıkan ve artık ingilizce şarkılar okumaya başlayan...
Sertab goes to the club ismini verdiği şaka gibi albüm çalışmasıyla eski muhteşem parçalarını diskolayıp (?) rezil etmiş bir tuhaf ego.

Sonrasında tutmayan ve olmamış bir Aşk ölmez ('Satılık kalpler şehri', 'Aşk ölmez biz ölürüz') ve bu blogu yazdığım şimdilerde de 'Rengârenk' ve 'Koparılan çiçekler' diyen...

(Bu kadar basit pop şarkılara böylesi zıttı albüm kapak tasarımları ve klipler yapmaya sanırım "kalite" diyor Sertab hanım.)

- Miscellaneous -

_Abisi: Serdar Erener. Ünlü bir reklamcı. Turkcell, Hazırkart vs vs... Bazı kliplerine yönetmenlik de yapmış. Nil Karaibrahimgil ile birlikteliklerini evliliğe dönüştürdüler.
_Eski eşi: Levent Yüksel. Ve biri daha...
_Demir Demirkan ile uzun süreli bir aşk yaşıyorlar, diye biliyorum. Aşk Ölmez albümünde her ikisinin de söz ve besteleri var.
_Son söz: Güzel aşk şarkıları vardır kendisinin.

EK: Rengârenk albümünde 'Bir Damla Gözlerimde' adlı insanın aklına kazınan bir parça var. Şarkı çok güzel, Sertab da çok güzel yorumlamış... Ama opera eğitimimi açığa çıkarıcam, kalitemi konuşturucam diye bazı yerlerde komik komik ve yersiz çıkışlar da yapmamış değil.
Ayrıca bu şarkının klibinden bir kez daha anlamış olduk ki: Fırsat buldukça dile getirdiği Madonna hayranlığı, dış görünüş olarak kendisine benzeme hırsına da dönüşmüş durumda.

Sertab Erener - Yolun Basi

Sertab Erener - Kendime yeni bir ben lazım

HERKESE İYİ YILLAR.
.

CHP'deki 2010 model değişim -devam

2010-12-25T03:57:00.013+02:00

18 Aralık Cumartesi günü CHP 15. Olağanüstü Kurultayı gerçekleşti.
Bu ülkede her şey o kadar hızlı ve bardaktan boşanırcasına yaşanıyor ki, benim gibi anlamaya ve hissetmeye zaman ayırmaktan yana olan biri için gelişmeler takip edilemeyecek hızda... Bu halde medyadan ve farklı ortamlardan alıntılar yapmakla yetinmek durumundayım.
Öncelikle Kurultay ile ilgili kısa notlar: (ve Parantez içleri bana ait olacak şekilde araya serpiştirilmiş bazı yorumlarım)

*Kurultay'ın açılışını "Bütün Türkiye'nin ve CHP'nin Kurultayı'nı açıyorum" diyerek Kemal Kılıdçaroğlu yapmış.
(Halkçılığa vurgu)

*CHP Eski Genel Başkanı Deniz Baykal ve Eski Genel Sekreter Önder Sav da Kurultay'a katılmışlar.

*CHP Pendik Gençlik Kollarının hazırladığı, yanda bir fotosunu görebileceğiniz şu pankart açılmış: "68 Ruhuyla halkın iktidarını kurmaya geliyoruz."
"Umudun adı Kemal", "Yandaşa değil yurttaşa hizmete geliyoruz" gibi iktidara göndermeler taşıyan çok sayıda pankartın daha olduğu söyleniyor.

*10. Yıl Marşı okunmuş.

*Konuşmaları sırasında halkçılığa vurgu yapan Kılıçdaroğlu, tüm yurttaşlara "Ayağa kalkın. Özgürlük isteyin. İsyan edin" çağrısı yapmış.
(Neye isyan? Baskılara mı, zulümlere mi, otoriteye mi? Neye? Sonra "özgürlük" derken kime özgürlük? Silivri'ye mi?)

*"Biz korkunun egemen olduğu değil; özgürlük ve barış türküleri söylenen bir ülke istiyoruz." Kemal Kılıçdaroğlu
(Bütün konuşmaları boyunca bir kez bile "Kürt sorunu" demediği not düşülen biri söylüyor bu özgürlük ve barış talebini. Barış hakkındaki şahsi görüşlerim mi? İnşallah.)

*Bütün ülkenin malum ortak sorunu hakkında konuşurken CHP Genel Başkanı'nın kullandığı tabir "Güneydoğu sorunu" olmuş.

*41 tane somut vaatte bulunmuş K.K.
(41 kere maşallah ve güzel günlere hep birlikte inşallah. Şöyle bir göz atalım, bakalım neler var.)

Yeni bir Anayasa. Askeri Yüksek İdare Mahkemesi kaldırılacak. Medya özgür ve bağımsız olacak. Telefon dinleyenlerden hesap sorulacak. Faili meçhuller aydınlatılacak. YÖK kaldırılacak. Üniversiteler özerkliğe kavuşacak. Üniversitelilerin yurt sorunu iki yıl içinde çözülecek. Harçlar kaldırılacak. Emeklilere vaatler bölümü. Mazot fiyatı yarıya indirilecek. Kadın ve genç temsili artırılacak. Yüzde 10 seçim barajı kaldırılacak. Siyasi Partiler Yasası demokratikleşecek. Milletvekili dokunulmazlıkları sınırlandırılacak. Milletvekilleri ve yöneticilerin mal bildirimleri açıklanacak. Şeffaflık. Sanatçıya özgürlük. GAP bir an önce tamamlanacak. Çevre talanı konusu. Üreticinin baş tacı olduğu bir ekonomik düzen kurulacak. Yoksulluk tarih olacak...... vesaire vesaire.

İşte siyasetten nefret etmemin temel nedenlerinden biri:
Yalanların havada uçuşması. Gerçekleştirilemeyecek şeyleri veya gerçek olması mümkün olmayan vaatleri çıkar uğruna pazarlayarak toplumlara hayal kırıklığı yaşatmak.
Biraz -kısaca- açayım:

# CHP'nin "yeni Anayasa" istemesi ne kadar samimi gözüküyor? Madem neden 12 Eylül Referandumu'nda "Hayır'da hayır vardır" dediler ve Anayasa değişimine karşı çıkmaktansa katkılarını ve önerilerini sunmadılar?

# "Askeri Yüksek İdare Mahkemesi" kaldırılacak, özel yetkili mahkemeler artık olmayacakmış. (İnandırıcı mı? Misyonu askerin siyasetteki yerini sorgulamadan desteklemek olan bir parti için. CHP'nin seçmeni bu kadar cahil ve aptal insanlardan oluşmuyor, yalanlarla nereye kadar?)

# Faili meçhul davaları aydınlatılacakmış, Kemal Bey'in emri var. (Önce Dink cinayetinden başlayın isterseniz?)

# YÖK kaldırılacakmış. (Yersen. 12 Eylül ile üniversiteleri bitirmek için getirdikleri bu şukela kurumdan asla vazgeçemezler.)

# Üniversiteler özerkliğe kavuşacakmış. (Zaten "özerk" değiller miydi? Veya Atilla Yayla Kemalizm konusundaki eleştirel görüşleri nedeniyle üniversitesinden atıldığında neredeydiniz CHP olarak? "Özerklik" derken siz neyi kast ediyorsunuz? "CHP yanlısı görüşler" anlamında mı kullanıyorsunuz bu kelimeyi de? "Üniversiteler CHP görüşüne çekilecek" anlamında mı?)

# Harçlar kaldırılacakmış. (Harika! Ama aynı zamanda da "Oha!" Hangi bütçeyle döndürecek o eğitimi peki? TSK'ya ayrılan payda bir azalmaya da gitmeden üstelik, öylesine pat diye kaldırıyor adam harçları. Zaten alet edevatın belki asgarisi bile olmadan pozitif bilimlerde eğitim veriliyor, bide harçları kaldırınca neyi nasıl öğreneceğiz peki biz üniversitede?)

# Kadın temsili artacakmış. (İyi de... Seçilen kadın milletvekilleri kadınca ve kadın mantığıyla değil, erkek efendilerine hizmet babında yarış yapıyorlarsa banane.)

# Medya özgür ve bağımsız olacakmış. (Bunu yapmak hangi babayiğidin harcı? Dünyada bile tartışmalı olan bir konuyu sayın Kılıçdaroğlu bir hamle ile hallediverecek galiba.)

# Telefon dinlemeleri yasaklanacakmış. (Valla bence de yasaklansın. Ayrıca zamanında Uğur Dündar gizli kameralama yapıyordu, "bizden/bizdensin" olunca sorun yaratmaması geldi birden aklıma.)

# Mazot fiyatı yarıya indirilecekmiş. (Allahtan "Mazot 1 YTL" dememiş!)

# Yüzde 10 seçim barajı kaldırılacak-mış. (Yıllardır her gelen ve gelemeyen iktidarın söyleyip durduğu bir temcit pilavı.)

# Şeffaflık. (Şeffaflık isteyen, ülkenin harcamalarının en önemli ve en büyük payını alan askeri harcamalar nereye gidiyor, denetimi olsun bunu ister. Keza üniversiteler de kendilerine ayrılan paylar ile ne yapıyor? Hacettepe Üniversitesi sürekli Beytepe Kampüsü'nün girişine asfalt yapmakla meşgul mesela, 1.5 senedir her gün tekrar bozup döşüyorlar. Hani ben de istiyorum mesela "şeffaflık".)

# Sanatçıya özgürlük denmiş. (Sezen Aksu gibi "Yetmez ama evet" diyenlere demediğini bırakmayan sizler mi sanatçıya özgürlük sağlayacaksınız? Yoksa "sanatçı" derken kast ettiğiniz "sizden olan ünlüler" mi yine?)

# GAP bir an önce tamamlanacak. (Tamamlanmamış mıydı zaten o? 80'lerde askeriyemizin yüce isteğiyle tek kanallı TRT'de Ertürk Yöndem ile falan beyin yıkama programlarında "GAP bitecek, terör dinecek" temalı yayınlar yapılırdı. Hani bitmemiş daha? Tüh, yazık oldu!)

# Yoksulluk tarih olacak. (CHP tarih olmasın da, koymuşum yoksulluğa!)

# Ve en sona en bomba olanını sakladım:
"Benim adım Kemal Kılıçdaroğlu, ben parayı bulurum."
"Başbakan diyor ki, 'Parayı nereden bulacaksınız?' Kulağı iyi duysun diye sesleniyorum. Benim adım Recep Tayyip Erdoğan değil, Kemal Kılıçdaroğlu! Parayı bulurum diyorsam ben parayı bulurum."
(Yorumsuz)

Gelelim kurultay sonrasına...
* "Çarşaf liste-blok liste" tartışmaları sürüyor. Parti içi demokrasi istediğini belirten Kılıçdaroğlu'nun çarşaf liste hazırlamamış olması eleştiri konusu; başta Baykal tarafı olmak üzere... (Baykal bile "demokrasi yanlısı" oldu ya bak sen iyi mi? Yıllardır kendisini her eleştireni partiden uzaklaştıran Baykal ve demokrasi. Evet evet, hı hı...)

*Kurultay sırasındaki Parti Meclisi (PM) oylamasında en az oyu Gürsel Tekin almış. Hatta bir ara üstü çizildi gibi yorumlar ve "Listeye onay, Gürsel Tekin'e çizik" gibi manşetler de atıldı.
(Yanda, CHP İstanbul İl Başkanı iken, Başbakan'a saygısızlık yaptıkları gerekçesiyle gözaltına alınan metalci gençlerle buluşmasında çekilmiş bir fotoyu görmektesiniz.)

Son duruma göre galiba Gürsel Tekin yine görevinde ama belli ki partililer kendisini pek sevmiyor. Bu da şaşırtıcı değil. CHP'yi bir halk partisi haline dönüştürmeye çalışan bir Kürt. "Vizyonu düşük" diyenler de var.
Gürsel Tekin ise bu gelişmeleri katıldığı bir tv programında şöyle değerlendirdi: "Bir yıl önce 'Türkiye'nin en başarılı il başkanı' diyeceksiniz, sonra da çizeceksiniz. Bu çelişkiyi anlamakta güçlük çekiyorum."

17 Aralık 2010'da Genelkurmay'ın internet sitesinde yayınlanmış olan "iki dil" tartışmalarına taraf basın açıklaması kendisine hatırlatıldığında ise, konuya ilişkin siyasetin konuşması gerektiğini vurgulayarak "Olmaması gerekirdi ama ne yazık ki böyle şeyler oluyor" yanıtını vermiş.
(Alın size en önemli çizik nedeni!)

--Bunlar da çeşitli yorum ve yazılardan alıntılar:--

Türkiye gazetesinden Nuri Elibol:

"İki dillilik tartışmasını duymazlıktan gelen, Kürtlerin etnik kimliğini ağzına almayan, ... koskoca Doğu ve Güneydoğu bölgesinden PM'ye üç üyeyi layık gören, Sezgin Tanrıkulu'nu PM'ye alarak ve 'Rojin de bizim kardeşimiz' diyerek Kürtleri kandırabileceğini sanan, ... Nur Serter'i ve Süheyl Batum'u PM'ye alan, Genelkurmay'ın açıklamasından bahsetmeyip Ergenekon'a selam gönderen bir Genel Başkan neyi değiştirebilir?"
("Hallederiz Kemal". 21 Aralık 2010, Türkiye)

Başında Kürt asıllı başkan var ağzına Kürt adını almıyor. Ergenekoncu, askerci, olmayan parayı halka dağıtma sözü veren....
(mataman - 22 12 2010, Radikal Online)

Onun Adı Kemal de ya sonra?
Kılıçdaroğlu ile CHP değişmişse neden solun lideri Alevi Kürt kökenli olduğu halde bu iki kelimeyi Türk halkının yakından merakla takip ettiği kurultay konuşmalarında dile getiremez? CHP'nin kurmayları, yeni başkanın kökenlerinden ötürü Alevi ve Kürt vatandaşlardan oy alma hesabını yapıp vitrinlerine bu düzene uygun bir zaat yerleştirdiler. Kılıçdaroğlu çelişkilerle dolu bir lider, türbanlıları savunur gözükürken ertesi gün yanlış anlaşıldım diyen bir lider. Kamuoyu Kılıçdaroğlu'nu elinde yolsuzluk dosyaları ile tanıdı. Dürüst siyasetçi imajı yaratıldı ama hükümetin ak dediğine kara, kara dediğine ak demenin ötesine gidemeyen bir yolda ilerledi. Laf üretti, icraat-çözüm üretemiyor ki. Oysa benim adım Kemal ben bulurum'dan öte çözüm yolları ile ekonomiye, teröre, 2 dile, vatandaşlık hak ve özgürlüklerine, Genelkurmay'ın siyasete karışmasına bir karşılık verse idi yaa!!
Farkında mısınız belli bir bölgenin partisi olsa da BDP diğerlerinden daha fazla fikir üretiyor, fikirlerin doğruluğu yanlışlığı tartışılır ama sessiz kalmıyor diğerleri gibi. Şimdi seçmen olarak nasıl bu lidere güvenelim. Bazı medya organları Kılıçdaroğlu'nu pohpohluyor ah keşke yücelttikleri kadar olsa, olsa da hükümete alternatif olup Türkiye'yi ileriye taşısa.
(baranb, Radikal)

Tek bir vaadde bulunsun yeter
Desin ki (Milli Eğitim Bakanlığı) MEB'in bütçesini ikiye katlayacağım. Böylece bütün öğretmen kadrolarını dolduracak, ikili eğitimden tam güne geçecek, bütün sınıfları da en fazla 30 kişilik yapacağım. Bütün kitaplar bedava olacak. Her okul teknolojinin son nimetlerinden yararlanıyor olacak. MEB'in bütçesini iki katına çıkarmak için:

1) (Diyanet İşleri Başkanlığı) DİB'i lağvedeceğim ve DİB'in bütçesini MEB'e aktaracağım. 1 yıllık bir geçiş sürecinde DİB'in bütün işlevlerini cemaatlere devredeceğim.
2) TSK'nın (gizli ve açık) bütçesini yarıya indireceğim. Farkı MEB'e aktaracağım. TSK'nın bütçesini yarıya indirmek için:

a) Orduevlerini kapatacağım/özelleştireceğim
b) Güvenlik için gerekli olan dışındaki lojmanları satacağım
c) Ege Ordusu'nu kaldıracağım
d) 1. Ordu personel sayısını yarıya indireceğim
e) Silah modernleştirme projelerini TBMM'de bir komisyona inceletecek ve mutlaka gerekli olanlar dışındakileri iptal edeceğim.

Kılıçdaroğlu'nun 41 vaadde bulunmasına, merkez sağı nasıl alırım, hem solcuları hem liberalleri nasıl bağlarım diye kafa patlatmasına gerek yok. Bir tek bu (paket) vaadi versin yeter. Hepimiz biliyoruz ki böyle bir vaad CHP'ye %50 civarında oy getirecektir. Ama CHP kendini iktidar yapacak böyle bir vaadde bulunamaz. 'Sosyal demokrat' CHP neden böyle bir vaadde bulunamaz?

Seçenekler:
1) DİB'İ lağvetmek laikliğe aykırıdır
2) Orduevleri ve lojmanlar TSK'nın belkemiğidir vazgeçilemez
3) Ege Ordusu kalkarsa Yunanistan Türkiye'yi işgal eder
4) 1.Ordu personeli yarıya inerse Rusya AB üzerinden ABD desteği ile Türkiye'yi işgal eder
5) PKKya karşı modern denizaltılara, F18lere ve füze kalkanlarına ihtiyacımız var
6) CHP'nin halkın ihtiyaçları ile işi yoktur; genelde bürokrasinin ve devletle iş yapan İstanbul dükalığının, özelde TSK'nın çıkarlarını korumak için vardır. Kılıçdaroğlu o makama halka şirin gözüküp AKP'nin oyunu azaltmak ve Ergenekoncular'ı kurtarmak için atandı.

(CHPli okurların yorumlarına bir bakın: Hiç CHP'nin ülkeyi nasıl yöneteceğinden bahseden var mı? Yok. Varsa yoksa AKP nasıl düşecek. CHP'nin misyonunun ülke yönetmek değil AKP'den kurtulmak olduğu çok belli. Aradaki farkı da anlamıyorlar zaten). Bu oyunu ancak Kılıçdaroğlu'nun kendisi bozabilir: CHP'yi halkın partisi yapsın, TSK'nın değil. Silivri'ye selam gönderirken bir fikir kulübüne değil bir silahlı terör örgütüne selam gönderdiğini, halkın %80'inin bunu böyle gördüğünü bilerek göndersin. O selamın söylediği bütün diğer lafları sildiğini de bilsin.
(itaatsiz - 22 12 2010, Radikal Online)

ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz.
1960 darbesinin ardında CHP vardı. Gerçi CHPliler darbe sözcüğünü sevmezler 27 Mayıs'ı Anayasa bayramı ve bir ihtilal olarak görürler. 60 darbesinde Cemal Gürsel'in darbenin ertesi günü CHP genel başkanı İnönü'yü telefonla arayarak "Emirleriniz bizim için peygamber buyruğudur" sözlerini söylemesi (Şevket Süreyya Aydemir İhtilalin Mantığı). CHP 12 Mart darbesinin ardında durdu, 12 Mart başbakanı Nihat Erim CHPliydi... e muhtıralara destek verdi. ergenekonun avukatıyız söylemi son darbe girişimlerinin desteklendiği anlamını vermektedir. Değişimden yeni bir anlayıştan söz eden Kılıçdaroğlunun Silivriye selam durması, Kürt meselesinde siperlerde poz vermesi garp cephesinde yeni bir şeyin olmadığının açık bir göstergesidir. 70lerde Ecevit'in "ne sömüren ne sömürülen hakça bir düzen" söylemiyle bir umut olmasının iktidara gelmesinin sonuçlarını biliyoruz. Büyük bir hayal kırıklığı.. İkinci Ecevit'e özenen ağzında değişim demokrasi sözleri ile umut olmak isteyen Kılıçdaroğlunun sözlerinin samimiyetine inanmak zor. Eskiler şöyle bir söz söyler "ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz" bugüne kadar yapılan icraatlar belliyken şimdi devri sabık yaratmadan geçmişi ile yüzleşmeden değiştik değişiyoruz sözleri büyük bir aldatmacadan öte ne anlam taşır.
(sabahattinali)

Kurultayda ne yapılmalıydı?
Kurultayda iki görev yapılmalıydı:
1. Devletimizin anayasası, özellikle insan hakları ve demokrasi, yönetim sistemi, yeni sosyal parasal düzen, Kürt sorunu tanımı ve politikaları, dinleyenlerin nelerin nasıl değişeceği hakkında soruları, başka bir soruya meydan vermeyecek biçimde açıklanmalıydı.
2. Çarşaf liste uygulanmalı ve önümüzdeki seçimlerde adayların, kontenjanla gölgelenmeyecek biçimde önseçimle belirleneceği açıkça taahhüt edilmeliydi.
Kılıçdaroğlu'nun konuşmasını okuyanlar, burada yazdıklarımın çoğuna değinildiğini göreceklerdir. O söyleyiş tarzı ve içeriğiyle söylenenlerin hemen hiçbiri yapılamaz.
("Başlamayan atılım". Taha Erdem, 20 Aralık 2010, Radikal)

Kılıçdaroğlu, Tarhan Erdem'i başdanışmanı yapmalı
Ahmet Altan'la da uzun bir öğle yemeği yemeli Kadıköy'de. Söyleyeceklerini önyargısız dinlemeli. Bu ikisi Türkiye'nin siyasi değişkenleri ve seçmenin psikososyolojik durumu hakkında en gerçekçi, objektif ve önyargısız analizleri yapıyorlar.
(itaatsiz - 20 12 2010, Radikal Online)

Unutmayınız ki siyasetçi seçmen kitlesine bağlıdır. CHP genel seçmen kitlesinde ne değişim var kafa yapısında ve sorgulama açısından ki partide ne olsun? İnsanlar 'gerçek değişimler' yerine 'ilüzyonlar'ı tercih ediyor. Çürümüşlüğün asıl özündeki karanlığı temizlemektense, zaten sakat olan ve asıl sorun yaratan sakat "modernlik" anlayışımızı yücelterek sadece dış görünüşte bir parlatma, bir kaç değişim, kulağa hoş gelen bir kaç ateşli açıklama ve "bir elektrik" bekliyor.
Daha "militarizm" ve "Ergenekon" eleştirisizliğine gelmedim bile...

(Bu bir devam yazısıdır. İlk ayağı için bakınız: CHP'deki 2010 model değişim)

V. S. Naipaul

2010-12-21T15:05:00.010+02:00

Her ne kadar yaşadığımız dünyada, genel duruşu nedeniyle hakkındaki tartışmalar süren Nobel Edebiyat Ödülü almış bir yazar olsa da; bizim onu tartışmamız, topraklarımızda kökleşmiş "hazımsızlık kültürü"nün Kasım 2010'daki hedefinde kendisinin adının yazılı olmasından kaynaklandı.

Naipaul üzerine bir kaç not düşmeden önce, kendisi hakkında gelişen/geliştirilen son olaylara kısaca değinmek istiyorum. Bunu yaparken de Private Sözlük'teki bir entry'mden yararlanıcam:

Naipaul: Nobel ödüllü bir Hintli yazar imiş.
İstanbul'da gerçekleştirilecek yazarlar konferansı gibi bir şeyin açılışını yapacak, onur konuğu olacakmış.
Artık nerde söyledi/yazdı, söyleşisinde mi dedi yoksa romanlarında mı yazdı orasını bilemiyorum ama; Müslümanlarla ilgili şöyle şeyler aktarmış:
"Gerizekalı"... "Yaratıcı olmayan"... "Hiçbir şeyi başaramayan"...
Kelimeleri rötuşlamakla meşgul olanlar adına, Zaman'dan Hilmi Yavuz'un ilk top atışıyla şimdi de onu kovalım kampanyası başlatılmış.
(24.11.2010)

Sir Vidiadhar Surajprasad Naipaul, Trinidad doğumlu Hint asıllı bir yazar. 1932 doğumlu. 17 yaşında Oxford bursu kazanmış. Uzun, hatta çok uzun yıllar İngiltere'de yaşamış. Yazmak eylemini o zamanlarda hayatının merkezine yerleştirmiş. İlk evliliğini henüz 20'li yaşlarının başındayken İngiliz bir kadın, Patricia Hale (Pat) ile yapmış. Bu kadın öğretmen(di) sanırım. Ayrıca evlilikleri boyunca Naipaul'ün bir anlamda editörlüğünü yapmış, mesleki kariyerinde ona yardımcı olmuş biri. Naipaul'ün kadınlara karşı sadist, mazoşist ve doyumsuz kaba yapısı; kısaca özel hayatı bu günlerde edebiyatçılığından çok daha fazla ilgi çekiyor Batı dünyasında.

Gelişen ülkeler (developing countries), üçüncü dünya ülkeleri ve Doğu üzerine yazdığı yazılarıyla dikkat çeken bir yazar. 1990 yılında Kraliçe tarafından "Sir", yani şovalyelik ünvanına layık görüldü (knighted by the Queen in 1989) ve 2001'de İsveç Akademisi Nobel Edebiyat Ödülü adayları arasından kendisini seçti. 2008'de The Times "1945'ten bu yana en büyük 50 İngiliz yazarı" listesinde Naipaul'ü, Tolkien'in hemen ardından 7. sıraya yerleştirdi (bkz). "Modern İngilizce düz yazı/nesir ustası (a master of modern English prose)" gibi sıfatları kendisine yakıştıran eleştirmenler var. Hakkında getirilen eleştirilerdeyse oryantalist tarzının altı çizilmekte. (bkz: oryantalizm)

Edward Said kendisini "neo-kolonyal/sömürgeci savunucusu (neo-colonial apologist)", "postkolonyalizmin sembolü" olarak tanımlayarak, oldukça bilinçli bir şekilde Batı yaklaşımının savunuculuğuna girişmiş olduğunu düşünür. Mesela "Naipaul'un soylu öfkesi," der Salman Rushdie Naipaul için. Ayrıca bazı eserlerinde, "Hindu milliyetçiliğinin tehlikeli ve faşist unsurları ile kendini konumlandırması sebebi ile (aligning himself with the dangerous and fascistic elements of Hindu nationalism)" onu suçlar Rushdie. Orhan Pamuk'un ise "İngilizleşmiş Hintli bir Trinidadlı bakış açısı" şeklinde tarzını tanımladığını eklemek isterim.
Yazarın İslam ile ilgili sivri görüşleri olduğu da belirtilmekte. ("Islam was like parasite" gibi. Hindistan'ın bir "Müslüman istilası" altında olduğunu söylemesi gibi...)
Among the Believers: An Islamic Journey gibi eserlerindeki İslam'ı aşağılayıcı dili ile dünya çapındaki Müslüman okurların tepki ve öfkesine neden oldu (provoked the ire of Muslim readers worldwide for its narrow and reductive vision of Islam). Tony Blair'i, ülkede "avam bir kültürü yaratmak ve medeniyet fikrini yıkmak" ile suçladığı çıkışları da var. Ve üzerinde bir takım tartışmalar dönmekte.

"Why Nobel prize winning author VS Naipaul is at the centre of the most vicious literary war of the decade?"

"Türkiye'de tanınması Orhan Pamuk sayesinde olmuştur. Hatta kitaplarına önsöz bile yazmıştır. Tam anlamıyla yabancılaşmış ve kendi halkına düşmanlık yapan bir yazardır", diyor onun için Ek$i Sözlük'ten itaatsiz.

Dediğim gibi, dünya edebiyat ve siyaset çevrelerinde kendisi hakkında süren tartışmalar, emperyalizm ve kolonyalizme hayranlığını sunduğu oryantalist görüşleri üzerine odaklanmakta. Bir de kadınlara karşı bakış açısı ve ilişkileri var tabi. Ne var ki bizdeki olay, bu noktalardan değil de İslam hassasiyetinden çıktı!
Tamamen düz mantıkla baktığımda dahi, daha öncekilerin zaten sonuncusunu da kapsayıcı nitelikte olduğu ortadayken, bizim ülkede seçici algıyla tam tersi oluyor.

İstanbul'un 2010 Avrupa Kültür Başkenti olması çerçevesinde planlanmış etkinliklerden biri olan Avrupalı Yazarlar Parlamentosu 25-27 Kasım arasındaki faaliyetinin açılış konuşmasını yapmak üzere "onur konuğu (honor guest)" olarak davet edilen Naipaul, Zaman gazetesinden "şair" Hilmi Yavuz tarafından başlatılan karşı kampanya ile "diğer katılımcıların kendisi ile aynı masada nasıl oturacakları" sorgulanmış biri. Bir anda bir patlama şeklinde gelişen olaylar neticesinde bazı davetliler toplantıya katılmayacaklarını, bazıları ise katılacaklarını duyurmaya başladı. Ve ardından Naipaul'ün programının iptal edildiğini öğrendik.

Kelimeleri rötuşlamakla meşgul olanlar adına, Zaman'dan Hilmi Yavuz'un ilk top atışıyla şimdi de onu kovalım kampanyası başlatılmış. Eleştiri ve tepki dozunu aşan, haddini bilmez laflar da edilmiş. Ve dün gece itibariyle de organizatörler karar alıp, önce davet ettikleri adama şimdi "gelme!" demişler! Tam bir Müslüman yaklaşımı, veya "hazımsızlık". Kulağına hoş gelmeyen sözlere karşı derhal cihat başlat!

Türkiye'deki hazımsızlık damarı ve linç kültürü o derece güçlü ki, demokrasiden bu kadar bahsedilen bir zamanda bile böyle bir olay patlak veriyor. Sorun fikirlerini eleştirmek veya ateşli bir eleştirmeni olmak değil, kendi beğenmediği fikirleri susturmak ve dışlamak. Bendeniz gecikmeli olarak bu haberleri öğrendiğimde hissettiğim tek şey şaşkınlıktı. "Böyle bir şey nasıl alabiliyor bu zamanda ve nasıl sessiz kalınabiliyor, nasıl destek bulabiliyor?"du kafamdaki sorular... Görünen o ki, bu tarz olaylar önümüzdeki günlerde de yaşanmaya devam edecek.

Son olarak, Naipaul'ün Türkiye'ye gelmekten vazgeçmesi üzerine yazılmış çeşitli yazı veya makalelerden kısa alıntılar sunmak istiyorum. Dikkat çekici olduğunu düşündüklerime yer verdim:

Murat Belge, bir yazarın başka bir yazarı eleştirmesindeki sınırlar ve bu sınırların nereye varmaması gerektiği üzerine bir yazı yazmıştı geçen gün. Hilmi Yavuz ve temsil ettiği değerler üzerine bir eleştiri olarak da değerlendirilebilir bu.

Bir toplantı... Adı, "Yazarlar Parlamentosu"... İşi "yazmak" olan yazarların "konuşmaları" için düzenlenmiş bir toplantı... Ve bir yazar, bir başka yazarın kendisi hakkında başlattığı "boykot kampanyası" nedeniyle bu toplantıya katılmıyor...

Oldukça kısa bir süre içinde bu Türkiye açısından ikinci olay. Birincisi Kusturica ile ilgiliydi. Orada da aynı tavrı takınmıştım. Bir yazarın, bir sanatçının birinci işi, ne biliyor, ne hissediyorsa, bunu sanatının kuralları içinde başkalarına iletmektir. "Şunu söyleyebilirsin, bunu söyleyemezsin" diye bir kural düşünülemez.

Sanatçı iletmek istediğini iletmekte sonsuz özgürse, biz hepimiz de onun ilettiği şeyi eleştirmekte sonsuz özgürüz. Ama bunun "yaptırım"ı buraya kadar: Eleştirmek. Başkalarını bir yazarı boykot etmeye çağırmak, "aynı masada oturmak" üstüne tartışma açmak bu sınırı aşıyor.
("Naipaul Davası", Murat Belge. 27/11/2010, Taraf)

Batı'da "İslamofobi" denen bir tavrın gitgide yaygınlaştığı doğru. Bunun da sayısız kaynağı var; öyle Naipaul'ü boykot ederek bu duyguyu yayan binlerce odakla başa çıkamazsınız.
Bununla mücadele etmek de gerekli. Ama böyle bir mücadelenin yöntemi boykot, kuru protesto, "Ben seni dinlemem" gösterisi yapmak değildir. (Danimarka'daki karikatür olayından bahsediyor...) "O karikatürü yapanı parçalarım"dan öte anlam taşımayan bir saldırıya kalktığınızda sonuçta karikatürü yapan adamı haklı çıkarmış olursunuz.
("Gene Naipaul dolayımıyla...", Murat Belge. 5/12/2010, Taraf)

Aslında "sol"un eylem eksikliğinin sonucudur biraz da. naipaul'ün üçüncü dünya'yı aşağılar ve kolonyalizme övgüler düzerken, emperyalizme hizmet eder hale gelmiş olmasına ses etmeyip de oturdukları yerden dincileri eleştiren ulusalcıların kof anti-emperyalizm iddiaları hiç olmazsa daha sağlam olurdu bu sayede. (...) herhangi bir kimsenin sırf düşünceleri yüzünden bu tür bir muameleye maruz kalması elbette kabul edilemez ama işte evet, "solcu"ların tembelliğinden genelde dinciler cesaret buluyor. filistin'e yardım gemisi gönderilirken de aynı şey yaşanmıştı hani. "solcular" tek adım atmazken, ne yapacağını bilemeyen dinciler bayrağı ellerine almışlardı.
(...)
bir protesto yöntemi geliştirmeyen "sol" (ve özellikle ulusalcılar) kendi tembelliklerinden yararlanan dincilerin ilkel sansürcülüğüne fırsat vermiş olmakla yetinmeyip, bir de inanılmaz bir batı hayranlığı ile neredeyse naipaul'un üçüncü dünya üzerine söylediklerini onaylayan bir tavırla dincilere karşı duracağım derken anti-emperyalizm iddialarını çürüttüklerinin de farkına varamıyorlar. naipaul'un onur konukluğuna karşı çıkmak oysa ki en başta solun görevi idi. ancak sol, tembel. sol tembel olduğu için de görevi dinciler alıyor ve de protesto görgüsü edinmemiş dinciler en ilkel şekilde tepkilerini ortaya koyuyorlar ve naipaul'a "defol!" diyorlar. sonuçta naipaul'un onur konukluğuna değil, naipaul'un tümden gelişine tepki gösterilmiş oluyor. zamanında mahmut mutman şöyle yazmıştı naipaul hakkında; "olağandışı bir edebi yeteneğin ve zekanın dünyanın en utanç verici banallikteki emperyal, ırkçı ve cinsiyetçi fikirlerini taşıyan birine nasıl dönüşebildiğinin bir örneği olarak dünyanın her yerinde okunmalı ve okutulmalı"... bu tepkinin, bu cümlenin yanından bile geçemedik şu olayda. bence bu noktada sol, dincileri eleştirdiği kadar kendini de eleştirmeli.
(linuswithnoblankets - Ekşi Sözlük, #20993127)

Bu da farklı bir bakış açısı. "Kültür ikonlarının okurlardan daha cahil olabildiği bir çağ belli ki" gibi, Türkiye'deki kültürel tabloyu gözler önüne seren uzun bir yazıdan alıntı. "Naipaul'u galiba hiç kimse okumamış!" diyordu Süreyya Evren. İnsanlarımızın -ve dahi kültürel konularda kendini "elit" sayanlarımızın-, bilmedikleri ve dahi merak bile etmedikleri konularda ne kadar taraf olabileceklerinin, sıkıcı ve mide bulandırıcı bir resmi:

Hiç kimsenin okuma zahmetine katlanmadığı bir yazar ülke çapında persona non grata (istenmeyen adam) ilan edilirken kırk tane tartışma programı düzenlenir ve nasıl olur da bu programlara bir tane de Naipaul'u iyi okumuş, tezlerini, neyi savunduğunu bilen birini çağırmak ihtiyaç olarak hissedilmez? Nasıl bir spekülasyonlar toplumu olmuşuz böyle?

Son söz: Şahsa yoğunlaşıp hakkında eleştiriler getirilirken, güncel medyamızda asıl olduğu şey olan "yazarlık" yönü tahmin edileceği üzre es geçildi. En fazla üçüncü ağızlardan yazılan metinler üzerinden değerlendirmeler yapıldı ve bir mevzu daha böylece üstünkörü bir biçimde savuşturulmuş oldu.

Gündem Aralık 2010-1

2010-12-17T22:08:00.021+02:00

Bira: Basit bir alkollü içecek olmasına rağmen, gün geçtikçe fiyatı alıp başını gitmekte. Bir kutu biranın fiyatı 3.5 TL'yi geçti. Böylece "Dünyanın en pahalı akaryakıtından sonra, en pahalı alkolünü tüketenler yine bizler oluyoruz galiba". (katil balina, Ek$i)

Maliye Bakanı Mehmet Şimşek'in alkollü içkilere getirilen Özel Tüketim Vergisi (ÖTV) artışını; "Derdimiz gelir değil. Zammı halkın sağlığı için yaptık" diye savunduğunu hatırlatırım.

Eğitim: Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu, "Bütün düz liselerin 2014 yılına kadar Anadolu Lisesi'ne dönüştürüleceğini" söyledi.

ÖSS'ye iki sene kala, "Kredili sistem" saçmalığının bir anda tüm ülkede zorunlu kılınmasıyla darbe yemiş bir neslin mensubu olarak gene diyorum ki: Anadolu Liseleri bir zamanlar bu ülkedeki iyi kalitede eğitim veren eğitim-öğretim kurumları arasındaydı. Onları da "hallettik", sırada ne var?

Silah: TBMM Silah Alt Komisyonu, hazırladığı "Silah Kanunu Tasarısı" ile Türkiye'de en yaygın kullanıma sahip silah olan pompalı tüfek taşıma yaşını 18'e indirdi. Tasarı TBMM'den geçerse, isteyen kişi 5 silah ruhsatı alıp bu silahların ikisini üstünde taşıyabilecek. Üstelik silah alımı için artık tam teşekküllü bir devlet hastanesinden heyet raporu almak da gerekmeyecek; tek bir hekimin vereceği rapor dahi yeterli kabul edilecek. Yapılmaya çalışılan değişiklikle, eski sabıkalılara da silah izni verildiği söyleniyor.

Ntv'nin ŞU haberinde, "Milletvekillerinin önerisiyle tasarıda inanılmaz değişiklikler yapıldığı" söyleniyor. Milletvekillerimizin önemli kısmının, belinde silah taşıyan sabıkalı kişiler oldukları malum.
Bu arada ülkemizdeki "Büyük çöküş ve Amerikanlaşma" artık öyle bir dereceye ulaştı ki "Bireysel silahlanma" gibi Amerikan temel değerlerinden biri daha düşüncesizce ve sanki kültürümüzde yeterince kan yokmuş gibi, daha da bu topraklara salınıyor. Konuyla ilgili görüşü sorulan Silah Üreticileri, Satıcıları ve Sevenleri Derneği (SÜSASD) Başkanı Cuma İçten, "İç savaş çıkarsa silah gerekir, Boşnaklar silahlanmış olsaydı Sırplar bu kadar kolay katliam yapabilir miydi?" demiş. Silahların ve kanın en iyi beslendiği yerlerden biri milliyetçilik, şüphesiz ki.

Öğrenci protestoları ve Yumurta olayları: Daha önce ayrı bir blog yazımda giriş yapmıştım bu konuya: (bkz: 15 Aralık 2010 Çarşamba)
Ayrıca 15 Aralık 2010'da ODTÜ'de de bir protesto gösterisi vardı. İşin içinde Başbakan da olunca, çelik kuvvet ve Polis kuvvetleri tam teşekkül hazır bulundu.

Siyasi atışma eşiği

CHP İstanbul milletvekili Mehmet Sevigen Meclis kürsüsünde yaptığı bir konuşmada, Devlet Bakanı ve Başmüzakereci Egemen Bağış'a "Yumurta tutmayan, iz bırakmayan takım elbise" hediye etti.
Egemen Bağış, Ankara Siyasal'da katıldığı bir konferans çıkışı makam aracına binerken kendisine yumurta atan Nihal Çarıkçı adlı öğrenci hakkında "ceketinin kirlendiğini" belirterek şikayetçi olmuştu.
Sevigen'in bu şovuna Twitter kanalıyla yanıt veren Bağış, Sevigen'in ayıp ettiğini belirtti ve "Mini kamera getireyim, ne yapacaklarını iyi bilirler" ifadesini kullandı.
İşte siyasetçilerimizin üslubu! İçerik mi? O zaten yok.

Tansu Çiller: Hazır "mevcut siyasi tablo" konusunda güncel bir örnek de vermişken, bu güzide kadın siyasetçimizden bahsetmenin de sırası geldi.
Yandaki ünlü bir fotosu. 1993 Haziran ayında DYP Genel Başkanlığı'na adaylığını koyduğunda, benzeri bir fotosu afişlerde yaygın biçimde kullanılmıştı. "Türkiye tarihinde bembeyaz bir sayfa açacağım" söylemleri içerisinde "bacımız" olarak önce DYP başkanlığına sonra da Başbakanlık koltuğuna hızla yükseldi; ve kendisi ile ülkenin kaderi değişmeyecek şekilde karanlığa gömüldü. Faili meçhuller ve Güneydoğu politikaları konusunda olsun, bitmeyen yolsuzlukları ve kirli ilişkileri, Susurluk olaylarındaki harika yorumları ("Devlet için kurşun atan da yiyen de şereflidir" vb)...
"Bu kadar güzel ve eğitimli bir kadın, erkek siyasetçiler gibi kötülükler yapamaz" diye düşünenleri utandırırcasına; güce sahip olabilmek için bir kadının ne kadar erkekleşebileceğinin an be an örneklerini sergilemek ile geçmişti kısaca devri.

Ülkedeki mevcut siyasi kısırlık halinde, birilerinin aklına da şimdilerde kendisi gelmiş. (Zaten belli bir çevrede 'ölümsüz aday' gibi kendisi, sürekli adı geçiyor.) Şimdi de Demokrat Parti (DP) Genel Başkanlığı'na adaylığını koyacağı ve tekrar aktif siyasete geri döneceği konuşuluyor. Türkiye'nin siyasi geleceği pek parlak gözükmüyor açıkçası.

AİHM'den Türkiye'ye HADEP cezası
Biliyorsunuz yıllardır Kürt siyasi partilerinin biri kapatılıyor, biri açılıyor. Nerdeyse Türk Yüksek Hukuku kendini "Kürt siyasetini meşru zeminlerde yaptırtmamaya" adadı yıllarca kendini. (bkz: DTP'nin kapatılması)
Biliyorsunuz Kürt siyasi partilerine karşı egemenlerimizin bir alerjisi var, sürekli kapatıyorlar. Benim hatırlayabildiğim kadarıyla DEP, HADEP, DEHAP (?), DTP... Şimdilerde de BDP'yi kapatmaya çalışıyorlar. (Birileri illaki kadınları kapattırır, birileri partileri...)
Olaylara bu pencereden bakınca, insanların dağa çıkmaları adeta teşvik edilmiş diyenlere de bir kulak vermek lazım. Üstelik çoğu zaman bu kapatma davaları yeterli hukuki delillendirme yapılmadan, ideolojik ve salt "milliyetçi/kafatasçı devlet anlayışı" ile yapıldığından; AİHM/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne itirazların taşınması ile Türkiye ağır cezalar ödemeye mahkum ediliyor.

Evet, şimdi habere gelelim: AİHM, Anayasa Mahkemesi tarafından 2003 yılında kapatılan HADEP/Halkın Demokrasi Partisi'nin yaptığı şikayette Türkiye'yi haksız buldu. 2003 yılında yapılan başvuru böylece karara bağlanırken, "Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (bkz: European Convention on Human Rights) toplanma ve örgütlenme hakkıyla ilgili 11. maddesinin Türkiye tarafından ihlal edildiğine" hükmedildi. Türkiye karar gereği mahkeme masrafları da içinde olmak üzere yaklaşık 26 bin Avro ceza ödeyecek.

Kişisel Yorumum: AİHM'de cezaya çarptırıldığımız kimbilir kaçıncı dava bu? Zaman aşımından düşürülüp AİHM'e gidilip ceza aldıklarımız var bir de... Doğu'daki askerlerin taciz-tecavüzleriyle ilgili olanlar zaten Türk Basını'nda yer almaz bile...
Peki bu para cezaları nereden çıkıyor dersiniz? İlgili davalara bakan sorumlu hukuk kadrosundan veya Adalet Bakanlarından filan mı?
Komik omaya çalışmayalım, tabi ki gene senin benim vergimden ve bu devletin kasasından çıkıyor Ve (altı sıfır atılma öncesinin parasıyla) trilyonların bozuk para gibi aktığı bir kanal oluyor.
AİHM'de ödenen bu gibi nice cazanın T.C. kasasından değil de, davalara hükmeden ilgili hukuk kadrosu ile "zaman aşımları"na bizzat neden olan hukuk ve adalet çevreleri + ilgili resmi makamlar ve yetkililerden kesilmesi gibi bir uygulamaya başlansa; bu tarz pek çok sorumsuzluk için hayırlı bir gelişme olur kanaatindeyim.

TSK Cephesi
Bu arada, Meclis kürsüsünden yapılan Kürtçe konuşmalar ve "iki dil" tartışmalarına TSK son noktayı koydu. Genelkurmay'ın internet sitesinden yapılan 5 maddelik açıklamanın ayrıntıları için bkz: Tartışmaları endişeyle izliyoruz.
Açıklamada "T.C. Anayasası'nın değiştirilmeyecek hükümleri arasında yer alan 3. maddesinin, 'Türkiye devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir' şeklinde olduğu" not düşülmüş.

(Oldu olacak TSK bir siyasi parti açsa da, kendisi de rahat etse biz de rahat etsek. Hazır PKK'nın açılımı da "Partiya Karkerên Kurdistan", yani "Kürdistan İşçi Partisi" demekmiş madem! (Kaynak: Wikipedia)
Yani bu açıklamayı TBMM'de ve Türk siyasetinde dile getirebilecek kimse yok herhalde ki, bu kadar ısrar edilen temel şeyleri söylemek bir kez de Türk Silahlı Kuvvetleri'ne düşmüş.
Hal böyle olunca açılan Balyoz Davaları'nı anlamak kolaylaşıyor. Bu konudaki yorumlara yer vermeye önümüzdeki günlerde de devam edeceğim.)

Öğrenci olayları

2010-12-15T00:06:00.009+02:00

AKP ve mevcut iktidarın, üstelik bütün "demokrasi" söylemlerine ve mücadelesine rağmen; eleştiriye karşı tahammülsüzlüğü ve en temel demokratik haklardan biri olan protesto eylemlerine karşı, başta Emniyet güçleri/Polis aracılığıyla uyguladığı şiddet kesintisiz biçimde devam ediyor. Ve tüm bu gelişmeler, AKP'nin seçilmiş bir hükumet olmasına rağmen meşruluğunu sorgulamaya itiyor.

Son dönemler Türkiyesinde neredeyse her konuda olduğu gibi, bu alanda da taraflar yerini almış ve argümanları ile donanmış durumda. Olayları sadece "AKP karşıtlığı" penceresinden değerlendirenler ve "koşulsuz AKP yandaşlığı" yapanların halleri, zaten siyaseti fazlasıyla kirli bulan benim gibi biri için daha da sıkıcı hale geliyor.

Öğrenci olayları noktasında özellikle dikkatimi çekenlerse şunlardı:

Kasım gündeminde de değindiğim üzre, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ı protesto eden öğrencilere verilen yüksek hapis cezaları.

Bu tarz hukuk kanalıyla gelen cezaların, sadece iktidara karşı yapılan eleştiri ve eylemler için gelmesi. Kendilerini çevreleyen çember haricindekilere ve muhalefete karşı gelen şiddet durumlarında ise (yumruk, burnunu kırmak buna dahildir) salıverilme.

4 Aralık günü Başbakan Erdoğan'ın rektörlerle Dolmabahçe'deki toplantısını (daha doğrusu Başbakan ve YÖK'ü) protesto etmek için yola çıkan öğrencilere karşı gerçekleştirilen trajikomik "durdurma". Kimisini şehir sınırlarından içeri sokmama, kimisini de olay mahalline yaklaştırmamacasına... "Olağanüstü önlem" ile "Orantısız şiddet" arasında gidip gelen bu olaylar sırasında dayak, biber gazı ve gözaltı gibi benzeri durumlara ait standart haberlerin yanı sıra dikkat çeken "Polis dayağı bebeği öldürdü":
"Polislere 'Vurmayın hamileyim' dememe rağmen karnıma tekme ve coplarla vurdular."

Bu gelişmeler üzerine Emre Aköz, kendisinden beklenen tepkiyi "Hamileysen gösteride işin ne?" başlıklı yazısı ile ortaya koydu.
(8 Aralık 2010, Sabah)

TBMM Anayasa Komisyonu Başkanı ve AKP İstanbul Milletvekili Burhan Kuzu, bir konuşma için gittiği Ankara Siyasal'da yumurtalı protesto ile karşılaştı. Korumaların tuttuğu siyah şemsiyeler arasında başına yumurtalar yağdı.

Olaylar hakkında Emre Aköz'ün yanı sıra; Mümtaz'er Türköne ve Engin Ardıç dikkat çekici bir noktada durdular.

Belki bir gün sadece kendisi hakkında bir blog yazarım; ancak bugün adı geçmişken, Mümtaz'Er Türköne adlı yazar + akademisyen + Zaman gazetesi yazarı + danışman + milletvekili eşi hakkında bazı yorumlara yer vermek istiyorum burada.

1- Öğrenci kollektiflerini marjinal olarak tanımlayarak bu ülkedeki cidden marjinal olan sol gruplar hakkında zerre bilgisi olmayan,
2- Anaysal hak olan izinsiz gösteri hakkını (Madde 34) kullanmak isteyen, ama solcu oldukları için ayan beyan sokaklarda işkence gören öğrencilere karşılık işkenceyi savunarak iktidara kucak dolusu bağlılık gösteren kişi.
3- "Olmayana ergi" yöntemini çok kötü biçimde kullanıyor. Öğrenciler elerindeki pankart sopaları ile polise saldırmadı, tam tersine saldıran polise karşı kendini savundu. Aradaki bu farkı göremeyecek kadar algısı kapalı.
(balikci filozof - 07.12.2010, Ek$i)

"Mümtaz'er Türköne, Türkiye'de fırsatçılığın, hesapsızlığın ve hafızasızlığın kimlere nasıl ikbal kapıları açtığının mümtaz bir örneğidir. Her daim önde gideceğine bu yüzden şüphemiz yok.
(itaatsiz - 16.01.2009, Ek$i)

Hem devlet için kurşun atan da yiyen de şereflidir diyeceksin hem de yumurta atan öğrencileri şiddet uyguluyor diye şikâyet edeceksin. Hem Öcalan konuşturulmasın diyeceksin hem de aslında konuşturulsa devlet için daha iyi olur diyeceksin. Hem demokrasiden bahsedeceksin hem kimsenin burnu bile kanamadığı yumurta eylemini faşizan nitelikli zorba bir eylem olarak nitelendireceksin. Hem ülkücüyüm değiştim diyeceksin (olabilir doğaldır AKP tabanında önemli ölçüde ülkücü vardır) hem de 35 sene önceki olaylara dem vurup "35 yıl önce o dayakları atanlar, bugünün protestocularının babaları, amcaları veya teyzeleriydi" gibi bir cümleye imza atacaksın.

Araştırdığınız zaman o kadar çok çelişki bir liste halinde uzuyor ki… Ne konu hakkında tartışılacak peki? Tartışılacak insanın bir profili olur, düşünce sistemi olur, prensipleri olur, eğer değişim yaşıyorsa bunun mantıksal sosyolojik açıklaması olur. Kolay mı bu kadar değiştim demek, yılda bir tezin antiteziyle ortaya çıkmak? Her ne hikmetse hep mevcut düzen iktidar sahibinin siyasi eğilimine bir dönüşüm oluyor, popüler politika uğruna her tez çiğneniyor. E o zaman ne bekleniyor insanlardan. Bu adama güvenmelerini, değer vermelerini, tutarlı düşüncelerine hayran olmalarını mı? Hadi cahili kandırdın peki ama âlim olan ciddiye alır mı sanılıyor?
(hakki celis - 12.12.2010, Private Sözlük)

Ve Başbakanın konu hakkındaki açıklamaları, "Gençlerin paraları var ki yumurta atıyorlar. Görseydim 'Omlet yapın yiyin' derdim" gibi komik olmaya çalışan ifadeler.

Süheyl Batum (CHP'nin yeni genel sekreteri): "Sayın Başbakan öğrencilere karşı girişecekleri baskı hareketlerini meşrulaştırmak için Burhan Kuzu'yu feda etti."

Burhan Kuzu ise: "Öğrencilerin arkasında Ergenekon var" diyerek son noktayı koydu.

12 Eylül 2010 Anayasa Değişikliği Referandumu öncesinde yapılan propaganda faaliyetlerinde, "12 Eylül dönemi ve cunta ile hesaplaştığımız" söyleniyor; bu hesaplaşmanın demokrasi için öneminden bahsediliyordu. Bu dönemde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan da yaptığı konuşmalarda ve katıldığı tv programlarında; 12 Eylül'de işkenceye uğramış sol ve sağ kesimden öğrencileri anıyor, onların hapishane ve idam öncesi mektuplarını okuyor, mücadelelerinden bahsediyor ve dahi ağlıyordu. (bkz: Temmuz 2010 Gündem)

Bugün gelinen tablo ile, hesaplaştıklarını söyledikleri 12 Eylül arasında tuhaf bir benzerlik de yok mu aslında?
Belli ki dikkat çekmek gibi bir amacı da olan eylemlerle ("Yumurta eylemi". Bunu dahi "Mülkiye Yumurta Şenliği" filan gibi alaycı ifadelerle dillendiriyorlar) bazı genç gruplar tepkilerini belli ediyor, özellikle siyasilere karşı...
Ve geçmişte, "Madem ülkenizi seviyorsunuz, neden sıkıyönetime karşısınız?" deyip gençleri ölüme gönderdikten sonra dahi yetinmeyip onları şeytanlaştıran sıkıyönetim komutanları gibi; şimdiki güçlüler de "Madem ülkenizi seviyorsunuz, neden gösteri yapıyorsunuz, neden Burhan Kuzu'ya yumurta atıyorsunuz?" veya "Hamileysen gösteride işin ne?" filan gibi ibareler ile meşgul.
Geçmişte "kominist" olmakla ülkeye tehdit ettiklerini söylüyorlardı; şimdi "kemalist" damgası bile yeterli bazı çevrelerin uygulanan şiddeti meşru kabul etmesi ve onaylaması için. Geçmişte üniversiteleri lise kıvamına getirmek ve embesil bir gençlik oluşturmak için YÖK'ü kuran ve şiddet uygulayan darbecilere inat; yumurtayı yiyen Burhan Kuzu ve AKP yönetimi de rektör ve YÖK başkanını topa tutuyor; nasıl olur da izin verirsiniz bunlara kabilinden... Polisler devreye sokuluyor.
Ve başbakanı eleştiren gençlere hapis cezaları yağıyor. (bkz)

.
Fark göremiyorum, ya siz?
(Aslında fark görülebiliyor tabi, taraflar değişik. Zaten bugün ideolojik maskelerin ardında tarafların kavgasına şahit olmaktayız.)

Bu arada Türkiye'de bu olaylar yaşanırken Britanya'da da öğrenciler neredeyse üç kat artan harçları protesto etmek için gösteriler yapıyor, siyasileri ve elitleri yumurta yağmuruna tutuyor. Ki oradaki gösteriler bizdeki kadar sakin ve az sayıda katılım ile de geçmiyor. Şu dakikaya kadar da ciddi bir polis müdahalesi olmadı görebildiğim kadarıyla.

"Demokrasi mücadelesi" diyenler, bu özgüveni biraz da muhalefetsizlik ve mevcut karşıt zihinsel argümanların zayıflığından alıyor olsa gerek.

Dip Not: Referandumun üzerinden 3 ay geçmesine rağmen, 80 ihtilali ile ilgili insanların yargılanması hususunda hiç bir adım atılmadı.

"Durmak yok, yola devam!"

2010-12-11T06:01:00.003+02:00

Küçük bir çocukken babamın tembih sözüydü bu.
Ne zaman kalabalıkların arasına, özellikle de şehir stadyumuna gidecek olsak bu tavsiyeyi işitirdim.

Babam öğretmendi ve çalıştığı okulun müdür yardımcısı.
Milli bayramlarda malum şehir stadına gidiliyor gösteriler için. Bazen beni de götürürdü yanında, veya kalabalık pazarlara beraber giderdik.
Yola çıkmadan önce en güzel elbiseler giydirilir, özenle saçlar taranır, ve hava soğuksa yine üşütüp hasta olmamam için sıkı sıkı giydirilirdim.

Her defasında henüz yolun başında iken elimden tutar ve şöyle derdi: "Elimi sakın bırakma ama kaybolursan da sakın üzülme. Hep dümdüz gidersen, başladığın noktaya geri dönersin."

Bunu o kadar net ve duru bir ifade ile söylerdi ki, anaokul bebesi bile olmadığım o yaşımda ne demek istediğini anlayamaz, bocalardım.
Nerden bilebilirdim babamın "Dünya yuvarlıktır" demekte olduğunu bu sözleriyle?
Ben de ayet ezberler gibi içimden tekrar eder dururdum:
"Babamın yanından hiç ayrılmiycam. Ama kaybolursam da hep düz gidicem."

Babamı hiç kaybetmedim. Yanından hiç ayrılmadım ve hiç kaybolma vakası yaşamadım. Ama bugün aradan yıllar geçtikten sonra şimdi'den geriye dönüp bakınca... Aslında ne kadar büyük yanlış yaptığımı, ne kadar gerzekçe davrandığımı ve zamanı ne kadar harcadığımı...
Oysa ki yapmam gereken şey belliymiş, bana henüz yolumun başında iletilmiş.
Bense -neredeyse her zaman olduğu gibi- hep başkalarını suçlamayı seçmişim, şansıma küfretmişim ve bu karanlıkta labirentte kaybolmuşum. Hem de yüzüp yüzüp kuyruğuna gelinen anda, en tepelerdeki kulelerden düşercesine...

Keşke diyorum bugün; aynı tavsiyeyi, bunalımlı-bol firarlı-zor yıllarımda da aklımdan çıkarmasaymışım. Keşke aklımın bir ucuna zımbalasaymışım. O kadar ki hiç çıkmamacasına!
Toparlanıp geriye doğru baktığımdaysa ortada kocaman bir hayal kırıklığı.
Oysa yapmam gereken tek şey "hiç durmamak ve her koşulda mücadeleye devam etmek" imiş.
Zaten durdukça zemin kaygan, sen batar. Bunun adı da: Depresyon.

"Depresyon: Acı çekme sanatı.
İçinden geçerken, duraladıkça battığın bir şey. Hem bir bataklık hem bir dehliz.
Üstelik sen tam içinden geçerken çevrende "depresyonda olduğunu" söyleyen, ama sadece kendi bencilliklerinin ağırlığı altındaki pek çok insanı göreceksin. Onlar daha da enerjini sömürecek. Her birine lanet edeceksin.
Eğer denediğin yöntemler de işe yaramıyor ve ümidin azalıyorsa şuna yoğunlaş: Durmak yok, yola devam.
(can ile canan - 06.12.2010, Ek$i Sözlük)

"Hayal kırıklığı: Değer verilenin, umut bağlanılanın gözlerinizin önünde bir buz parçası gibi erimeye başlaması...
...
Önce kabullenmek istemezsin gördüklerini, kılıflar bulmaya başlarsın. Kendiliğinden gelişir bir süre, sen dindi/dondu sanırsın.
Sonra şöyle bir silkinip erimek üzere olan her ne varsa can havliyle toplayıp buzdolabına kaldırmayı akıl edersin. "Her şey yoluna girecek" dersin içine... Ama bir kere çaresizliğinin farkındalığına varmışsan, hamlelerini otomatik olarak boşa çıkartır hayal kırıklığı. Bir süre geri dursan, hatta nice iç telkinler geliştirmiş olsan, zaman bu çöküş işlemini mükemmel bir öğütücü gibi adım adım gerçekleştirmeye başlamıştır bile.

Herşeyden sonra (her ne ise artık "o") "ona" ait olan şeyleri düşündüğünde, artık kendine itiraf edebildiğin gerçek bir hayal kırıklığın kalmıştır. Her esaslı hayal kırıklığı aslında bir insan hikayesidir. Kendine sarılmayı öğretir. besleyip büyütmesen de hep içindedir. Zamanla kırılan/dağılan parçalarını toparlamayı başaramazsan geriye nefretini bırakır.
(can ile canan - 08.10.2009, Ek$i Sözlük)

Newtonian Akışkanlar

2010-12-07T20:17:00.015+02:00

Viskozite (μ), özellikle sıvı ve yarı-sıvılarla çalışırken karşımıza sıklıkla çıkan önemli bir özellik. "Sıvının akmaya karşı gösterdiği direnç" olarak tanımlanabilir. Viskozite artışı ile:
- Akışkanlık azalır.
- Hareketi sağlamak için gerekli pompa gücü ve Enerji gereksinimi artar.

Sıvıların viskozite değerleri, gazlarınkinden çok daha yüksektir.
Sıvılarda sıcaklık (T) arttıkça viskozite azalırken, gazlarda tam tersi olur.
Basınç (P) arttıkça, hem sıvı hem de gazlarda μ artar.

Bu da bonus bilgi: Birimi (SI) kg/m.s'dir veya Pa.s
cgs birim sisteminde ise cP cinsinden ifade edilir. (1 cP= 0.001 kg/m.s)

Newtonian Akışkanlar / Newtonian Fluids: Newton's Law of Viscosity diye bir kanun var. Bu kanuna uyanlara "Newtonian Akışkanlar" deniyor. Su, süt, etil alkol, şarap, bira, tuzlu veya az şekerli sıvı çözeltiler, gazlar gibi...
Bunlarda kesme hızı ile kesme kuvveti arasında doğrusal bir ilişki var. Bu doğrunun eğimi bize viskoziteyi (μ) veriyor. Yani Newtonian Akışkanlarda μ, hız gradyanından bağımsız ve belli sıcaklıklarda sabit bir değer.

Adı geçen yasaya uymayanalara ise Non-Newtonian Fluids deniyor. Nişasta, pektin, gamlar, protein içeren konsantre çözeltiler, polimer çözeltileri gibi...
Bunlar kendi aralarında alt başlıklara ayrılmış. Örnekse Pseudoplastikler ve Dilant sıvılarda viskozite sabit değil, kesme kuvvetine bağımlı. Bi bakalım:

Bingham Plastikler: Diş macunu, jeller-jöleler, ketçap gibi... Kritik kesme kuvvetine ulaşılıncaya kadar sıvıda akış görülmez. Ancak kritik kesme kuvveti aşıldığında, Newtonian akışkanlar gibi (genellikle) doğrusal şekilde gelişen bir hareket başlar. (Do not flow at all until a threshold shear stress, is attained and then flow linearly at greater shear stresses.)

Pseudoplastikler veya Shear thinning Sıvılar: Stres arttıkça, viskozite (μ) azalır. (Grafik yorumu: aşağı doğru konkavlaşan)
Mayonez, kan, şuruplar, melas, kauçuk lateks gibi... Örnekse mayonez kutusunun kıç tarafından patlatarak şiddet uyguladığınızda incelerek akar; ama sonrasında ekmeğin arasında olanca asaleti ve mağruriyetiyle öylece durur.

Dilatant/Genişleyen/Kalınlaşan/Shear thickening Sıvılar: Mısır nişastası, sıvı çikolata. Stres arttıkça, uygulanan strese karşı akış direnci de artmakta. Bununla ilgili geyik bir video var. Bir havuzu mısır nişastası eklenmiş su ile doldurmuşlar ve olaylar gelişmiş:
A pool filled with non-newtonian fluid (Video)
(Kayıt İspanyolca sanırım)

-Zaman'a bağımlı olanlar:-
Tiksotropik/Thixotropic Sıvılar: Sürekli kuvvet etkisiyle viskoziteleri düşer. Yapı zamanla bozulabilir. Çeşitli kremalar, clay (kil). Bu özelliğe sahip bazı killi toprak arazilerde, deprem sırasında dipten gelen şiddetle sıvılaşma benzeri değişimler olabiliyormuş. İlgilenenleri şu Wikipedia sayfasına alalım: (bkz)

Reopektik/Rheopectic Sıvılar: Sürekli kesme kuvveti ile μ artmakta, yapı gelişmektedir. Çırpılmış krema, lubrikantlar (kayganlaştırıcı, yağlayıcı gibi bir tercüme), gypsum (Kireç, alçı taşı).

Viskoelastik maddeler: Hamur gibi. Hem viskoz özellik taşır hem de elastik. Yani hem sünebilir, uzayabilir; hem de uzamaya karşı direnç gösterir. Kesme direnci kaldırıldığında materyal tümüyle eski haline dön(e)mez, oluşan deformasyon kalıcı olur. Hamur, peynir, jöleli gıdalar gibi.

Sıkıştırılabilen Akışkanlar: Gazlar. Basınç (P) değişimi ile hacim (V) ve yoğunlukları (ρ) değişen akışkanlar. Katı ve sıvılar bu tanıma uymaz.

Akış Tipleri:
_ Laminar Akış / Laminar Flow
_ Türbülant/Kargaşalı Akış / Turbulent Flow

Akışın hangisine uyduğunun mühendislik hesaplarla tespitinde Reynold sayısı'ndan yararlanılır.

Reynold's Number / Reynold Sayısı:

Re < 2100 ---> Laminar akış
2100 - 4000 ---> Transition State/Geçiş Bölgesi
Re > 4000 ---> Türbülant

- Bernoulli Eşitliği ve Pompa Verimi -

η: Pompa verimi
W: Pompa işi
h: Sürtünme kayıpları toplamı

Akış hızı ölçümünde: Akışmetre (Türbinli akışmetre), Pitot tüpü, Venturimetre, Orifisimetre, Rotametre gibi çeşitli yöntemlerden yararlanılır.
(bkz: Flowmeter)

Konu ile ilgili daha ayrıntılı ansiklopedik bilgileri şuradan bulabilirsiniz.
.

Gündem Kasım 2010-II

2010-12-03T14:28:00.136+02:00

Kasım ayındaki olaylara göz atmaya devam edelim. O kadar çok şey oldu ki ay sonuna doğru!

.

"İleri demokrasi"

"2008 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi'nde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ı protesto eden 18 öğrenci, izinsiz gösteri yaptıkları gerekçesiyle 1 yıl 3'er ay hapis cezasına çarptırıldı." (bkz)

Bu tarz yargı kararları artık sıradanlaşır oldu. Samsun'da Ahmet Türk'ü yumruklayarak burnunu kıran şahıs serbest bırakılırken; Tayyip Erdoğan'ı sadece sözle de olsa bağırarak eleştirmek tutuklanma sebebi. Bir AKP'li bakanın yumruklanması olayında 15 yıl hapis cezası çıktı. İşte uzun bir süredir Türkiye gündemine oturmuş hukuk böyle bir şey olsa gerek. Bu gelişme üzerine Private Sözlük'te yazdığım bir entry'imi Yorumlar kısmında bulabilirsiniz. Ancak önce bu ay içerisinde dikkat çeken sivri bir ifadeye bakalım.

RTE: "Biz katile katil deriz"

Ziyaret sebebiyle Lübnan'da bulunan Recep Tayyip Erdoğan, başta bölgedeki Türkmenler olmak üzere kalabalıklar tarafından coşkuyla karşılandı.
'Kaddafi İnsan Hakları Ödülü''ne layık görüldü. "2006 yılında Lübnan'a yapılan insanlık dışı saldırıyı (2006 İsrail-Lübnan Savaşı) Türkiye'nin büyük endişeyle izlediğini" belirttikten sonra Mavi Marmara olayına da değinerek İsrail eleştirilerini tekrarlayan Erdoğan, "Biz gerektiğinde katile katil diyeceğiz. Katilden de hesabını soracağız" dedi.

Kişisel yorumum:
Ogün Samast, Mehmet Ali Ağca, Abdullah Çatlı ve nicelerine "kahraman" (Türkiye seninle gurur duyuyor) muamelesi çekilen bir ülkede, o ülkenin başbakanının âlemi aptal yerine koyma pahasına İsrail'e çakma girişiminden doğan bir aforizma. Uğur Kaymaz gibi nicelerini terörist diye vuran güvenlik görevlilerini aklayan bir ülkenin başbakanı ayrıca bunu söyleyen...
Hazır seçimler de yaklaşırken, en esaslı harekete geçirici mevzu olan "Yahudi düşmanlığı"ndansa, (madem biz katile de katil diyormuşuz hazır) bir eleştirisini de dünyanın pek çok yerinde "müslüman kardeşlerimiz"i vuran ABD'ye yönlendirmesini bekleme hakkımız yok mu? Örnekse Irak'ta geçtiğimiz 6 yıl boyunca yüzbinlerce insanın öldürüldüğü söyleniyor, ki bunların %50'den fazlası sivil. Gerçi Filistinli olmayan "Müslüman kardeş"ten sayılmıyordu dimi?
-
Uluslararası mahkemelerin mahkum ettiği katliamcı Ömer El Beşir'le olan dostluğu sebebi ile mi (bkz: Mart 2009 Gündemi) bu -adını ilk duyduğum- Kaddafi İnsan Hakları ödülüne layık görüldü bilemiyorum ama, bu vesileyle gene İsrail'e laflar hazırladığına eminim.
Zamanında hocası Necmettin ERBAKAN'ın ipinin Kaddafi'nin çadırında çekildiğini hatırlayınca, bir tür "boynuz kulağı geçer" durumu olduğu da ortada hani...

Baydemir'e istifa çağrısı

"Silahlı mücadele miadını doldurdu" diyen Osman Baydemir, APO tarafından şu sözlerle kınandı:
"Ya istifa edip AKP'ye üye olsun ya da özeleştiri versin."

Sakın İmralı'daki görüşme masasında Kürtlerin geleceği konuşulması yerine sadece ama sadece Öcalan'ın geleceği ve bölgedeki hâkimiyeti konuşuluyor olmasın? Yani biz burada "Türkiye'nin eksen kaymasını" tartışırken İmralı'daki görüşmelerde Kürt sorununa çözümlerin ekseni kaymış olmasın? Hiç kimse Öcalan'ın gücünü ve etkisini göz ardı edemez ancak görüşmeler, bu gücün ve etkinin kişisel olarak sisteme nasıl sokulacağı üzerine kuruluyorsa vay haline Türkiye'nin! O masada Diyarbakır'ın seçilmiş belediye başkanının konuşma özgürlüğü ya da Kürt siyasetçilerinin inisiyatif kullanma özgürlüğü tartışılmıyor ve çözüme kuvuşturulmuyorsa, zaten konuşacak kala kala Öcalan'ın istikbali kalıyor.
'Demokrasi' diye bir çözüm masasına oturup feodal bir liderin gücünün sisteme entegre edilmiş hali ile kalkılacaksa emin olun bunda ilk kaybeden Kürtler olacaktır."
(Cüneyt Özdemir, Baydemir'in infaz edilen onuru. 24/11/2010, Radikal)

Füze Kalkanı

Kasım gündemindeki önemli bir başlıktı. Ne var ki bendeniz bu gelişmeleri pek iyi takip edemedim. Şimdi internet taramalarından aktarabileceklerim şunlar:

Bir çeşit füze savunma sisteminden bahsediliyor. Size karşı bir nükleer saldırı başladığında, gelen füzelerin havada imha edilmesini hedefliyormuş sistem. Portekiz'in başkenti Lizbon'daki NATO zirvesinde kabul etmişiz bunları ülkeye yerleştirmeye... İran ve Kuzey Kore'nin bir tehdit olarak algılanmasından doğan bir süreç sanırım.

Bizim siyasilerimiz, "Komutanın kesinlikle NATO'da olması gerektiğini" ifade etmişler. Ancak anlaşılan o ki bu füzelerin komutasının kimde olduğu pek belli değil. Veya belli de telaffuz edilmek istenmiyor diyelim.

İşçi Mücadelesi sitesindeki tavsiye edebileceğim uzun bir yazıdan alıntı:

Türkiye'nin özel konumu
Burada hem NATO üyesi olarak hem de İran'ın komşusu olarak Türkiye'nin özel konumu öne çıkmaktadır. ABD, İran'ın nükleer programına karşı BM nezdinde yaptırım uygulanması için bastırırken; Türkiye ve Brezilya ayrıca inisiyatif alarak İran'la nükleer takas anlaşması imzalamıştı. Bu anlaşmaya göre İran, nükleer silah için de kullanılabilecek olan radyoaktif maddelerin Türkiye'de uluslararası gözetim altında depolanmasını kabul etmişti. Bu anlaşma ABD'nin tepkisini çekmiş ve Türkiye'nin dış politikada Batı'dan uzaklaştığı şeklinde yorumlanmıştı. Şimdi ABD'nin, füze kalkanını NATO projesi olarak Türkiye'ye dayatması, Türkiye'nin tarafsız bir konumda durma ya da arabulucu rolüne soyunma girişimlerini ortadan kaldırmaya yöneliktir.
...
Tayyip Erdoğan önderliğinde AKP hükümeti bir yandan emperyalizmle işbirliğine devam ederken diğer yandan Ortadoğu'da prestijini arttıracak çıkışlar yapıyor. Mavi Marmara olayından sonra İsrail'e karşı yapılan çıkış, İran'la yapılan anlaşmalar, Suriye ve diğer ülkelerle geliştirilen ilişkilerin bu çerçevede etkili olduğu açıktır. Bununla birlikte, füze kalkanı projesi Türkiye'yi kaçınılmaz biçimde taraf olmaya zorlayacak bir süreci başlatmış durumda. Ya emperyalizmden ve Siyonizmden yana olacaksın ya da karşısında... Arada kalmanın, denge politikası izlemenin koşulları azalmaktadır. AKP'nin son tahlilde alacağı tutum bellidir. Bölgede emperyalizme karşı değil tersine onunla ittifak halinde güç olmaya çalışan, yarım asırlık NATO üyesi Türkiye'nin hükümeti sonuçta emperyalizmden yana saf tutacaktır. Tabii ki büyük bir politik bedel ödeyerek.

"Potansiyel tehdit İran değilse Küba mı?"

"Zımnen de olsa bugün AKP hükümeti füze savunma sistemini gerektiren potansiyel tehdit kaynağının İran olduğunu kabul etmiş, ancak bu ismin kamuoyuna açıklanacak metinlerde açıkça zikredilmemesini isteyerek görüntüyü kurtarmaya çalışmıştır. Türk milletinin aklı ve idrakiyle alay edercesine "Hiçbir komşumuzu tehdit ve hedef tanımlaması içinde göremeyiz (Komşularla sıfır sorun)" diyen Başbakan'a sormak isterim ki; siyasi hesaplarla kendinizin gitmeye cesaret edemediği Lizbon zirvesinde Cumhurbaşkanı tarafından onay verilen füze savunma sistemi İran'a karşı değilse hangi potansiyel tehdit kaynağı ülkeye karşıdır? Tehdit kaynağı İran değilse Senegal midir, Küba mıdır, yoksa Rusya mı?...
Füze kalkanının kurulacağı ülke Türkiye olarak belirlenmiş, adeta başta AB olmak üzere NATO üyesi ülkelerin güvenliğini sağlamak için bütün riskler üstlenilmiştir. Ortada ne bir başarı diye sunulacak gelişme ne de zafer diye yutturulacak diplomatik netice vardır. "Biz olmasaydık NATO toplantısı on dakikada biterdi" sözlerinin de hiçbir anlamı ve değeri yoktur. Sürekli sahte diklenmelerle, hamasi sözlerle iç politikaya dönük mesaj veren AKP iktidarı, NATO toplantısında ağzına bir parmak bal sürülerek geri gönderilmiştir."
(Devlet Bahçeli)

Üç komutan görevden alındı

Balyoz Darbe Planı ve fişleme olaylarında adı geçen Tümgeneral mertebesinde üç komutan, İçişleri Bakanı Beşir Atalay ve Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül tarafından görevlerinden alındı.

Ortada yine anlamakta zorluk çekilen karışık bir durum var. Bu üç komutan, (TSK Personel Kanunu'nun 65. maddesi gereğince) haklarındaki davalar nedeniyle bu Ağustos ayındaki YAŞ/Yüksek Askeri Şûra toplantısında terfi ettirilmemiş zaten, yani terfileri durdurulmuş. Ancak açığa alınmamış, başka görevlere atanmışlar. Sonrasındaysa AYİM yani Askerî Yüksek İdare Mahkemesi'ne başvurarak terfilerini geri istemişler... Askeri mahkeme de "yürütmeyi durdurma" kararı vermiş; yani terfi etmelerini onaylamış. Ve böylece alınan YAŞ kararları bu kararla delinmiş oldu (medya daha çok 'by-pass' kelimesini tercih etti).
Bu noktada hükumet, gecikmeli olarak da olsa devreye girerek bir mesaj verdi. Sivillerin onay yetkisinde olan terfileri ve YAŞ kararlarını AYİM üzerinden delmenin yolu, Bakanlıkların açığa alma kararları ile durduruldu. Gelişmeler üzerine Bülent Arınç "Askeri hakimlere güvenmediğini" söyledi. "Komutanların, kendilerinden daha ast rütbede olan hakimlere karşı dava açmasını ve o hakimlerin bu komutanlar hakkında hukuka tam uygunluk içinde karar verip veremeyeceklerini kamuoyunun takdirine sunuyorum."

Bu gelişme üzerine CHP'den derhal karşı çıkışlar geldi. "Kemal Anadol'u, 'İşte bu da sivil darbe' derken gördüm ekranda. Şaşıracak, yadırgayacak bir şey yok CHP'nin bunu yapması gerekiyor... Kemal Anadol bugün cihet-i askeriyenin Türkiye'nin siyasi hayatındaki geleneksel hegemonyasının, sultasının eksilmemesi için elinden gelen her şeyi yapması gerekiyor" diyordu Murat Belge Üç General başlıklı yazısında...
Gerçi sonradan parti dinamikleri bu karşı çıkışlara tam destek vermedi gibi ve bu duruşu sürdür(e)mediler... "İki ileri bir geri" şeklinde devam ediyorlar. Bu arada, Kurultay hazırlıklarına başlanan CHP'de, Deniz Baykal ve Önder Sav'ın ittifak oluşturacakları söylentileri başladı bile...

Kuzey Kore-Güney Kore

23 Kasım 2010: Kuzey Kore, Güney Kore'ye bağlı Yeonpyeong adasına topçu ateşi başlattı. Samsung ve LG gibi teknoloji devlerini barındıran, Amerika'nın açık desteğine sahip bir Güney Kore ile Çin destekli Kuzey Kore, ve ölüm haberlerinin gelmesi ile "Rusya ne yapacak?" soruları merak uyandırdı.

Şiddetin sıradanlaşması

Nam-ı diğer İbo, bir kız çocuğuna (artık ne üzerine kim bilir?) "Vay küçük orospu" demiş. (Medya, "demiş" yerine "diye sevmiş" demeyi tercih etti gerçi...)
Ortamda Turizm Bakanı Ertuğrul Günay'da olunca hoş karşılanmamış bu durum. (Yoksa millet gırgır şamata geçiştirirdi valla.) Sonradan, İbo'nun bu tavrını Balçiçek Pamir eleştirmiş. İbo'muz da "kalemini kırarım" diye gazeteciyi tehdit!

O değil de... Bu millet toptan mı ahlak anlayışını kaybetti acaba? Sesini, yorumunu bilemem. Ama adamın her konserine gidip egosunu şişirmek zorunda ve kendisini yüceltmek zorunda mısınız siz? Sonuçta bu adamın tarzı belli.
Bu arada "küçük orospu"nun tanımı şöyle: İçinde yaşadığı ülkede şiddetin her türlüsünün meşru olduğunu ve asla cezalandırılmayacağını fark edip, toplumdaki ahlak anlayışının sözde olduğunu bilen mafyavari maço kişiler için bir "sevgi sözcüğü".

Taraf gazetesinde yayınlanan Mehmet Baransu imzalı haberde, "Genelkurmay’ın tabelası indirilecek" gibi dikkat çekici ifadelerle bezeli, askeriyedeki yeni değişiklik tasarılarından bahsediliyordu. Genelkurmay Başkanlığı, -zaten olması gerektiği gibi- Milli Savunma Bakanlığı'na bağlanacakmış filan... Başbakanlık derhal haberi yalanladı. Ahmet Altan ise gazetesindeki habere sahip çıkarken şunları söylüyordu bir yandan da:

"Türkiye'de iki tane "özerk" başkanlık var. Biri genelkurmay, biri de Diyanet.
İkisi de aynı gün kurulmuş.
İkisinin de yapısının değişmesi gerekir.
Demokrasi için Genelkurmay'ın, laiklik için Diyanet'in statüsünün değiştirilmesi kaçınılmazdır."
(Boşverin. 28/11/2010, Taraf)

Türkiye'de belirli bir eşiğin nasıl aşıldığını fark edebiliyor musunuz? Yıllarca susulan-susturulan, sahte yüksek saygılar sunulan, eleştirilemez nitelikteki makamlar ve kurumlarla ilgili artık "konuşulabiliyor". Dengesiz bir yapımız olduğu için, eleştiriler de orantısız ve dengesiz gelebiliyor bazen. Bugün bu toprakların tarihindeki en dikkat çekici değişim-dönüşüm hamlelerinden biri gerçekleşiyor. Başarılı olup olmayacağı ve bu misyonu üstlenen siyasetçilerin çapını/çapsızlığını ise tarih yazacaktır, her ne kadar Türkiye'deki okullarda değilse de Amerika veya Batı kaynaklarından öğrenebileceğimizi umuyorum.

28 Kasım 2010 - Haydarpaşa yandı

Tarihi Haydarpaşa Tren Garı'nın çatı katında yangın çıktı. Tadilat sırasında dikkatsizlikle çıktı sanılırken, meğer olay kasıtlıymış.
"Denizden ve karadan müdahale edilen garın yangından zarar görmeyen pencereleri ve tarihi işlemeleri, söndürme işlemleri sırasında tazikli suyun etkisiyle kırıldı. Bu sırada garla ilgili tüm kayıtların tutulduğu belgeler ve arşiv odası da tazyikli sudan nasibini aldı." (bkz)

Fazla söze gerek yok sanırım. Her şeyi rant olarak gören köylü yöneticilerle ancak buraya kadar.

Vergi affı

Türkiye genel seçimlere hazırlık dönemine giderken, AKP (yine) hayırlı bir işe imza atmış ve vergi borcundan dolayı beli bükülmüş vatandaşına elini uzatmış.

Yersen. Neden bizde merhamet edileceklere değil de, edilmese de olabileceklere iyi niyet daha çok gider hep? Vergisini zamanında ödeyenler gene enayi.

Wikileaks çatlağı

Ay sonuna doğru -özellikle 28'inden başlayarak-, Wikileaks'te yayınlanan belgeler dikkat çekti. Medyanın ilk ilgisi "Fransa Başkanı Sarkozy'e ve Merkel Hanım'a hangi lakap takılmış?" noktasındayken, özellikle sözlük siteleri an be an İngilizce-Türkçe tercümelerle canhıraş bir dökümentasyona girişti. Belgelerde Türkiye, Türk siyasetçileri ve yakın bölge komşularımızla ilgili bölümler de var. Başlıbaşına bir yazı konusu olduğundan, (zaman bulursam) bu dokümanlardan bazılarını önümüzdeki günlerde paylaşıcam.

Naipaul Olayı

Hazımsızlık kültürünün bu ayki hedefinde Nobelli bir yazar olan V. S. Naipaul vardı. İstanbul'da gerçekleştirilecek Yazarlar Konferansı gibi bir şeyin açılışını yapacak, onur konuğu olacaktı. Ancak İslam ve Müslümanlar noktasında söylediği laflar üzerine, kelimeleri rötuşlamakla meşgul olanlar adına Zaman'dan Hilmi Yavuz'un ilk top atışıyla şimdi de onu kovalım kampanyası başlatıldı.

Bu konuyu da önümüzdeki günlerde deşicem.

Kasım ayındaki tüm gelişmeler için: Kasım 2010

CHP'deki 2010 model değişim

2010-11-24T02:42:00.037+02:00

Kasım 2010 gündemine CHP'deki yeni gelişmeler damgasını vurdu.
Parti tüzük değişimi ve bu değişimin ne yönde olacağı ile Parti Meclisi toplantısı gibi, ancak siyasetle uğraşan birinin anlayabileceği bazı iç zıtlaşmalar sonrasında CHP üst kademesinde ani bir kopuş yaşandı.
Yargıtay'a kadar uzanan bu süreç ertesinde bir de baktık ki, Deniz Baykal'ın kaset skandalı sonrası olaylı istifasını sağlayıp yerine Kılıçdaroğlu'nu getirdiği söylenen Önder Sav ile elinden tuttuğu Kemal Kılıçdaroğlu'nun arası açılmış!

Tayyip Erdoğan, 12 Eylül Referandumu öncesi yaptığı konuşmalarından birinde, "Liderine ihanet eden kendisi de ihanete uğrar" demişti (CHP'deki Deniz Baykal olaylarını kastederek). O dönemlerde kim tahmin ederdi ki Önder Sav böylesi bir ihanete uğrayacak, .................................. hem de üç vakte kadar?

Önder Sav, 10 yıldır oturduğu CHP Genel Sekreterliği koltuğundan uzaklaştırıldı. Kemal Kılıçdaroğlu ve ekibinin, parti içindeki statüko merkezlerine karşı bu baş kaldırışı özellikle yenilik ve genel seçimlerde başarı isteyen çevrelerin hayranlığını topladı. Bu kesimin beklentili hali, pek çok internet sitesindeki yorumları okuduğunuzda da göze çarpmakta.
Öte yandan "Seçim kazanmasak da olur. Ama Kemalizm damarımıza, Atatürkçülüğümüze ve statüko taparlığımıza bir zarar gelmesin" düşüncesindeki kemikleşmiş CHP tabanı ise gelişmelere şüpheyle bakıyor.
"Baykal döneminde CHP'ye yığılmış ırkçı Beyaz Türklerin, giderek Kılıçdaroğlu'nun karşısında konumlandığı" ifadesini kullanmış bir yazar (*).
Sağduyusuna güvendiğim kişilerse, CHP vitrinindeki mevcut isim değişikliklerinden ziyade partinin projesizlik ve vizyonsuzluğundan yakınıyor. Mesela geçenlerde Ek$i sözlük yazarı da olan İtaatsiz şuna benzer bir şey diyordu Radikal Online'da:

Bir kere de boş hamaset yapma lafın içini doldur
Bu herkeslerden kültürlü, aydın, bilgin, seçkin CHP'nin AB'ye giriş stratejisi var mı? ("Onurlu giriş" ne demektir? "Onur Öymen AB Komisyonu üyesi olsun" anlıyorum ben. Başka bir anlamı var mı?) Varsa biz cahilleri aydınlatmasını rica ediyorum. Sağlık stratejisi? Eğitim stratejisi? Mesala ilk 500 üniversite listelerinde niye Türkiye'den üniversite yok, ya da tek tük arka beşliye sıkışmış var? CHP'nin başfener hocalarının bu konudaki görüşü nedir ve ne öneriyorlar? Ekonomi stratejisi? Ne zaman kişi başı gelir AB ortalamasına ulaşacak? Nasıl? Devlet bankalarının özelleştirmeleri? Köyden kente göçle ilgili stratejisi? Arazi yağması? Uyuşturucu kaçakçılığı? Savunma stratejisi? Zorunlu askerlik? Bak daha Kürt meselesine gelemedik. KK'nın ağzından "Kürt" lafının çıkmasını bekliyoruz. Aman diyim Beyaz Türkleri ürkütme! Et Balık Kurumu kuracağız ötesinde bir strateji var mı? Ermeni stratejisi? Kıbrıs stratejisi? İdari reform var mı mesala gündeminde CHP'nin? Şu sorulardan birine herhangi bir cevap gelsin CHP'den, oyum CHP'ye. Cevabı beğenmesem bile CHP.
(9/11/2010, Radikal Online)

Son gelişmeleri özetlersek, CHP Genel Sekreterliği'ne Süheyl Batum, Genel Başkan Yardımcılığı'na ise Gürsel Tekin getirildi. Bazı söylem değişiklikleri de göze çarpmakta.
Örneğin Baykal dönemindeki "devlet güvenliği" vurgusunun yerini "devrimcilik" almakta (*). Yazının ilerleyen bölümlerinde bazı örnekler sunmaya devam edeceğim.

Kemal Kılıçdaroğlu, tüm bu gelişmeleri "Yeni CHP" diye tanımlasa ve kendisinden gerçek bir başarı bekleyen kalabalık çevreler olsa da; maalesef CHP'deki yenilik sadece göstermelik düzeyde olacak gibi.
Şöyle bir bakalım önce isimlere:

Süheyl Batum:
Merkez sağdaki ANAP-DYP birleşmesinden çıkan (Cindoruk-Demirel önderli) yeni DP'nin başına getirilmesi için ismi geçen, kamuoyu ile basın toplantıları ile tanıştırılan biri iken; aniden (apar topar) CHP'ye transfer edildi. Ve en kısa sürede genel sekreterliğe yükseldi/yükseltildi. "Türkiye'nin demokratikleşmesi ve çağdaşlaşması yönünde, böylesi insanlardan kimsenin bir beklentisi olacağını sanmıyorum" diyordu bir gazeteci. Batum'un yaptığı konuşmaları takip ettiğinizde, "Bu adam nasıl bir Anayasa Hukuku Profesörü?" dersiniz. O derece hukuk değerlerini es geçen bir vizyonu var.

Türkiye hukuk tarihinin en büyük skandallarının başında gelen 2007 yılındaki '367 rezaleti'ne attığı imzayla hep hatırlanacak olan Süheyl Batum, ...
...
"Nöbet değişimi"ne bakınca, CHP'de gerçekten 'radikal' bir değişiklik olup olmadığı konusunda çok kişinin kafası karışabilir. Bir tür "ha Ali Hoca, ha Hoca Ali" durumu yani.

(Cengiz Çandar, 10 Kasım ve 'yeni CHP'ye dair... 10/11/2010, Radikal)

(Bu arada, -sonradan yalanlasa da-, medyada kendisinin BDP ile birleşmeye sıcak baktığı yönünde haberler yer aldı: "CHP Genel Sekreteri Batum, BDP'nin 'sol blok' önerisine Grup Başkanvekili Muharrem İnce'nin aksine olumlu yanıt verdi: Ülkedeki eşitsizlikleri giderecek tüm parti ve görüşlerle işbirliği yaparız.")

Gürsel Tekin:
İstanbul il örgütündeki çalışmaları ile adını duyurdu (Özellikle türban konusundaki yaklaşımı). Çalışkan ve sahaya/kitlelere inmeyi önemseyen birine benziyor. Ne var ki CHP'deki kemikleşmiş taban ve malum ırkçı takıntılar, böyle birinin yönetimini kabul edebilir mi? Veya nereye kadar?

Kemal Kılıçdaroğlu:

"Paşalar çocuklarımızdan kendilerine ücretsiz şoför yapmaktan başka bir şey bilmezler. Bizim çocuklarımız ölüyor, onların hepsi ABD'nin AKP'nin hizmetkârı... İmralı'daki bile barışalım diyor; bunlar, operasyon yapacağız diye milyonlarca doları bir günde harcıyor."

Kişisel yorumum ve önerim:
Kemal Kılıçdaroğlu eğer siyasi hayatına uzun yıllar devam etmek ve etkin bir kişi olmak istiyorsa, belki de Numan Kurtulmuş'un yaptığı gibi yeni bir parti çalışmalarına şimdiden başlasa zamandan daha çok istifade edecek.
Fazilet Partisi'ni bölünmeye götüren Erbakan'ın makama yapışması örneğini düşünün. CHP'deki bir takım yapışkan tıkaçlar da üç vakte kadar o makamları kendisinden geri isteyecek ve itiş-kakışta iç sürtüşmeler ile siyaset arenasında yine hiç bir gelişme yaşanmayacak. Üstelik "Sol" kavramı CHP ile daha da gümbürtüye gidecek.
Sonuçta --çoğu eğitimlinin hoşuna gitmese de-- Türkiye'de köylüler bile aldı yürüdü ama okumuş-yazmış eski kesim ve ulusalcılar düşünsel olarak görece çok geri kaldı. Yani mevcut taban ve bu hali ile, seçim kazanmak ve iktidar olmak değil, ancak Sol'un önünü daha da kesmek için varlığını sürdürmekte CHP.
------------------------------------------------------------------------------

Tabi bu değişimlere olumlu gözlerle bakan ve ülkenin önünü açma ihtimali olduğuna inanalar da yok değil:

Kılıçdaroğlu, CHP'yi 'sessiz sakin' değiştiriyor. Bu değişim, farklı bir liderlik tarzıyla, farklı söylemlerle daha etkili gerçekleştirilebilir miydi, orası tartışılabilir… Yolculuğun nereye kadar gidebileceğini göreceğiz. Ben en başından beri bu değişimin Türkiye'nin kaderini etkilemesine ihtimal verme yanlısıyım. CHP'deki değişim daha yaratıcı ve cesur boyutlar kazanırsa, AK Parti'nin 'rakipsiz' havasını kırabilecek ve hatta AK Parti'yi de dönüştürebilecek bir süreçten söz etmek de mümkün olabilir.
(Oral Çalışlar, Kılıçdaroğlu'nun sessiz ve derin başarısı... 23/11/2010, Radikal)

Bu arada Ahmet Altan, CHP'deki mevcut değişimler ve Kılıçdaroğlu'nun yalpalayan tavırları üzerine iyi bir analiz yapmış, göz atmanızı tavsiye ederim. Yazının bir bölümünden alıntılar yapmakla yetiniyorum burada:

(KK) Seçimlerden başarıyla çıkamazsa başkanlığı büyük ihtimalle kaybedecek ve bir daha geri alamayacak.
Türkiye'nin dünya ortalamasının neredeyse iki misli bir hızla büyüdüğü bir dönemde iktidardaki AKP'yi bütün "işsizler, yoksullar" nutuklarına rağmen yenmesi çok mümkün değil.
AKP'yi sıkıştırabileceği ve belki de geçebileceği tek kulvar "demokrasi" kulvarı, o kulvarda AKP'den daha hızlı koşabilirse seçimlerde bir şansı olacak.
Ancak o kulvarda AKP'den daha hızlı koşmasına tabanı ve teşkilatı izin vermiyor. Hatta bir kısım CHP'li "seçim kazanma" ihtimalini bile önemsemiyor bu "demokrasi dışı" Kemalist duruşu sürdürmek için.
Kılıçdaroğlu da sıkışıp kaldığı bu dar alanda bir ileri bir geri hamlelerle kendine bir yol açmaya çabalıyor.
Eğer Kılıçdaroğlu, açtığı bu yollarda kendisi yürüyemezse; AKP'nin yol almasına ve seçimi kazanmasına fazlasıyla yardımcı olacak.
(Ahmet Altan, Kararsızlık ve Meşruiyet. 19/11/2010, Taraf)

"AKP'ye muhalefet etmek için CHP'nin her yaptığını destekleyen yazarlara şunu söyleyeyim, CHP böyle yaptığı sürece AKP iktidardan inmez."
(Ahmet Altan, İşte paşam CHP. 26/11/2010, Taraf)

==Bazı yorumlar==

CHP NİYE DEGİŞSİN Kİ?
CHP yıllardır degişmemekte direnen bir parti ve bu sebepledir ki bölge partisi oluverdi, bizim ömrümüz de CHP degişecek diye beklemekle geçti. zaten ömrümüzün dörtteüçü kuyruklarda beklemekle geçiyor kalanı da CHP nin degişimi için beklemekle. yaşım elli CHP den hep üç şey duydum ve başka bir icraatlarını da duymadım ve görmedim. "cumhuriyet, laiklik ve rejim" diye diye ömrümüz bitti ve biz bir arpa boyu ilerleyemedik.
(cultur - Radikal Online)

"yeni chp" tepede çevrilen entrikalarla olmaz. sen tepede çevirirsin, ama tabana işlemez. buyur, sav taraftarları toplantını basmış, bunun daha baykal'cısı da var. kılıçdaroğlu'nun liderlik vasıflarını beğenmeyip, oraya tesadüfen çıktığını düşünen de var. değişim, öyle aniden, oldu bittilerle olacak kadar kolay bir şey değil. çok mu zor bir şey parti bütünlüğünü sağlayarak ortak politika belirlemek? işte liderlik bu. fakat kılıçdaroğlu'nunki "onlar yönetimde olmasın, hop al sana değişim"den ibaret. evet genel başkanlığa tereyağından kıl çeker gibi bir oldu bittiyle oturdu fakat arkasında sav desteği vardı. bu süreç genel başkanlığa oturması kadar kolay olmayacak. aslında kılıçdaroğlu'nun genel başkanlığa seçilme süreci daha yeni başlıyor. başarırsa ne ala.
(marie arouet tolstoyevski - 03.11.2010, Private Sözlük)

==Bunlar da geçmişten gelsin==

"CHP gündemden düşeli bence 59 yıl geçiyor. 1950 CHP'nin sonuydu. Darılmayın, gücenmeyin! Zorla ayakta tutacağız diye, tarihî bir kuruluşu hortlağa döndürdünüz. Bu Onur belası aslında hayra alamet sayılır. Zemini boşaltma kararına varın ki, sahici bir muhalefet de neşvünemâ («gelişip büyüme») imkânı bulsun."
(Hakkı Devrim. 24 Kasım 2009 Salı, Radikal)

Halka tepeden bakan, "her şeyi ben bilirim"ci, kimin ne dediğini bile anlamadan ve zahmet göstermeden yaftalayan kamplaşmacı ve birey kültürünü dışlayıcı bir bakış açısının çoktan miadı dolmuşken; bu zihniyeti yaşatan partiye oy veren kitlenin bizatihi kendisi adı geçen partiye oy vermeyerek işini bitirecekken; bir inatla illaki hayret bir şekilde kapatılmasını bekleyerek ve o tarihe değin yaşatılma gayretindeki CHP'nin; başındaki lideri değiştirerek revize olabileceğini veya canlanabileceğini sananların da desteğini alarak, Türk siyasetinde AKP veya herhangi bir merkez sağ partisine karşı muhalefet edebilecek ayakları yere basan tek bir sol partiye geçit vermemesi hadisesi. Sistem eleştirisinin köküne darı suyu ekilmesi. Onun yerine kayıkçı kavgalarıyla geçen ömürler...
(28.06.2010 tarihli bir Private Sözlük yorumumdan)

(*) Ertuğrul Kürkçü, Devrim ve CHP. 14/11/2010, Radikal İki.

========================================

Aralık 2010'da gelen EDIT: 18 Aralık 2010'da CHP 15. Olağanüstü Kurultayı gerçekleşti. Gelişmeler hakkındaki devam yazım için: CHP'deki 2010 model değişim -devam.

.